"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Αίτια πτώσης Κομμουνισμού(κατά τον κ. Κουτσούμπα, γ.γ. ΚΚΕ)

 

 

 

 

ΑΙΤΙΑ ΠΤΩΣΗΣ ΚΟΜΜΟΥΝΙΣΜΟΥ

Πτώση Κομμουνισμού, κατά την άποψη του γεν. Γραμματέα του ΚΚΕ, κ. Κουτσούμπα, 17-12-17.

[Τα μέσα σε (...) σχόλια είναι δικά μας-Στ.Γ.Κ.-, με δεδομένο ότι ζήσαμε για 15 μέρες σε όλη την έκτασή του το ΚΚΣΕ, το 1982, Μπρέζνιεφ]

 

Είπε ο κ. Γραμματέας:

«Σε όσους -και με αφορμή τα 100 χρόνια της Οχτωβριανής Επανάστασης- ρωτούν «γιατί ανατράπηκε ο σοσιαλισμός;» τους απαντάμε:

Επειδή σταδιακά το Κομουνιστικό Κόμμα και η σοβιετική εξουσία, μπροστά σε δυσκολίες (τί είδους δυσκολίες δεν διευκρινίζει. Μήπως οικονομικές, αλλά και «επιθετικές» από την επέλαση της καπιταλιστικής τεχνολογίας;) ,

υιοθέτησαν επιλογές, όπως προώθηση της πολιτικής της αγοράς, παρμένη από τους νόμους του καπιταλισμού (Γιατί άραγε υιοθετούνται οι «καπιταλιστικές» πολιτικές της αγοράς σε μια τεράστια παραγωγική ομάδα χωρών; Μήπως επειδή με την ακολουθούμενη «στενή και στυγνή» οικονομική πολιτική των Σοβιέτ έχει ήδη πνιγεί η περίφημη σοβιετική οικονομία από μόνη της, ή μήπως από το αδιέξοδο που δημιούργησε λόγω του κλειστού και μη ανταγωνίσιμου νομίσματός της;)

Έτσι αποδυναμώθηκε η κοινωνική (!) ιδιοκτησία, ο Κεντρικός Σχεδιασμός (τί είναι αυτά,  και τι σημαίνουν άραγε για τον απλό οπαδό/ακροατή, «κοινωνική ιδιοκτησία» και «Κεντρικός Σχεδιασμός»;) ,

ο εργατικός έλεγχος (είναι δυνατόν να «αποδυναμώθηκε» η ραχοκοκαλιά της σοβιετικής οικονομίας, ο λεγόμενος…εργατικός έλεγχος;) ,

ο σοσιαλιστικός χαρακτήρας της παραγωγής (ποιος σοσιαλιστικός, όταν ήταν καθαρά κομματικός;) ,

χάθηκε η προωθητική δύναμη ανάπτυξης σοσιαλισμού («προωθητική» δύναμη ανάπτυξης, χωρίς  κίνητρο ατομικού συμφέροντος είναι δυνατόν να υπάρξει για πολύ καιρό; ).

Επίσης, απεμπολήθηκε ο χαρακτήρας της εξουσίας (με την κομματοκρατία του πολιτμπιρό και τις εξορίες στη Σιβηρία; ),

ως δικτατορίας του προλεταριάτου (υπήρχε προλεταριάτο μετά 70 χρόνια, ή μήπως μόνο κράτος «ημετέρων»; ),

με το λεγόμενο παλλαϊκό κράτος (πιο παλλαϊκό κράτος, όταν ένα ήταν το κράτος, το κομματικό, κι άλλο «κράτος»  ήταν ο λαός; ),

όπως και η ταξική πάλη που συνεχίζεται μέχρι τον κομμουνισμό (δηλαδή, τί συνεχίζεται; Μια ουτοπία που είναι πλασμένη για «αγγελικό» κόσμο αλλά όχι ανθρώπινο; )».

 


 

 

… ΚΑΤΑ ΤΑ ΑΛΛΑ, ΣΟΒΑΡΗ, ΜΑ ΠΟΛΥ ΣΟΒΑΡΗ  ΑΥΤΟΚΡΙΤΙΚΗ!




Σχολιάστε