"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Πολιτικών δεσμεύσεις (σχόλια, «Χ.ν.», 5-9-17)

 

 

 

 

 

 

ΟΙ ΔΕΣΜΕΥΣΕΙΣ ΤΩΝ ΠΟΛΙΤΙΚΩΝ

«…Δεσμεύομαι σήμερα, με τον πιο απόλυτο και κατηγορηματικό τρόπο, ότι ο ΒΟΑΚ θα γίνει. Σας δίνω το λόγο μου γι’ αυτό κι εγώ, όπως ξέρετε, το λόγο μου τον κρατώ. Είναι θέμα ασφάλειας, είναι και θέμα ανάπτυξης. Χωρίς σύγχρονο οδικό άξονα, η Κρήτη θα οδηγηθεί σε συμφόρηση. Και αυτό θα επηρεάσει ως ντόμινο την ανάπτυξη του νησιού συνολικά. Το έργο, λοιπόν, θα γίνει. Είναι το τελευταίο μεγάλο οδικό έργο στη χώρα που πρέπει να πραγματοποιηθεί…»

Τα παραπάνω δήλωσε εμφατικά ο Κυριάκος Μητσοτάκης μιλώντας σε σύσκεψη για την οδική ασφάλεια που έγινε στο Ηράκλειο της Κρήτης από τη ΝΔ (1/9), και στην οποία συμμετείχαν δεκάδες φορείς της περιοχής.

 

Ομως,ήδη το νησί μετρά 37 νεκρούς από την αρχή της χρονιάς, εκ των οποίων οι περισσότεροι είναι νέοι άνθρωποι κάτω των 35 ετών! Και δυστυχώς, έπεται συνέχεια…

 

Δεν έχει τέλος, λοιπόν, το δράμα που εκτυλίσσεται σχεδόν κάθε μέρα στους δρόμους της Κρήτης, όπως δεν έχουν τέλος και οι «δεσμεύσεις» των πολιτικών για τον ΒΟΑΚ. Μπορεί να είναι κοινοτοπία ένας πολιτικός να υπόσχεται προεκλογικά τα πάντα και να μην πραγματοποιείς τίποτε ως κυβέρνηση, όμως οι αριθμοί των νεκρών είναι μια σκληρή πραγματικότητα, με μεγάλο αντίκρισμα στην ανικανότητα της πολιτικής. Κάθε μέρα, έχουμε νεκρούς στους δρόμους της Κρήτης! Κι αυτό δεν αλλάζει…

 

Όσο για τις υποσχέσεις που δίδονται, όπως έλεγε ο Μιτεράν, αυτές δεν δεσμεύουν παρά μόνον αυτούς που τις δίνουν! Δυστυχώς, όταν αναλάβουν την εξουσία, λίγες από τις υποσχέσεις τους θυμούνται ή τις μεταθέτουν στην επόμενη τετραετία! (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΤΑ ΣΕΠΤΕΜΒΡΙΑΝΑ

ΜΙΑ από τις πιο θλιβερές διπλωματικές ήττες της μεταπολεμικής ιστορίας μας είναι τα «Σεπτεμβριανά» στην Κωνσταντινούπολη, το 1955. Τότε που ο ανθηρός ακόμη Ελληνισμός της Πόλης λεηλατήθηκε, χτυπήθηκε αγρίως, εκδιώχθηκε με δημεύσεις περιουσιών, κλοπές και φόνους.

 

ΠΡΙΝ ακριβώς από 62 χρόνια, τη νύχτα της 6ης προς την 7η Σεπτεμβρίου 1955 (που ονομάστηκε και «νύχτα των κρυστάλλων»), το τουρκικό κράτος έθεσε σε εφαρμογή ένα πλήρες σχέδιο αφελληνισμού της Κωνσταντινούπολης. Αμέσως μετά την αποδεδειγμένη τουρκική «προβοκάτσια» με την τοποθέτηση βόμβας στον περίβολο του τουρκικού Προξενείου της Θεσσαλονίκης, που η έκρηξή της προκάλεσε μικρές υλικές ζημιές στο παρακείμενο κτήριο όπου γεννήθηκε ο Κεμάλ Ατατούρκ, πλήθος στρατολογημένων Τούρκων («αγανακτισμένων») πολιτών, κατέστρεψε κάθε τι ελληνικό που υπήρχε στην Πόλη. Μάλιστα ό,τι δεν μπορούσε να λεηλατηθεί, καταστράφηκε εντελώς (φωτό). Το πογκρόμ αυτό εναντίον των Ελλήνων της Πόλης (115.000 τότε) εξανάγκασε πάρα πολλούς Κωνσταντινοπολίτες να πάρουν τον δρόμο της προσφυγιάς. Η φυλετική «εκκαθάριση» των Τούρκων συνεχίστηκε 20 χρόνια αργότερα στην Κύπρο. Πάντα με τις ευλογίες των «συμμάχων» μας…

 

 

ΑΛΛΑ, να πως περιγράφει τα γεγονότα (απόσπασμα) ο Ορχάν Παμούκ, ο Τούρκος διάσημος Νομπελίστας συγγραφέας, στο βιβλίο του «Ιστανμπούλ, πόλη και αναμνήσεις» (εκδ. Ωκεανίδα, 2005, σελ. 276 – 284):

 

«…Το 1955 όταν οι Εγγλέζοι ετοιμαζόταν να φύγουν από την Κύπρο και οι Έλληνες να αναλάβουν ολοκληρωτικά τη διακυβέρνηση του νησιού, ένας πράκτορας των μυστικών τουρκικών υπηρεσιών έβαλε βόμβα στο σπίτι που γεννήθηκε ο Ατατούρκ στη Θεσσαλονίκη. Όταν οι εφημερίδες με έκτακτες εκδόσεις και μεγαλοποιώντας το περιστατικό κυκλοφόρησαν την είδηση, το εχθρικό προς τις μη μουσουλμανικές μειονότητες πλήθος που μαζεύτηκε στην πλατεία Τακσίμ, έκαψε, γκρέμισε και λεηλάτησε μέχρι το πρωί, πρώτα τα καταστήματα απ’ όπου ψωνίζαμε με τη μητέρα μου στο Μπέγιογλου κι έπειτα όλη την πόλη…».

 

ΚΑΙ δεν είναι ο μόνος Τούρκος που τολμάει να πει την αλήθεια… Όμως τί ωφελεί, αν εκ των υστέρων ομολογούμε αλήθειες, αντί να προλαβαίνουμε τα γεγονότα; Έπειτα, η ελληνική κυβέρνηση-η οποιαδήποτε έκτοτε- απαίτησε ποτέ από την τουρκική την αποζημίωση που θα έπρεπε, σύμφωνα με το διεθνές δίκαιο, να δοθεί στους Έλληνες πρόσφυγες της Πόλης; Και η οποία, αν δεν απατώμαι, ανέρχεται στο  σημερινό ποσό των 2 δισεκατομμυρίων ευρώ; Ή, μήπως στο βωμό της λυκοφιλίας, ούτε αυτό το στοιχειώδες χρέος δεν μπορούμε να εκπληρώσουμε απένατι στους συν-Έλληνές μας; (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε