"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Μικροπολιτικά και όχι μόνο (Χ.ν., 9-11-17)

 

 

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

 

-(τελική ευθεία) Μπήκαμε λοιπόν στην τελική ευθεία για την ανάδειξη νέου αρχηγού της πάλαι ποτέ ένδοξης Κεντροαριστεράς. Η οποία, από το 1981 και εντεύθεν μέχρι το 2009 αποτελούσε τον δεύτερο πόλο εξουσίας στη χώρα. Με πολλά επιτεύγματα και κοινωνικές ανακατατάξεις στο ενεργητικό της, σε όλη τη διάρκεια  της Μεταπολιτευτικής Ελλάδας, αλλά και με «κληρονομιά» πολλών δυσεπίλυτων προβλημάτων των οποίων τις συνέπειες ακόμη πληρώνουμε, προσπαθεί να ανανεωθεί και να παρουσιάσει νέο πρόσωπο. Το θέμα σήμερα είναι ότι, αν και οι υποψήφιοι  για την αρχηγία είναι περισσότεροι από όσους θα ήθελε ο μέσος «κεντροαριστερός» ψηφοφόρος, ο αγώνας θα «διεξαχθεί» μάλλον ανάμεσα στο πολύ παλιό, το παλιό, και το πολύ νέο. Στα debates που διεξήχθησαν, λίγοι από τους υποψηφίους ξέφυγαν από παλαιοκομματικές τακτικές (σίγουρος δρόμος εντυπωσιασμού και ψηφοθηρίας).  Όμως, αυτό που προέχει σήμερα είναι να επικρατήσει το νέο και όχι μόνο ηλικιακά. Η χώρα χρειάζεται μια «ρεαλιστική» μεταμνημονιακή πολιτική. Κι ας το έχουν υπόψη όλοι τους: ένα κόμμα γεννιέται, ανδρώνεται και επιβιώνει όσο υπάρχουν οι πολίτες/ψηφοφόροι του. Δεν επιβάλλεται άνωθεν, αλλά γεννιέται από τη βάση του. Υπάρχει δε, όσο υπάρχουν οι ανάλογες ανάγκες της κοινωνίας και όσο αυτό προσπαθεί να τις καλύψει. Οψόμεθα…

 

 

-(αριστερόστροφη «λογική») Ειπώθηκε κι αυτό από το υπουργείο Παιδείας: «Ο εθνικός διάλογος για την Παιδεία τέλειωσε! Η διαβούλευση όμως, συνεχίζεται»! Κι όποιος κατάλαβε τι υπονοείται με αυτό, κατάλαβε! Το λεκτικό και η στάση ορισμένων αρμοδίων (κάθε υπουργείου) μας θυμίζει εκείνο το αλήστου μνήμης συνδικαλιστικό – «αριστερό»- παλιό δυναμικό σύνθημα/σλόγκαν: «Είμαστε ανυποχώρητοι στα αιτήματά μας, αλλά το υπουργείο αρνείται το διάλογο μαζί μας»! Με τούτα και με εκείνα, πιστεύετε ότι θα αλλάξουμε μυαλά και συμπεριφορές; Οι συγκρούσεις αποδεικνύεται ότι μόνο καταστροφή φέρνουν. Θυμηθείτε μόνο τον «κοινωνικό αυτοματισμό» και την αδιαφορία των εκάστοτε κυβερνήσεων. Ένας διάλογος πάντα δίνει κάποια λύση.

 

-(υπερόπτης γάτος) Τον βρήκαμε κάπου στη βόλτα μας, «φύλακα» σε μια κολόνα εισόδου μονοκατοικίας (φωτό).

Με ύφος σοβαρό, να μας κοιτάζει έτσι άφοβα και υπεροπτικά χωρίς καν να λογαριάζει την παρουσία μας. Κάπως έτσι δεν μας κοιταζουν κι αυτοί που μας κυβερνούν; Αφ΄υψηλού, βλέπετε, όλα φαίνονται μικρότερα από ό,τι είναι. Και η πραγματικότητα είναι σαν να μην  υπάρχει, αφού δεν μας εγγίζει. Σήμερα περισσότερο από ποτέ η κοινωνία είναι διχασμένη: αυτοί (οι κυβερνώντες) κι εμείς (οι φορολογούμενοι). Καμιά σχέση μεταξύ μας, κανένα έλεος, καμιά ελπίδα. Η εξουσία καθιστά τους ανθρώπους υπερόπτες, τις ιδέες και τις πολιτικές να αλλάζουν χίλιες φορές. Η δε υπεροψία είναι το πρώτο χαρακτηριστικό γνώρισμά της, ακριβώς όπως αποτυπώνεται στο πρόσωπο του γάτου μας… (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΤΙΜΗ ΠΟΥ ΤΙΜΑ ΤΗΝ ΚΡΗΤΗ

ΕΥΧΑΡΙΣΤΗ η είδηση: Το Πανεπιστήμιο Κρήτης και το Τμήμα Φιλολογίας  αναγορεύει τον Orhan Pamuk (Ορχάν Παμούκ), τον πασίγνωστο Τούρκο συγγραφέα και Νομπελίστα (2006), σε Επίτιμo Διδάκτορα του Τμήματος  Φιλολογίας. Η δε τελετή θα γίνει την Παρασκευή 4 Μαΐου 2018, στην Αίθουσα «Παντελής Πρεβελάκης» στο Ωδείο, στην παλαιά πόλη του Ρεθύμνου.

Ο ΟΡΧΑΝ ΠΑΜΟΥΚ (φωτό) τιμάται ως μεγάλος συγγραφέας με παγκόσμια αναγνώριση και ως μία δημοκρατική συνείδηση που δεν διστάζει να να τα βάλει με την εξουσία και να μιλήσει για το δίκιο του άλλου, κυρίως όταν θίγονται τα ανθρώπινα δικαιώματα. Πρόκειται για έναν άνθρωπος, με την ευρύτερη σημασία της λέξης. Ο Παμούκ, μέσα στη χώρα του και υπό την ασφυκτική παρακολούθηση του καθεστώτος, δεν δίστασε δημόσια και ευθαρσώς να στιγματίσει την τουρκική πολιτική έναντι των μειονοτήτων. Είπε: «τριάντα χιλιάδες Κούρδοι και ένα εκατομμύριο Αρμένιοι σκοτώθηκαν σ’ αυτή τη γη και κανείς εκτός από μένα δεν τολμά να μιλήσει γι’ αυτό.»

 

ΕΙΝΑΙ ωραίο οι άνθρωποι να διακρίνονται και να τιμώνται γι αυτό που είναι, γι αυτό που πιστεύουν, και όχι για το ποια είναι η εθνικότητά τους, τι χρώμα έχει η επιδερμίδα τους, ποια είναι η θρησκεία ή η πολιτική τους: είναι ωραίο να τιμώνται για τις αξίες που κουβαλούν και μόνο.  Έτσι, το να τιμηθεί  ένας από τους πλέον διακεκριμένους Ευρωπαίους μυθιστοριογράφους, που το έργο του έχει μεταφραστεί σε πολλές γλώσσες (πάνω από 24), επειδή ακριβώς εκφράζει πανανθρώπινες αξίες, η τιμή επιστρέφει πρωτίστως στο Πανεπιστήμιο Κρήτης. (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε