"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Aγώνες άγονοι (Χ.ν., 19-1-18)

 

 

 

 

ΑΓΩΝΕΣ ΑΓΟΝΟΙ…

ΚΑΙ ενώ υποτίθεται πως κάθε κρίση είναι μια αφορμή για τη διόρθωση των στρεβλώσεων μιας κοινωνίας, η παρατεταμένη ελληνική κρίση (δυστυχώς, είμαστε στον 8ο χρόνο της) δεν έχει αγγίξει τίποτε -μα τίποτε- από όσα μας πονούν: δυσκίνητο ή αδρανές δημόσιο, ανεργία (πάνω από το 20%), πρωτότυπη και αδικη «αναδιανομή της φτώχιας» (όχι του εισοδήματος!), απελπιστική διεύρυνσή της δυστυχίας, συνεχής αδυναμία πληρωμής βασικών αγαθών (ανθρωπιστική κρίση), ανασφάλεια και εγκληματικότητα στο κόκκινο, ψήφιση αντεργατικών και αντιαπεργιακών νόμων, καταστροφή βασικών δομών (Παιδεία, Υγεία, Ασφάλιση) κ.λπ.

ΕΝΤΑΞΕΙ, μας λείπουν ως άτομα η πειθαρχία στους νόμους και ο σεβασμός σε αυτό που λέμε ευνομούμενη πολιτεία. Δεν μπορούμε να αλλάξουμε από τη μια μέρα στην άλλη, αφού η νοοτροπία του ανατολίτη υπάρχει στο DNA μας για αιώνες: ο φοροφυγάς θα υπάρχει πάντα όπως και το ρουσφέτι, ο φυγόπονος επίσης, και η μερική απασχόληση θα ονομάζεται «πρόσληψη»! Αλλά, την ατιμωρησία στις παρανομίες και την ασυδοσία ποιος τα καλλιεργεί;

ΤΟ πιο αποκαρδιωτικό είναι πως, εδώ και οκτώ χρόνια, με 5 κυβερνήσεις (Παπανδρέου, Βενιζέλος, Λ. Παπαδήμος, Σαμαράς, Τσίπρας), δεν βλέπουμε να αλλάζουν τακτική τα κόμματα.  Από τη στιγμή που η εξουσία περνάει στα χέρια τους, αυτό που τους ενδιαφέρει είναι η εξαπάτηση του λαού με λαϊκίστικα ψεύδη και φληναφήματα. Ακόμη κι αυτή η «πολυφορεμένη» καθαρή έξοδος από τα μνημόνια φαίνεται τόσο απίστευτα ουτοπική, ωστε να μην την εκλαμβάνει κανείς υπόψη στα σοβαρά.

ΑΝ ΤΟ καλοεξετάσουμε, τι άλλο, άραγε, είναι η ανθρώπινη ιστορία παρά συνεχείς μετεξελίξεις (διάβαζε «κυβιστήσεις» των κυβερνώντων); Καιποιών; Εκείνων που μέχρι προχθές ό,τι θεωρούσαν ως αδιανόητη ενέργεια (αντιμνημονιακοί) για την «αριστερά», σήμερα όντα στην εξουσία τα θεωρούν υπεραποδεκτά (τα προαπαιτούμενα πέρασαν με 154 ψήφους). Αύριο δε ως νόμοι του κράτους θα είναι αυτονόητα για όλους μας! Και εκείνα τα περί μνημονίων που θα σκίζονταν εν μια νυκτί και με ένα νομοσχέδιο;

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, έχουμε μπει σε μια εποχή που και οι πιο αλλοπρόσαλλες, οι πιο ακραίες κι απαράδεκτες πολιτικές, όχι μόνο γίνονται τελικά αποδεκτές, όχι μόνο ψηφίζονται από ανθρώπους που υπό άλλες συνθήκες θα «έκοβαν» τα χέρια τους, αλλά εφαρμόζονται και γίνονται συνήθεια! Η εξουσία, βλέπετε, σου επιτρέπει, με τον κυνισμό της, να μεταβάλλεσαι σε πειθήνιο ον και να να καθιστάς και το λαό σου  άβουλο ον. (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε