"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ποιήσεως περί…

Η ΠΟΙΗΣΗ : ένα στοιχείο αναπόσπαστο της ύπαρξής μας.

Που αργά ή γρήγορα και οι πολιτικοί θα την αναζητήσουν. Όχι στομφωδώς μέσα στη Βουλή, αλλά απομονωμένοι στις ώρες περίσκεψης. Χρειάζεται η ποίηση για να λαμπικάρει το πνεύμα, να αποσαφηνίζει τις λέξεις, να καθαρίζει τις σκέψεις.

Το να ξαναδιαβάσουμε Παπαδιαμάντη ή Ελύτη, Καβάφη ή άλλους…, δεν είναι σνομπισμός, ούτε παραξενιά του ατόμου. Είναι ανάγκη.

  • Παπαδιαμάντης Αλέξανδρος:

«Ο άγγελος, ως λέγουν, της υστάτης

πορείας ξεναγός, επαναφέρει

την φεύγουσαν ψυχήν εις τα γνωστά της

και εις τα προσφιλή της μνήμης μέρη(…)»

[Απόσπασμα από το ποίημα που υπάρχει στο διήγημα του Αλ. Παπαδιαμάντη «Μια ψυχή», γραμμένο το 1891]

  • Ελεγεία των Λουλουδιών

«…Για μας δεν είναι φέτος που οι κάμποι όλοι

ανθίζουν.
Λησμονημένου Aυγούστου κρίνοι μάς στέφουνε,

αλλοτεινά μας χρόνια γοργά επιστρέφουνε,

σκιαίς αγαπημέναις γλυκά μάς γνέφουνε

και την φτωχή μας την καρδιά γλυκά αποκοιμίζουν.

(K.Π. Kαβάφη, Ποιήματα, Αποκηρυγμένα)

  • Ποιητή επάγγελμα

«Ποιητές, φίλοι μου, το επάγγελμά μας

είναι περιττό, σκεφθείτε-το

Εκείνοι που μας ακούν προσεχτικά δεν καταλαβαίνουν, και

Εκείνοι που θα κατανοούσαν…

Δεν έχουν χρόνο να μας ακούσουν.

Να γιατί οι λέξεις

Πρέπει να΄ναι σαν ποτάμι

Ελάτε ως την όχθη, κοντά στις λεύκες· θέλω

Ν΄ακούσουμε, μαζί,

Το τραγούδι της ζωής… το τραγούδι σαν ποτάμι»

(Ευτζένιο Νορα, 1923-, Ισπανός ποιητής)

———————————————————————————————————————————–

  • ΙΔΟΥ ΚΑΙ ΟΡΙΣΜΕΝΕΣ ΠΕΡΙ ΠΟΙΗΣΕΩΣ ΣΚΕΨΕΙΣ ΠΟΛΙΤΙΚΟΥ

ΔΕΝ ΘΕΩΡΟΥΝΤΑΙ απ΄ όλους τους πολιτικούς οι ποιητές «λαπάδες» (χαρακτηρισμός του πάλαι ποτέ Νεοδημοκράτη πολιτικού Σ. Κούβελα, εκεί στις αρχές της δεκαετίας του ’90) . Ούτε και εξοβελισταίοι από την κοινωνία των ανθρώπων (Πλάτωνας).

Πρώην υπουργός των Εξωτερικών της Γαλλίας , ο κ. Ντε Βιλπέν, είχε πει τα παρακάτω για την εβδομάδα Ποίησης:

« …Ο ποιητής είναι εκφραστής όσων σιωπούν. Σκορπίζει απλόχωρα το «άλας» του λόγου του, κι ανοίγει  στόματα βουβά και χείλη αμίλητα. Με μια μικρή αστραπή στο πρόσωπο, φωτίζει και αναδιπλώνει το όνειρο. Και τότε ένας καινούργιος διάλογος αναπτύσσεται με τον άλλο που αιφνιδιάζεται και συνεπαίρνεται ανακαλύπτοντας την ίδια τη γλώσσα του. Και ξαναθυμάται.

Όταν η κάθε στιγμή τσουρουφλίζει την προηγούμενη, αυτός, ο ποιητής, ξέρει να φτιάχνει δεσμούς. Κουβαλάει τη μνήμη του κόσμου, γιομάτη χαρακιές. Όλοι έχουμε συνείδηση του γεγονότος πως ποτέ καμία «σωστή τάξη» δεν κτίστηκε πάνω στη λήθη. Και πως δεν θα φτάσουμε στην αρμονία των λαών παρά μονάχα με το σεβασμό και την αποδοχή του παρελθόντος τους.

Ας θυμηθούμε το Requiem της ‘Anna Akhmatova και το βλέμμα της ενός φυλακισμένου μα αστραφτερού που αναθιβάνει. Ας ξαναφέρουμε στο μυαλό μας αυτό το ποίημα που δεν ξεχνάει (σ.σ. η μετάφραση είναι δική μας):

«Ni le regard terrible du fils,/Ούτε το τρομερό βλέμμα του γιου,

Plein de souffrance pétrifiée,/Το γιομάτο πετρωμένο πόνο

Ni le jour où l’orage éclata,/Ούτε τη μέρα της άγριας καταιγίδας

Ni l’heure des visites en prison,/Μήτε το επισκεπτήριο στη φυλακή

Ni la fraîcheur des douces mains,/Ούτε τη δροσιά των απαλών χεριών

Ni l’ombre frissonnante des tilleuls,/Μήτε τη ριγώσα σκιά των φλαμουριών

Ni l’écho lointain et léger/Ούτε τον αλαφρύ κι απόμακρο ήχο

Des dernières consolations./των τελευταίων λόγων παραμυθίας.»

Κι ο ποιητής ανακαλεί όχι μόνο τις αναμνήσεις του, μα και τις ελπίδες του και τις εξάρσεις του. Και ζυγίζοντας τα πράγματα, περιφρονεί και τη ζωή του, θέτοντάς την όμηρη του λόγου (…). Επικαλείται τη βία για να μας πεί πόσο ωραία είναι η ειρήνη, τις ώρες θανάτου και ταπείνωσης για να μας προσκαλέσει σε μια νέα κρυφή εποχή, εποχή σεβασμού. Σε μια εποχή ανθρωπισμού.

Ναι, είναι σκληρό να είσαι ποιητής στις μέρες μας. Μα θα΄ λεγα πως είναι και σωστό να είσαι ποιητής. Είναι καλό να είσαι ποιητής.»

(Απόσπασμα από το  λόγο που εκφωνήθηκε από τον υπουργό των Εξωτερικών της Γαλλίας(2003), κ. Ντομινίκ Ντε Βιλπέν, ποιητή, φιλόσοφου και πρωθυπουργού της Γαλλίας (2005)- με την ευκαιρία της «Ανοιξης των Ποιητών» (στις 11 Μαρτίου 2003, Γαλλία)

… Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε