"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Άνθρωποι και ανθρωπάκια («Χ.ν.», 29-8-17)

 

 

 

 

Άνθρωποι και ανθρωπάκια

 

Οι τελευταίες πυρκαγιές ανά την Ελλάδα και η υπεράνθρωπη προσπάθεια των πυροσβεστών, βοηθούμενων από πλήθος κόσμου, δηλώνει ένα πράγμα: κάθε φορά που μας συμβαίνουν μεγάλες φυσικές καταστροφές, χειμώνα ή καλοκαίρι αδιάφορο, κρατούμε την αξιοπρέπειά μας ως κράτος μόνο χάρη στο αίσθημα αυτοθυσίας που μας διακρίνει: ειδικότερα σε ορισμένους κλάδους αιχμής, όπως πιλότοι,  πυροσβέστες κ.ά.

 

Οι αρμόδιοι (χαρακτηριστικό όλων των μεταπολιτευτικών κυβερνήσεων), όταν έρχονται τα δύσκολα είτε λουφάζουν στο πόστο τους, είτε μπαίνουν στο φαύλο κύκλο της ανευθυνοϋπεύθυνης αντιμετώπισης της κατάστασης επιρρίπτοντας τις ευθύνες στους άλλους! Κι αυτό διότι οι περισσότεροι δεν ξέρουν πώς να αντιδράσουν, αφού δεν είναι οι καταλληλότεροι για τη θέση που κατέχουν. Τους είναι αδύνατον να πάρουν μια αποτελεσματική απόφαση, επειδή σκέπτονται το πολιτικό κόστος! Ή, περιμένουν από τον κ. πρωθυπουργό να τους «ξελασπώσει»!

 

Τα ανθρωπάκια αυτά, άλλοτε αποδίδουν την αδυναμία τους να δράσουν στον «στρατηγό άνεμο» ή σε «συνομωσιολογίες» κι άλλοτε τρέχουν πίσω από τους δημοσιογράφους για να καλύψουν την ανικανότητά τους…

 

Ακόμη και για το στοιχειωδέστερο όπως είναι, ας πούμε η κατασκευή του ΒΟΑΚ (το «γεφύρι της Άρτας») εδώ στην Κρήτη, ή η διάνοιξη «ανθρώπινων» οδών προς αεροδρόμιο, Σούδα, Νοσοκομείο, Κίσσαμο, δεκαετίες τώρα οι κυβερνώντες ρίχνουν την ευθύνη της μη κατασκευής στους… προηγούμενους! Και έτσι τα ανθρωπάκια αυτοαθωώνονται, ενώ ο κόσμος σκοτώνεται στους δρόμους λόγω κακοτεχνιών, έλλειψης φωτισμού, κατολισθήσεων, μη σωστού ελέγχου  κ.λπ.

 

Από την άλλη, πάντα υπάρχουν οι ανώνυμοι του χρέους και της αγάπης γι αυτόν τον έρμο τόπο: κάνουν τη δουλειά τους, τιμούν τη θέση τους, κρατούν τη χώρα όρθια. Σε πείσμα αυτών που και σήμερα ακόμη επιμένουν στο ολέθριο «Μα, εγώ θα σώσω την Ελλάδα;» Σκεφθείτε μόνο τους πιλότους της πολεμικής αεροπορίας και το πλήθος των καθημερινών παραβιάσεων του εναέριου χώρου μας από τους Τούρκους. Σκεφθείτε τους γιατρούς που κατάκοποι στέκουν πάνω από το κεφάλι των ασθενών στο Νοσοκομείο Χανίων. Σκεφθείτε τους δασκάλους που «εξόριστοι» στα ξερονήσια της χώρας, επιμένουν να μαθαίνουν γράμματα στα παιδιά. Σκεφθείτε τους επιτυχόντες φέτος και κάθε χρόνο, με τι κόπο, τι στερήσεις και ξενύχτι έφτασαν στο σημείο που έφτασαν.

Όπως έγραφε παλαιότερα ο Αλεξης Παπαχελας («K», 31/1/11) «υπάρχουν  πολλοί  άνθρωποι που κάνουν τη δουλειά τους, πληρώνονται λίγο και μας επιτρέπουν ακόμη να λέμε ότι υπάρχει κράτος στην Ελλάδα». Και πρόσθετε: «Το πρόβλημα είναι πώς θα αλλάξουμε οριστικά και αμετάκλητα τους μηχανισμούς και θεσμούς που επιτρέπουν σε «νούμερα», σε ανθρωπάκια, να φτάνουν στην κορυφή διαφόρων θεσμών του δημοσίου βίου». Και εδώ είναι η πρόκληση και το στοίχημα για την (κάθε) μεταμνημονιακή κυβέρνηση. Θα αλλάξουμε; (Στ.Γ.Κ.)

 

ΓΥΝΑΙΚΑ ΒΟΥΛΕΥΤΗΣ

 

Το Σάββατο 26 Αυγούστου 2017, διαβάσαμε στο Αθηναϊκό-Μακεδονικό Πρακτορείο Ειδήσεων (http://www.amna.gr) μια μικρή συνέντευξη της βουλευτού Χανίων του ΣΥΡΙΖΑ κας Βάλιας Βαγιωνάκη. Μεταξύ άλλων ρωτήθηκε για το πώς νιώθει που είναι «η μοναδική γυναίκα βουλευτής Κρήτης». Η απάντησή της εντυπωσιάζει: «Δεν αισθάνομαι καθόλου καλά, διότι πιστεύω ότι οι γυναίκες έχουν πολλές δυνατότητες, είναι περισσότερο κοντά στην καθημερινότητα και σε ζωτικά ζητήματα. Οι γυναίκες έχουν μία λογική η οποία είναι εντελώς απαραίτητη στην άσκηση της πολιτικής. Ειδικά αυτή την περίοδο χρειάζεται κοινός νους. Να δούμε πώς θα μπορέσουμε να ενώσουμε δυνάμεις και να κάνομε αυτό που πρέπει για τη χώρα η οποία έχει τα προβλήματα της, αλλά έχει και πολύ μεγάλες δυνατότητες. Σήμερα λύνονται χρονίζοντα θέματα, όπως για παράδειγμα αυτό του δασολογίου, που θα έπρεπε να επιλυθούν εδώ και πολλά χρόνια αλλά πάντα υπολογιζόταν το λεγόμενο πολιτικό κόστος. Θεωρώ λοιπόν ότι πρέπει να προσπαθήσουμε όλοι να λύσουμε μόνιμα προβλήματα ετών για να μπορούμε να «χτίσουμε» την όποια ανάπτυξη».

 

Ξεκάθαρες κουβέντες από την κα Βαγιωνάκη, που ταυτόχρονα εμπεριέχουν μια λογική θεώρηση του τι σημαίνει «ενότητα δυνάμεων», «κοινός νους», «γυναικεία λογική» και πολιτική, «μόνιμα προβλήματα» και πολιτικό κόστος, αλλά και πώς θα πρέπει να «χτιστεί» η όποια ανάπτυξη. Μακάρι η κυβέρνηση να αξιοποιούσε καταλλήλως τέτοιες ορθές σκέψεις. Μακάρι να αξιοποιήσει και τις δυνατότητες των γυνακών «της», κυρίως στην επίλυση προβλημάτων της καθημερινότητας, στα οποία οι γυναίκες από τη φύση τους είναι πιο κοντά. (Στ.Γ.Κ.) (αδημ.)

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Τί άλλο θα διαβάσουμε! «Κάποια μέρα θα του στήσουν μνημείο στην Ελλάδα, σε ένδειξη ευγνωμοσύνης για το ότι ανάγκασε τη χώρα να προχωρήσει σε μεταρρυθμίσεις», φέρεται να είπε την περασμένη εβδομάδα ο κ. Σόϊμπλε σε προεκλογική συγκέντρωση! Αυτό αναφέρει η γερμανική εφημερίδα Handelsblatt!

 

… Αλλά, στη χώρα της «φαιδράς πορτοκαλέας», όλα είναι δυνατόν να συμβούν. Μετά το άγαλμα Τρούμαν, γιατί να μη δούμε και ένα άγαλμα του Σόϊμπλε;

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε