"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Περί «αναθέματος» (Χ.Ν., 20-7-17)

 

 

 

 

ΕΝΑ ΘΛΙΒΕΡΟ «ΑΝΑΘΕΜΑ» (1916) (φωτό)

ΙΣΤΟΡΙΑ δεν είναι μόνον οι «ευτυχείς» στιγμές ενός έθνους. Είναι και οι θλιβερές του: οι κακές που πρέπει να τονίζονται, να μην αποσιωπώνται. Για να μην επαναλαμβάνονται.

ΜΙΑ απ΄αυτές υπήρξε και η δραματική σύγκρουση απόψεων (κατ΄επέκταση, ο εθνικός διχασμός) ανάμεσα σε δυο ισχυρές προσωπικότητες του καιρού τους (1916): του βασιλιά Κωνσταντίνου και του πρωθυπουργού της χώρας Ελευθερίου Βενιζέλου. Ανυπολόγιστες οι ζημίες, με πρώτη και βαρύτερη τη διαίρεση της χώρας σε δυο κρατίδια (Θεσσαλινίκη-Αθήνα).

ΑΠΟ τον εθνικό διχασμό δεν ξέφυγε ούτε η Εκκλησία της Ελλάδας. Οι μητροπολίτες της λεγόμενης «Παλιάς Ελλάδας» (περιοχών που είχαν ελευθερωθεί πριν το 1912), προεξάρχοντος του τότε Αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεοκλήτου, συντάσσονται με τον Κωνσταντίνο. Αντίθετα, οι μητροπολίτες των «Νέων Χωρών» (Μακεδονία, Ήπειρος κ.λπ.), τίθενται στο πλευρό του Βενιζέλου.

ΜΕΣΑ σε ένα τέτοιο κλίμα, διοργανώνεται ογκώδης αντιβενιζελική πορεία στα μέσα του Δεκέμβρη (1916) στην Αθήνα. Με επικεφαλής την Ιερά Σύνοδο, οι διαδηλωτές κατευθύνονται στο Πεδίο του Άρεως για να αναθεματίσουν τον «σατανά» (!) της πολιτικής ζωής του τόπου, τον Ελευθέριο Βενιζέλο. Οι πέτρες του Αναθέματος έφθασαν από όλες τις τότε γνωστές περιοχές και ρίχτηκαν στο Πεδίον του Άρεως.

ΕΚΕΙ, λοιπόν, που βρίσκεται σήμερα το άγαλμα της Αθηνάς (Πεδίον του Άρεως), ο κάθε διαδηλωτής έριχνε και μια πέτρα επαναλαμβάνοντας την κατάρα του Αρχιεπισκόπου Αθηνών Θεοκλήτου, που έλεγε : «Κατά Ελευθερίου Βενιζέλου φυλακίσαντος αρχιερείς και επιβουλευθέντος την βασιλείαν και την πατρίδαν, ανάθεμα έστω». Συμβολική μεν η πράξη, υποδηλώνουσα όμως σε ποιο σημείο κατάπτωσης είχε φθάσει η Ελλάδα των πολιτικών παθών.

ΣΗΜΕΡΑ, στο Μουσείο/οικία του Ελ. Βενιζέλου στη Χαλέπα υπάρχουν μερικές από αυτές τις πέτρες του αναθέματος.  (Στ.Γ.Κ.)

 

ΚΛΑΔΙΣΟΣ-2017

Κάθε χρόνο αυτή την περίοδο που η Νέα Χώρα και η προέκτασή της προς Χρυσή Ακτή γεμίζουν από ξένους και Έλληνες κολυμβητές, η εικόνα που παρουσιάζει η εκβολή του Κλαδισού (φωτό 1, 2) είναι απογοητευτική. Τα στάσιμα νερά και τα κουνούπια πάνε μαζί. Το θέμα είναι γιατί δεν γίνεται κάτι τι το μόνιμο, μιά συνεχής διέξοδος προς τη θάλασσα των νερών του ποταμού, ώστε αυτά να μη λιμνάζουν. Καλός είναι κι ο καθαρισμός, αλλά καλύτερο θα ήταν αν γινόταν κάτι το πιο διαρκές… (Στ.Γ.Κ.)

 

Η ΕΞΟΔΟΣ ΣΤΙΣ ΑΓΟΡΕΣ

ΘΑ ΒΓΟΥΜΕ λέει στις αγορές! Και διατυμπανίζεται όπως μια κινηματογραφική ταινία που θα κυκλοφορήσει. Με πολλές προσδοκίες.

ΔΕΝ είναι η πρώτη φορά που γίνεται εν καιρώ κρίσης μια τέτοια απόπειρα. Και τις δυο προηγούμενες 2012, 2014) μάλλον «φάγαμε τα μούτρα μας». Μακάρι αυτή τη φορά, με την πείρα των προηγούμενων, να επιτύχουμε.

ΣΤΙΣ αγορές το παν είναι θέμα εμπιστοσύνης. Όσο δύσκολο είναι να την αποκτήσει κανείς, τόσο εύκολα τη χάνει. Μια «στραβοτιμονιά» και… φτού κι από την αρχή!  Σωστά λοιπόν ο κ. Στουρνάρας (γνώστης απόλυτα του αντικειμένου) συνέστησε να μη βιαστούμε!

ΤΩΡΑ, για ποιο λόγο η κυβέρνηση βιάζεται, είναι μάλλον προφανές: θέλει να παρουσιάσει κάτι τέλος πάντων ως πραγματική επιτυχία τής «πρώτη φορά» «αριστεράς» διακυβέρνησης. Κι αυτό πλην των οικονομικών συνεπειών σε όλο το φάσμα της κοινωνίας, θα έχει-έτσι πιστεύεται-και ψηφοθηρικά οφέλη!

ΜΙΑ ανατροπή των δημοσκοπήσεων πιθανόν να χάριζε στην κυβέρνηση μεγαλύτερη χρονική διάρκεια ζωής, αλλά και ελπίδα για διεκδίκηση και δεύτερης τετραετίας! (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε