"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Συγκεντρωσιόμετρο…! (Χ.ν., 8-2-18)

 

 

 

 

Συγκεντρωσιόμετρο…

«Μπορεί ο Αλέξης Τσίπρας να αγνοήσει μεγάλα τμήματα του ελληνικού λαού; Επισήμως η κυβέρνηση υποβαθμίζει την επίδραση του συλλαλητηρίου στην εξωτερική της πολιτική. Ωστόσο το μέγεθος του συλλαλητηρίου δεν μπορεί να αγνοηθεί τόσο εύκολα. Ο Αλέξης Τσίπρας γνωρίζει καλά τη δύναμη του δρόμου. Στο κάτω – κάτω και ο ίδιος αναρριχήθηκε στην εξουσία χάρη στο κλίμα διαμαρτυρίας και δυσαρέσκειας έναντι του κατεστημένου».
(Der Spiegel, Online, 5-2-18)


ΑΠΟΡΙΑ όλων: από πότε, άραγε, οι υπουργοί προστασίας του πολίτη χρησιμοποιούν… συγκεντρωσιόμετρο(!), με στόχο να χαρακτηρίζουν ένα συλλαλητήριο κατά το δοκούν;

Μας ευνοεί; Είναι μεγαλειώδες! Δεν μας ευνοεί, το υποτιμάμε με ειδικές λήψεις (παλιά τηλεοπτική τεχνική συγκεντρώσεων), ώστε το αριθμητικό αποτέλεσμα να είναι κατώτερο των εικόνων!

Ή, αν κι αυτό το μέτρο, δεν μας πάει, αλλάζουμε εσπευσμένα “ατζέντα” στην πολιτική ώστε να αποπροσανατολίσουμε το ενδιαφερον του κοινού!
ΠΑΛΙΑ μου τέχνη “κόσκινο”!

ΕΤΣΙ, για τη συγκέντρωση των Αθηνών, μάθαμε το εξής μαθηματικό “αριστερό” αξίωμα: σε κάθε τετραγωνικό μέτρο μιας πλατείας ή ενός δρόμου χωράνε μόνο τρεις άνθρωποι! Χωρίς μάλιστα να διευκρινίζεται, αν σε αυτούς περιλαμβάνονται κοντοί, ψηλοί, χοντροί, λεπτοί, παιδιά, έφηβοι, ηλικιωμένοι, γυναίκες…

ΟΛΑ συνεχίζονται να γίνονται κατ’ αποκοπήν και με κομματική εντολή!

 

 

… ΚΑΙ Η «ΑΡΙΣΤΕΡΑ»!

 

-ΤΟ χειρότερο, πλην του συγκεντρωσιόμετρου, στο παλλαϊκό συλλαλητήριο –τον όγκο του παραδέχονται κι οι ξένοι- είναι η προσπάθεια της κυβέρνησης να υποβαθμίσει την πατριωτική έξαρση που εξέφρασε αυτό. Ακόμη κι ο πατριωτισμός σήμερα παίρνει ειδικές αποχρώσεις: γαλάζιες, μαύρες, κόκκινες, γκρι.

 

ΔΕΝ δίστασε μάλιστα η κυβέρνηση να τα βάλει και με τον κεντρικό ομιλητή, τον Μίκη Θεοδωράκη! (Θυμηθείτε μόνο την υπερηφάνεια του κ. Τσίπρα, όταν μετά τις εκλογές του 2015, τον πρώτο που επισκέφτηκε και στον οποίο απότισε φόρο τιμής, ήταν ο Μίκης!). Ο άνθρωπος δηλαδή που λάτρεψαν και ύμνησαν οι άλλοτε αγνοί «αριστεροί» (Συριζαίοι), τόσο για το μουσικό του έργο, όσο και για τους αγώνες του, σήμερα «δεν τους κάνει», επειδή τους λέει ωμές αλήθειες που πονούν! Τώρα δε που το πάλαι ποτέ ίνδαλμά τους τούς ενοχοποιεί για «αριστερόστροφη φασιστική» μετάλλαξη («Μάχομαι τον φασισμό σε όλες τις μορφές και προπαντός στην πιο επικίνδυνη μορφή του, την αριστερόστροφη»), θα κάνουν το παν για να τον αποδομήσουν!

 

ΑΛΛΑ, αυτή δεν ήταν (και παραμένει) η ελληνική «αριστερά» στην Ελλάδα; Όσα «λίφτινγκ» κι αν κάνει, πάντα θα αντιμετωπίζει εχθρικά όποιον την αμφισβητεί ή την θέτει ενώπιον των ιστορικών ευθυνών της. Και τρισαλίμονο όμως, για την ίδια που προβαίνει σε επιπόλαιους χειρισμούς στο Σκοπιανό. Αφού ενεργεί, χωρίς την έγκριση του λαού, χωρίς καν μια πλειοψηφική απόφαση του Κοινοβουλίου. Εκτός κι αν η όλη υπόθεση είναι «ήδη προσυμφωνημένη» και προχωράμε στο αμετάκλητο!

 

ΟΜΩΣ, στα θέματα εξωτερικής πολιτικής, ξέρετε, αν «στραβώσει» κάτι, δεν την πληρώνουν οι διπλωμάτες ή οι διαχειριστές της υπόθεσης, αλλά οι λαοί. Η Ιστορία είναι γεμάτη από ματωμένα «στραβοπατήματα». (Στ.Γ.Κ.) (sdhm)


Σχολιάστε