"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

De la poesie avant toute autre chose…

ΑΝ ΕΙΧΑΜΕ χρόνο να σκεφτούμε ή να δούμε και λίγο ποιητικά τον κόσμο μας, πολλά, μα πάρα πολλά πράγματα θα είχαν αλλάξει.

Η αξία της ποίησης είναι αυτή:  να παραβλέπει τη λογική-που στην περίπτωση του σύγχρονου ανθρώπου δεν είναι πια λογική, αφού κυριαρχεί παντού το παράλογο- και να θέτει ως πρώτη αρχή το συναίσθημα.

Η τραγικότητα του ποιητή ξεκινάει από τη στιγμή που προφητεύει τα μελλούμενα «του αιώνα του», αλλά κανείς δεν τον προσέχει. Ώσπου να έλθει η καταστροφή και οι ποιητές τότε να θεωρούνται απόβλητοι της κοινωνίας.

Όσους ορισμούς και να δώσει κανείς στην ποίηση δεν θα καταφέρει να τη «φυλακίσει». Υπάρχουν τόσοι ορισμοί, όσοι και ποιητές. Και έπειτα,  στον κάθε δημιουργό η μούσα μιλάει με άλλη γλώσσα!

Στα δυο παρακάτω παραθέματα βρίσκουμε ελάχιστες σταγόνες της ποιητικής σοφίας: τη σιωπή και τον εγκλεισμό στον μέσα εαυτό μας που είναι κι ο κόσμος μας:

  • «Seules les merveilles de la nature remettent l’homme à sa place : celle du silence. »(=Μόνο τα θαυμάσια της φύσης ξαναβάζουν τον άνθρωπο στη θέση: δηλαδή στη σιωπή»)
  • «Un poète est un monde enfermé dans un être» (=Ένας ποιητής είναι ένας κόσμος φυλακισμένος σ΄ένα όν)

Η περίσκεψη πάνω στα δυο παραθέματα είναι δικό σας θέμα…

Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε