"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Παρουσίαση του βιβλίου «Παιδόπολη «ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ»…» της κας Χαρίση Αντωνίας (25-9-2017)

 

 

 

 

MIA ΠΑΡΟΥΣΙΑΣΗ ΒΙΒΛΙΟΥ ΓΙΑ ΤΗΝ «ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ»

Κ Ι  Ο  ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ ΤΗΣ

[http://www.pliroforiodotis.gr/

  • [Δευτέρα, 25 Σεπτεμβρίου 2017 23:29  Γράφτηκε από τον/την Μαρία Τριγώνη]

Στα πλαίσια της Ζ΄ Εβδομάδας Τοπικής Ιστορίας και Πολιτισμού 2017 η Εταιρεία Μελετών Ιστορίας και Πολιτισμού Ν. Ημαθίας (Ε.Μ.Ι.Π.Η ) διοργάνωσε την παρουσίαση του βιβλίου της Αντωνίας Χαρίση με τίτλο: «Παιδόπολη “Καλή Παναγιά”. Εκεί που η ιστορία συνάντησε τα παιδιά».

Η εκδήλωση πραγματοποιήθηκε τη Δευτέρα 25 Σεπτεμβρίου, στο δεύτερο όροφο του Χώρου Τεχνών Βέροιας.

 

(Οι φωτογραφίες είναι από την εκδήλωση και την έκθεση που οργανώθηκε ταυτόχρονα)

 

 

Η Ολυμπία Μπέτσα, Φιλόλογος, Πρόεδρος Δ.Σ. Ε.Μ.Ι.Π.Η. χαιρέτισε και συντόνισε την εκδήλωση. Μίλησε για το ιστορικό και τις δράσεις της Ε.Μ.Ι.Π.Η., όπως και για το πρόγραμμα της έβδομης Εβδομάδας Τοπικής Ιστορίας και Πολιτισμού . Επιπλέον αναφέρθηκε στο βιογραφικό της συγγραφέως και στο βιβλίο, όπου η συγγραφέας με ευαισθησία κατέγραψε το ιστορικό γίγνεσθαι της εποχής.

Χαιρετισμό απηύθυνε ο Εμμανουήλ Ξυνάδας, δρ. Εκκλησιαστικής Ιστορίας – Γραμματέας της Ε.Μ.Ι.Π.Η. ο οποίος ανέλαβε το σχεδιασμό και την επιμέλεια της φωτογραφικής έκθεσης, που εκτίθεται στον 2ο όροφο του Χώρου Τεχνών. «Το φωτογραφικό υλικό εμπεριέχεται στο βιβλίο κι απεικονίζει μνήμες της παιδικής ηλικίας των παιδιών. Ατομικές μνήμες κάποιων παιδιών που βρίσκονται ανάμεσά μας, που έγιναν συλλογικές. Στηρίζεται σε προσωπικές μαρτυρίες. Μεταφέρει συναισθήματα όπως πόνο, αγάπη, σεβασμό, αξίες κ.α. Η έκθεση μεταφέρει τη θέση των παιδιών τα μετεμφυλιακά χρόνια», συμπλήρωσε.

Τον λόγο πήρε ο Ιωάννης Μπέτσας – Επικ. Καθ. Παν. Δυτ. Μακεδονίας, ο οποίος παρέθεσε συγκεκριμένες στιγμές των πρωταγωνιστών που βρέθηκαν ανάμεσά μας.

 

«Το βιβλίο μας μεταφέρει στην μετεμφυλιακή περίοδο και αφορά την πιο ευάλωτη ομάδα, τα παιδιά. Περιέχει αρχειακές πηγές και μαρτυρίες παιδιών που έζησαν σε παιδοπόλεις… Ο λόγος είναι γλαφυρός… Το οδοιπορικό ξεκινά το 1947 κι αφηγείται μνήμες. Ένα βιβλίο γεμάτο από εμπειρίες από την καθημερινότητα, τα παιχνίδια, τις εκδρομές, τις κατασκηνώσεις, την φιλαρμονική… Ένα βιβλίο που δίνει φωνή στους σιωπηλούς…», είπε μεταξύ άλλων. Τέλος, διάβασε αποσπάσματα του βιβλίου.

Στη συνέχεια τον λόγο πήρε η συγγραφέας – εκπαιδευτικός Αντωνία Χαρίση.

Όπως είπε η συγγραφέας για την συγγραφή του βιβλίου έκανε εξαντλητική έρευνα, 2 χρόνων. Συγκινημένη μίλησε για τις μνήμες τις από τις επισκέψεις της ως παιδί στην Παιδόπολη της «Καλής Παναγιάς» και για τα παιδιά που γνώρισε. «Το βιβλίο δένει αρμονικά τις μαρτυρίες των παιδιών (αριστερών και δεξιών) καθώς και του προσωπικού, που έζησαν στην Παιδόπολη. Το φωτογραφικό υλικό συνοδεύει τις περιγραφές. Το βιβλίο είναι βιβλίο τοπική ιστορίας, αφιερωμένο στα παιδιά, γραμμένο με γλαφυρό τρόπο, που εγείρει τα συναισθήματα και περιγράφει πειστικά τη ζωή στην Παιδόπολη. Για δύο χρόνια, την εποχή που έγραφα το βιβλίο, με συντρόφεψαν τα 480 παιδιά της Παιδόπολης, από 1,5 έως 13 ετών. Νιώθω ικανοποιημένη από τη δουλειά που έγινε, καθώς το βιβλίο έχει σταλεί μέχρι την Αυστραλία, όπου βρίσκονται παιδιά που έζησαν σε παιδοπόλεις», είπε η συγγραφέας.

 

Έπειτα προβλήθηκε ένα ντοκιμαντέρ με φωτογραφικό υλικό, αφήγηση και μαρτυρίες παιδιών.

Στο τελευταίο μέρος της εκδήλωσης, ένας κύριος που έζησε ως παιδί στην «Καλή Παναγιά», βαθιά συγκινημένος αφηγήθηκε κάποιες από τις εμπειρίες του.

 

-Ο ΑΝΤΙΚΤΥΠΟΣ

ΕΠΙΣΤΟΛΗ ΚΑΡΑΓΕΩΡΓΙΟΥ ΓΕΩΡΓΙΟΥ

 

On Monday, September 25, 2017, 1:54:23 PM GMT+3, Venus karag <venusk2211@yahoo.com> wrote (αποσπάσματα):

ΠΡΟΣ το αγαπητό  Δ.Σ. της Εταιρείας Μελετών Ιστορίας και Πολιτισμού Ν. Ημαθίας

Αγαπητοί φίλοι και συμπατριώτες μου, πριν σάς πω τα καλά κι επαινετικά λόγια για την έκδοση και κυκλοφορία του πανέμορφου πονήματός σας «ΠΑΙΔΟΠΟΛΗ -ΚΑΛΗ  ΠΑΝΑΓΙΑ, ΕΚΕΙ ΠΟΥ Η ΙΣΤΟΡΙΑ ΣΥΝΑΝΤΗΣΕ ΤΑ ΠΑΙΔΙΑ» να συστηθώ: είμαι ο Γιώργος Καραγεωργίου του Παύλου και της Σοφίας, που γεννήθηκα στο πανέμορφο Διαβατό Βεροίας το 1942, ήδη κάτοικος Χανίων Κρήτης, συντ/χος νομικός, κοινωνιολόγος. Όπως καταλαβαίνετε η γενιά μου βίωσε πολλές δυσκολίες, στερήσεις κι ελλείψεις, ωστόσο, βυθισμένοι εμείς στη φυσική ομορφιά του πράσινου βεροιώτικου κάμπου και των γραφικών υψωμάτων του Βερμίου και των χαμηλών Ημαθιώτικων Πιερίων Ορέων σταθήκαμε δυνατοί στα πόδια μας, ατενίσαμε κι αντιμετωπίσαμε τη ζωή με αληθινή περηφάνια, καθαρότητα νου και ψυχής, αισιοδοξία κι αυταπάρνηση και, βέβαια, με μιαν αγάπη θερμή για τη φύση, την πατρίδα μας και τους συνανθρώπους μας. ΄Εχει τεράστια κοινωνιολογική σημασία κι αξία, ότι η γενιά μας πρόλαβε -ευτυχώς- και βίωσε τον απλό, τον φυσικό και Παραδοσιακό τρόπο ζωής, τη συλλογικότητα της απλής επαρχιακής κι αγροτικής οικογενειακής ζωής, της σύμπνοιας και κατανόησης, της αληθινής αγάπης και συμπαράστασης των μελών της και προπάντων των συναισθημάτων αλτρουισμού κι αλληλεγγύης (…)

-Αγαπητοί φίλοι, θεώρησα σωστό να ειπωθούν τα παραπάνω, διότι ήθελα να τονίσω το αξεπέραστο, το σπουδαίο έργο και τις προσπάθειες της Εταιρείας σας και τα αποτελέσματα αντανακλούν στην  έκδοση του πανέμορφου βιβλίου «ΠΑΙΔΟΠΟΛΗ  ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ» και σας αξίζουν τα πιο θερμά μας συγχαρητήρια, διότι πέρα από τη χαρισματική και πολυτάλαντη συγγραφέα του βιβλίου, αγαπητή κ. Αντωνία Χαρίση, υπήρξε συλλογική, σύνθετη εργασία και μεγάλη βοήθεια της Εταιρείας, αφού είχατε να παλαίψετε με την πληθώρα των πηγών έρευνας και μελέτης, αλλά, κυρίως, με το τεράστιο κι άλυτο -ως σήμερα- θέμα του επάρατου Ελληνικού Εμφυλίου Πολέμου.

Για την συγγραφέα, την τόσο νέα παιδαγωγό – εκπαιδευτικό  δεν έχω λόγια να πω: Αυτή η κοπέλα και τόσοι άλλοι νέοι μας άνθρωποι σήμερα είναι η περηφάνια και το μέλλον της όμορφης πατρίδας μας, αρκεί να είμαστε ενωμένοι και μακριά από επιλεκτικές μνήμες των φανατισμών και διχασμών του αγνού Ελληνικού λαού, που ταλανίστηκε τόσο πολλά χρόνια, εκατέρωθεν, από τις συνέπειες και τον εμφύλιο πόλεμο. Η συγγραφέας κ. Αντωνία Χαρίση με τον απλό, τον λιτό, περιεκτικό και πανέμορφο λόγο της, με την αριστουργηματική αρχιτεκτονική της δομής του έργου, τις πλούσιες εικόνες και τις συγκινητικές διηγήσεις – αφηγήσεις των παιδοπολιτών δίνει συνάμα και μια πρωτόγνωρη αίσθηση λογοτεχνικής πληρότητας…

Όμως, στέκομαι και θαυμάζω τον εκπληκτικό πρόλογο της πανάξιας Προέδρου της Εταιρείας [Ε.Μ.Ι.Π.Η.] κ. Ολυμπίας Μπέτσα, καθώς και το περιεκτικό εισαγωγικό σημείωμα της ταλαντούχου και χαρισματικής συγγραφέα κ. Αντωνίας  Χαρίση, δύο κείμενα που τα λένε όλα και είναι η πεμπτουσία του πονήματος. Μην είμαστε μίζεροι και γκρινιάρης. Οφείλουμε να συνειδητοποιήσουμε την κρισιμότητα εκείνων των εποχών, την ολοσχερή καταστροφή  και κατερείπωση της πατρίδας μας πριν και μετά τον επάρατο Εμφύλιο Πόλεμο, τις άθλιες συνθήκες διαβίωσης του φτωχού Ελληνικού λαού που πάσχιζε να σταθεί στα πόδια του και να στηρίξει τις οικογένειές του. Ποιάν αλήθεια και τί καλό να ψάξει κανείς μέσα στον ορυμαγδαδό της αγριότητας, του μίσους και των παθών, εκατέρωθεν, και τον όλεθρο της υπαίθρου από τη λαίλαπα του Ελληνικού εμφυλίου Πολέμου (…) Μικρά παιδιά στο καμπίσιο χωριό μας βλέπαμε με φρίκη από το σπίτι του παππού μας που καιγόταν την όμορφη Νάουσα στους πρόποδες του Βερμίου και σπάραζε η ψυχή μας. Επί 25-30 χρόνια σκεφτόμουν, βασανιζόμουν και συγκέντρωνα στοιχεία – ντοκουμένα και μαρτυρίες για τα αίτια του εμφυλίου πολέμου και μαχόμουν με όλες τις δυνάμεις μου για την αποτροπή ενός ενδεχομένου μελλοντικού διχασμού ή νέου εμφυλίου πολέμου.  Ύστερα, μελέτησα και τα βιβλία του Χατζή, εκ των πρωταγωνιστών του εμφυλίου πολέμου με την πλευρά του δημοκρατικού στρατού [ανταρτών] κι εντυπωσιάστηκα με την περιγραφή και την αγριότητα των μαχών, εκατέρωθεν. (…) Ύστερα προχώρησαν οι έρευνες μου και σε μελέτες και συγγράμματα ξένων δημοσιογράφων και συγγραφέων που ασχολήθηκαν με τον Ελληνικό Εμφύλιο Πόλεμο, φτάνοντας στην ανάγνωση της συγκλονιστικής αναφοράς και σύγκρισης των δύο εμφυλίων πολέμων στην Ισπανία του Φράνκικου δικτατορικού κι απάνθρωπου καθεστώτος και την Ελλάδα και τα συμπεράσματα ήταν εξόχως διαφωτιστικά και κατατοπιστικά: σίγουρα εδώ έχουμε την εξήγηση της διαφορετικής πρόσληψης των δύο εμφυλίων στη Συλλογική Μνήμη των δύο λαών. Και τα τελευταία χρόνια των ερευνών μου βρήκα και διάβασα  στα βιβλία και τις δηλώσεις του αγνού πατριώτη κομμουνιστή με τα βιώματα του διχασμού Τάκη Λαζαρίδη, ο οποίος με συγκλονιστικό κι αξιέπαινο τρόπο αποκαλύπτει την ιστορική πραγματικότητα, αλλά και την σκόπιμη  διαστρέβλωση της ιστορικής αλήθειας: ωστόσο οφείλουμε να ερευνήσουμε και τις δηλώσεις του Τάκη Λαζαρίδη για τις συνέπειες στη σύγχρονη κοινωνική ζωή της χώρας μας -ως τα σήμερα- της ανωτέρω διαστρέβλωσης της ιστορικής αλήθειας και πραγματικότητας. Και τελευταία, το 2007 διαβάσαμε και τις δηλώσεις του ιστορικού στελέχους της Αριστεράς, του μαχητού της αντίστασης και των αγώνων για τη βελτίωση των συνθηκών κοινωνικής ζωής των Ελλήνων πολιτών, αείμνηστου πια Λεωνίδα Κύρκου που είπε για τον εμφύλιο πόλεμο: » Πρόκειται περί αθλίων επαναστατών του εμφυλίου πολέμου που θα κατέστρεφαν τη χώρα, αν επικρατούσαν!!…»

- Μολαταύτα, δεν είναι αυτή η  αλήθεια και το δίκιο: Είναι απαράδεκτο να διαγράψουμε όλες εκείνες τις δύσκολες εγχώριες και διεθνείς συγκυρίες, τις αδικίες και τους κατατρεγμούς μεγάλης μερίδας των αγνών Ελλήνων πατριωτών, που στο κάτω της γραφής βγήκαν στο βουνό εξαναγκαστικά ,αλλά και με όνειρα και οράματα για πιο ελεύθερη, δημοκρατική Ελλάδα κι ένα κράτος δικαίου και προνοίας, ασχέτως αν δεν εκπληρώθηκαν τα όνειρα αυτά εξαιτίας των λαθών των ιστορικών ηγετών της Αριστεράς και του Κ.Κ.Ε.

Είναι αναγκαία η παράθεση των παραπάνω γεγονότων, ακριβώς για να καταδειχθεί η σπουδαότητα του έργου και των ερευνών της Εταιρείας σας και γι αυτό σάς ανήκουν ο θαυμασμός μας, η αγάπη μας και η απεριόριστη εκτίμησή μας στο πολύπλευρο και δυσκολότατο έργο σας.

Και με πόση αγάπη, τρυφερότητα άγγιξε το αξιέπαινο πόνημα της κ. Αντ. Χαρίση, το μέγα κοινωνικό και ψυχολογικό θέμα της ορφάνιας των μικρών μαθητών της Παιδόπολης ΚΑΛΗ ΠΑΝΑΓΙΑ Δοβράς Βεροίας. Δεξιοτεχνικά, πλημμυρίζει το βιβλίο από εικόνες και αφηγήσεις των ίδιων των παιδοπολιτών. Άκρα συγκίνηση προκαλούν οι μαρτυρίες του Γιάννη Ατζακά [άλλωστε δεν είναι τυχαίο που βραβεύτηκε ο "ΘΟΛΟΣ  ΒΥΘΟΣ" του] και του άλλου παιδοπολίτη Σταύρου Καλαϊτζόγλου, ιδιαίτερα με το σπαρακτικό και συγκλονιστικό του «Επιμύθιο».

Αγαπητοί φίλοι και συμπατριώτες μου που σάς αγαπώ και θαυμάζω, οφείλω να σάς πληροφορήσω, ότι έχω βιώματα από τη ζωή της Παιδόπολης από τα παιδικά και γυμνασιακά μου χρόνια στο μικτό τότε γυνάσιο [σήμερα Δημαρχείο Βεροίας, με δήμαρχο τον συγχωριανό μας Κώστα Βοργιαζίδη], με συμμαθητές γνωστούς -προφανώς- και σε σας: ποιούς όμως ν’ αναφέρω για να μην ξεχάσω άλλους: Ενδεικτικά μόνο αναφέρομαι στον φίλο, αείμνηστο πια, Μάκη Βαρλάμη, τον παγκοσμίου φήμης εικαστικό καλλιτέχνη, αρχιτέκτονα καθηγητή και γλύπτη [μεγάλη απώλεια], Τον Γιώργο Γκαβανά, τον Γιάννη Ταυρίδη [εξαίρετος χαρακτήρας και καλός μαθητής], τον Ευθύμη Μπουζίκα, τον Γιάννη τον Λιλιόπουλο από τη γειτονική Κουλούρα [δάσκαλο], τον Σταύρο τον Σιανόπουλο [Λεχοβίτης αυτός και αξεπέραστος στα μαθηματικά, όπως κι ο Φάνης ο μικρότερος αδελφός, παιδιά των καλύτερων χτιστάδων του τόπου μας], τον Δημήτρη Δημούλα [έμαθα χάθηκε σε τροχαίο ατύχημα στην Πελοπόννησο], συμμαθήτριες εξαιρετικές κοπέλες, την Μπονάνου Σοφία [κατόπιν συμ/φο Βεροίας], την αριστούχο Δέσποινα Παναγιωτίδου [μετέπειτα καθηγήτρια φιλόλογο], την Φωτεινή Χατζηϊωάννου [Γεωπόνο], την Παπαδημητρίου, την Αντωνία Πατσιαβούρα [ήξερε απόξω όλη την παγκόσμια ιστορία!!], την Ζιώγα [νομίζω Στέλλα και ελπίζω να είναι συγγενικό της πρόσωπο η ήδη Αντ/δρος της Εταιρείας σας] κι άλλες που δεν θυμάμαι τα επίθετά τους.

Λοιπόν, έβλεπα τα ορφανά παιδιά της Παιδόπολης [παρελάσεις Βεροίας, άλλες εκδηλώσεις] και μ’ έπιαναν τα κλάματα. Ήξερα από ορφάνια που δεν έχει αυτή χρώματα και είναι τόσο βαθιά στον ψυχισμό -ιδίως των μικρών παιδιών- που δύσκολα ξεριζώνεται αυτή. Κι όλα τα παιδιά άριστοι μαθητές με μια μόνιμη θλίψη στα πρόσωπά τους. Μόνο όσοι έχουν βιώματα της ορφάνιας μπορούν να αντιληφθούν τα μύχια του ψυχισμού των παιδιών αυτών. Ο πατέρας μας στο χωριό μεγάλωσε από τα πέντε του χρόνια πεντάρφανος [οι Τούρκοι Τσέτες στρατιώτες άτακτοι έσφαξαν μπροστά στα μάτια του τους γονείς του..], κι αυτό αυλάκωσε την ψυχή του με μια σιωπηλή κι ανείπωτη θλίψη. Όμως, η αγάπη του σε όλη την οικογένεια ήταν αληθινή κι έμπονη και ποτέ δεν μάς έδωσε ούτε ένα χαστούκι. Βέβαια, πολύ αργότερα καταλάβαμε πόσο σπουδαία και σημαντική για την προσαρμοστικότητά μας στη δύσκολη κοινωνική ζωή και την προκοπή μας ήταν η σκληραγωγημένη οικογενειακή κι αγροτική ζωή μας. Ήμασταν καμωμένα από φωτιά και σίδερο όλα τα αδέλφια, όμως στις καρδιές μας βασίλευε πάντα η χαρά, η ηρεμία κι η καλοσύνη της αγάπης. Ως γνωστό, στις επιστήμες της Κοινωνιολογίας και της Ψυχολογίας, η προσαρμοστικότητα είναι ένα από τα έξι βασικά και δομικά στοιχεία – εφόδια που χαρακτηρίζουν το προφίλ του συναισθηματικά ώριμου ανθρώπου.

Από τον φίλο παλιό Παιδοπολίτη της γνωστής μας Παιδόπολης, συμπατριώτη Μακεδόνα -ποντιακής κι αυτός καταγωγής από το Κιλκίς- τον εξαίρετο φιλόλογο, συνεργάτη κι αρθρογράφο -δοκιμιογράφο της μεγάλης επαρχιακής ημερήσιας εφημερίδας «ΧΑΝΙΩΤΙΚΑ ΝΕΑ» γνώριζα ήδη πολλά γεγονότα από την Παιδοπολίτικη ζωή στην ΚΑΛΗ  ΠΑΝΑΓΙΑ Βεροίας. Γνωριστήκαμε τυχαία και γνωρίζοντας ο Σταύρος την μεγάλη μου αγάπη σε όλα ανεξαιρέτως τα παιδιά – θύματα του εμφυλίου πολέμου, θεώρησε σωστό να μού παραδώσει ένα αντίτυπο του αριστουργηματικού πονήματος της Εταιρείας και της αξιόλογης συγγραφέα -νέας κι ελπιδοφόρου εκπαιδευτικού επιστήμονα- κ. Α. Χαρίση, που το διάβασα απνευστί σε χρόνο ρεκόρ. Πώς μπορώ να σάς περιγράψω τα συναισθήμτά μου; Θα σάς ευχαριστήσω θερμά για το αξιέπαινο έργο σας και πάντα τέτοιες επιτυχίες. Οι καιροί είναι δύσκολοι, όμως είμαι αισιόδοξος -από τη φύση του χαρακτήρα μου- ότι τα πράγματα θα καλυτερέψουν στην πατρίδα μας και θα μπορέσουμε όλοι μαζί να συμπαρασταθούμε και συνδράμουμε κι εμείς στην ευόδωση των στόχων κι εκπλήρωση των οραμάτων της Ε.Μ.Ι.Π.Η. Είμαι πάντα στη διάθεσή σας και το σπίτι μας στα όμορφα Χανιά πάντα ανοιχτό σέ όλους τους γνωστούς και φίλους, any time. Μού δώσατε μεγάλη χαρά και βέβαια συγκίνηση από την ανάγνωση του πανέμορφου πονήματός σας.

Με εκτίμηση και φιλική αγάπη

Γιώργος Καραγεωργίου, συνταξιούχος νομικός, κοινωνιολόγος. ΧΑΝΙΑ.


Σχολιάστε