"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Χριστούγεννα-2017 (Χ.ν., 21-12-17)

 

 

 

 

ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

ΚΑΘΕ χρόνο τις μέρες των Χριστουγέννων κάνουμε «ανακωχή» με τον εαυτό μας και το περιβάλλον (συγγενικό, φιλικό, εργασιακό), προσπαθώντας να φανούμε ή να γίνουμε πιο ανθρώπινοι!

 

ΑΝΑΚΩΧΗ κάνουν και οι πολιτικοί μας, αφού ψηφίσουν τον «τελευταίο» (έτσι λένε!) μνημονιακό προϋπολογισμό, με αλληλοκατηγορίες και «πολιτικαντισμούς» παλαιών «καλών» ημερών.

 

ΤΙΠΟΤΕ δεν αλλάζε σ΄αυτή τη χώρα. Ούτε καν σε περιόδους εορτών…

 

ΤΗΝ ερχόμενη Κυριακή θα είναι η Παραμονή των Χριστουγέννων και πρωί-πρωί οι «καλαντιστάδες» θα μας χτυπήσουν το κουδούνι! Άλλοι θα ανοίξουμε την πόρτα μας, άλλοι όχι προφασιζόμενοι ότι «λείπουμε».

 

ΓΙΑ όσους την ανοίξουμε, η ατμόσφαιρα θα γεμίσει για λίγο με τη γνωστή μελωδία της Γέννησης του Χριστού. Ο ήχος από το τριγωνάκι που θα συνοδεύει το άσμα, σίγουρα θα φέρει στη μνήμη μας τα δικά μας παιδικά Χριστούγεννα… Κι όταν τελειώσουν τα παιδιά (τις περισσότερες φορές όχι όλους τους στίχους, αφού τα περισσότερα από αυτά που μας τα λένε είναι μάλλον ξένα και δεν ξέρουν καλά τα κάλαντα), θα μας ευχηθούν «και του χρόνου» ή «χρόνια πολλά». Τώρα υπάρχουν ακόμη χρήματα, έστω και λίγα. Στα χρόνια μας- όχι μόνο στα χωριά- οι νοικοκυρές όπου τα λέγαμε, μας φίλευαν κυρίως με κάστανα, καρύδια, αμύγδαλα ή λίγες σταφίδες, κανένα γλυκό ή αποξηραμένα σύκα! Το χρήμα ήταν κάτι το σπάνιο. Αν βλέπαμε καμιά δραχμή, το γλεντούσαμε!

 

 

ΜΕ τα Χριστούγεννα μπαίνουμε στο εκκλησιαστικό δωδεκαήμερο και φυσικά στις σχολικές διακοπες, που τελειώνουν με τον εορτασμό των Θεοφανίων, το διώξιμο των καλλικαντζάρων με τον Αγιασμό των Υδάτων και τη Θεία Φώτιση με τα Φώτα.

 

 

ΓΙΑ μας, χριστουγεννιάτικες διακοπές σήμαιναν παιχνίδι, ξεκούραση, παρέες, θεάματα (κινηματογράφος, θέατρο, ποδόσφαιρο) αλλά και σχολικές εργασίες! Ναι! Οι καθηγητές μας ήθελαν οι διακοπές να είναι δημιουργικές: εργασίες, ας πούμε, πάνω στον Αλ. Παπαδιαμάντη, τον Α. Καρκαβίτσα, τον Κ. Κρυστάλλη, την Π. Δέλτα και άλλους παλιούς συγγραφείς που πιθανόν έκτοτε να μη διδάσκονται καν. Δεν υπήρχαν τότε δημοτικά «δέντρα» και φωτισμός, ούτε ξενόφερτες μουσικές, πολύγευστα φαγητά, γλυκά και ποικιλόμορφοι χοροί. Το «ρεβεγιόν μας» ήτανε φτωχικό και γινότανε στο σπίτι με το μικρό ταπεινό δεντράκι, τα ελληνικά έθιμα και την ελληνική χριστουγεννιάτικη μουσική…

 

ΔΕΝ ζημιωθήκαμε ούτε αγχωθήκαμε από εκείνες τις νεανικές μας εντρυφήσεις στη λογοτεχνία, την ποίηση ή την τέχνη (ζωγραφική, χειροκατασκευές, ποίηση, διηγήματα κ.λπ.). Η μάθηση ήταν κάτι που δεν έκανε ποτέ διακοπές, παρά εμπλουτιζόταν διαρκώς…

 

Καλές γιορτές! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

 

ΠΕΡΙ ΠΡΟΫΠΟΛΟΓΙΣΜΟΥ

 

ΚΑΘΕ χρόνο τέτοιες μέρες, κυβέρνηση και αντιπολίτευση ξεσπαθώνουν για «ένα πουκάμισο αδειανό» που είναι οι μνημονιακοί προϋπολογισμοί. Ή μάλλον είναι … γεμάτοι από φόρους! Ξιφουλκούν οι αρχηγοί των κομμάτων προσπαθώντας να μας πείσουν  για ο ποιος είναι πιο πολιτικάντης, πιο ψεύτης (!) ή πιο ειλικρινής.

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ καμιά κρίση, και κανένα μνημόνιο (μπαίνουμε πια στο τέταρτο;) δεν είναι ικανά να μας συνεφέρουν.

 

ΕΤΣΙ, λοιπόν, και ο 8ος μνημονιακός προϋπολογισμός θα είναι σε λίγο

νόμος του κράτους. Κι αυτός, παρόμοια με τους προηγούμενους κινείται στα ίδια πλαίσια δίνοντας βαρύτητα στη λιτότητα, με περικοπές σε δαπάνες, αποβλέποντας στην οπωσδήποτε αύξηση εσόδων, σύμφωνα με τα υπογραφέντα.

 

ΩΣΤΟΣΟ υπάρχει μια καθοριστική διαφορά σε σχέση με τους προηγούμενους: η κυβέρνηση ελπίζει ότι ο προϋπολογισμός του 2018 θα οδηγήσει-και μακάρι να μη διαψευστεί- την Ελληνική Οικονομία εκτός των Μνημονιακών προγραμμάτων, επιτρέποντας έτσι στη χώρα να απαγκιστρωθεί από τα προγράμματα δημοσιονομικής λιτότητας, που οδήγησαν την εθνική Οικονομία σε χρόνια και βαθιά ύφεση.

 

ΑΝ όμως συνεχίσουμε την ίδια πολιτική, δηλαδή της υπερφορολόγησης εισοδημάτων, μισθών και συντάξεων, χωρίς ταυτόχρονα να έχουμε και μια στοιχειώδη ανάπτυξη, τότε μάλλον κανένας προϋπολογισμός δεν θα είναι ικανός να μας σώσει. Απλά θα συντηρούμαστε ή μάλλον θα επιβιώνουμε ως χώρα. Ευκταία η έξοδος από τα μνημόνια, όπως το επιθυμεί κι ο κ. πρωθυπουργός, όμως για να επιτευχθεί κάτι τέτοιο, η Οικονομία θα πρέπει να αλλάξει ρότα, τόσο σε ό,τι αφορά την ενίσχυση της καινοτομίας παντού, όσο και στον περιορισμό των δαπανών του δημοσίου. Αλλά, όταν η κάθε κυβέρνηση κοιτάζει-ακόμη και σήμερα- πώς θα βολέψει τα «δικά της» παιδιά, έστω κι αν όπως ισχυρίζεται η ίδια ότι είναι «παιδιά λαϊκών οικογενειών» (Θ. Φωτίου), δεν νομίζουμε πως υπάρχουν πολλά περιθώρια για μια ηρωική «έξοδο». (Στ.Γ.Κ.).


Σχολιάστε