"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τα πάντα, σαν πάντα… (σχόλια, Χ.Ν., 27-6-17)

 

 

 

 

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΑΝ ΠΑΝΤΑ, ΞΑΝΑ ΚΑΙ ΞΑΝΑ…

ΤΙ κι αν βαυκαλίζεται ο κ. πρωθυπουργός ότι μπήκαμε σε νέα πορεία, μετά το τελευταίο  Eurogroup. Τί κι αν προσπαθεί να πείσει -ποιους  άραγε, πλην των υπουργών του;- ότι τον επόμενο χρόνο (2018) θα βγούμε στις αγορές!

 

Η ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΟΤΗΤΑ μας είναι τόσο καθημαγμένη που για να συνέλθουμε ως πολίτες (πόσο μάλλον ως χώρα) θα χρειαστεί πολύς χρόνος,  πολλές «ενέσεις» αισιοδοξίας, κυβερνητικές πράξεις και -κυρίως- ανάκαμψη των οικονομικών των νοικοκυριών.

ΑΝ συγκρίνουμε τη σημερινή κατάσταση με την προ κρίσης περίοδο, τίποτε δεν έχει αλλάξει στον τομέα των μεταρρυθμίσεων, εκτός από την αύξηση στη χρήση του πλαστικού χρήματος και την πλήρη καταστροφή της μεσαίας τάξης. Φαίνεται πως είναι αδύνατο αυτό το συγκεκριμένο πολιτικό σύστημα να μεταβάλλει νοοτροπία: με όσο σκληρά κι αν είναι τα μνημόνια, όσο κι αν διαρκέσουν! Αντιστέκεται πεισματικά και σθεναρά σε κάθε ουσιαστική αλλαγή και μεταρρύθμιση.

ΚΙ ΕΔΩ που τα λέμε, όταν εδώ και δεκαετίες κανείς από τους προηγούμενους που μας κυβέρνησαν δεν έχει απολογηθεί ή καταδικαστεί για κοινωνικά ή πολιτικά εγκλήματα, κι αυτό λόγω ασυλίας, παραγραφής ή και αμνήστευσης αυτών, όταν η παρανομία, η καταστροφή ή κλοπή κοινωνικών αγαθών θεωρείται ακόμη και σήμερα «μαγκιά», όταν οι φυσικοί αυτουργοί της χρεοκοπίας (η Βουλή) εξακολουθούν ανενόχλητα να μας χλευάζουν από τα βουλευτικά έδρανα απολαμβάνοντας ταυτόχρονα τους καρπούς της ψήφου μας, όταν οι ίδιοι με νόμο φρόντισαν (ως άλλη ομερτά) να διασφαλιστούν σε διώξεις μένοντας εσαεί ατιμώρητοι, όταν υπάρχει ακόμη και τώρα νεποτισμός, κύμα αναξιοκρατικών διορισμών ή προσλήψεων, πώς να ελπίζουμε ότι θα ορθοποδήσουμε ποτέ;

ΠΙΣΤΕΥΑΜΕ ότι η κρίση θα έφερνε τουλάχιστον την αξιοκρατία στο δημόσιο, την αριστεία στην ιεραρχεία, όπως ακριβώς συμβαίνει αλλού όπου οι Έλληνες εργαζόμενοι προοδεύουν ανάλογα με τις πραγματικές ικανότητές τους. Αντίθετα, βλέπουμε  να καταργούνται οι εξετάσεις και η βαθμολογία στα σχολεία και να επανέρχονται στην τριτοβάθμια εκπαίδευση εκείνα τα στοιχεία κομματοκρατίας και ελέγχου της διαδικασίας εκλογής καθηγητών κ.λπ. Όσο για την αποτίμηση των ουσιαστικών προσόντων, των ικανοτήτων και δεξιοτήτων ενός ατόμου, του ήθους και του έργου του- πουθενά, από το νηπιαγωγείο ως το υπουργικό συμβούλιο, δεν εφαρμόζεται. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

ΘΕΡΙΝΕΣ ΕΙΚΟΝΕΣ

-Για τον απλό επισκέπτη ή τον κολυμβητή της Χρυσής Ακτής και των αλσυλλίων που την συνδέουν με τους Αγίους Αποστόλους, η κατάσταση παραμένει θλιβερή: τα αλσύλλια είναι σχεδόν ξεραμένα, η «χρήση» τους είναι κάθε άλλο παρά τιμητική για το Δήμο (φωτό, 1 και 2) και η καθαριότητά τους είναι μάλλον μια λησμονημένη υπόθεση. Όσο για την αμμοληψία είναι ανεξέλεγκτη…  Μήπως ο Δήμος θα έπρεπε τουλάχιστον κατά τους θερινούς μήνες να φροντίζει αυτά τα αλσύλλια ώστε και καθαρά να είναι και ζωή να έχουν;

 

 

-Με το γύρισμα από την άνοιξη στο καλοκαίρι, έχουμε την Ημέρα της Ευρωπαϊκής Μουσικής (21/6). Μια καταπληκτική ιδέα του υπουργού πολιτισμού κατά την προεδρία Μιτεράν στη Γαλλία, του Ζακ Λαγκ, που πολύ σύντομα έγινε πανευρωπαϊκή εκδήλωση. Είναι η 18η χρονιά που οι μέρες του θερνού λιοστασιού γεμίζουν από ήχους κάθε μορφής. Κι εδώ στα Χανιά υπήρξε μια μεγάλη ποικιλία μουσικών ακουσμάτων (φωτό, 3) μέσα και έξω από την πόλη. Με δεδομένο ότι τα Χανιά κουβαλούν την βαριά κληρονομιά του μεγάλου μας Μίκη Θεοδωράκη, μήπως θα έπρεπε ο Δήμος, ειδικά αυτές τις μέρες Ευρωπαϊκής μουσικής, να οργανώνει τιμητικές εκδηλώσεις προς χάριν του; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΠΑΝΩ ΣΕ ΜΙΑ ΔΗΛΩΣΗ

Ο φυσιογνωμικά συμπαθής κ. Γαβρόγλου, υπουργός Παιδείας, προβαίνει κι αυτός ενίοτε σε «επαναστατικές» δηλώσεις. Υποστήριξε, με αφορμή τα όσα γίνονται στο ΑΠΘ, ούτε λίγο ούτε πολύ πως ο έλεγχος και η αντιμετώπιση των διακινητών ναρκωτικών σε πανεπιστημιακούς χώρους είναι υπόθεση ενός… ρωμαλέου φοιτητικού κινήματος και όχι της αστυνομίας! Είπε συγκεκριμένα: «Στα πανεπιστήμια, αυτά τα θέματα  λύνονται από μέσα, αν υπάρχει ένα ρωμαλέο φοιτητικό κίνημα και σύλλογος καθηγητών. Αν κάποιοι καλοθελητές θέλουν να το παρουσιάσουν ως κανόνα τι να πω. Ποτέ δεν έχει φέρει λύση η αντιμετώπιση με αστυνομικούς τρόπους»!

 

Μα, σε ποια χώρα του κόσμου τα… ρωμαλέα φοιτητικά κινήματα ασχολούνται με την αντιμετώπιση της διακίνησης των ναρκωτικών στους χώρους τους; Αυτό δεν είναι δουλειά της αστυνομίας; Και δουλειά των φοιτητών δεν είναι η μόρφωσή τους, αυτή και μόνον αυτή; Είναι προφανές  ότι δεν αρκεί μόνον η παρέμβαση της αστυνομίας για να αλλάξει το σημερινό status που βασιλεύει σε μερικά ΑΕΙ καθώς και σε άλλους χώρους. Χρειάζεται η αλλαγή νοοτροπίας φοιτητών και διδασκόντων. Ούτε όμως επιτρέπεται η αστυνομία να παραμένει απλός θεατής, λόγω ασαφούς ασύλου.

 

Τα πανεπιστήμια αποτελούν δημόσια περιουσία και οφείλει η πολιτεία να τα προστατεύει από κάθε είδους απειλές. Είναι μεν χώροι ελεύθερης διακίνησης ιδεών, όχι όμως και ανεξέλεγκτης χρήσης ναρκωτικών και διακίνησης κάθε μορφής βίας. Ο δε εκάστοτε υπουργός υποχρεούται να δίνει λύσεις και όχι να αποπροσανατολίζει την κοινή γνώμη από τα προβλήματα… (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε