"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Το δέρμα και η καρδιά

 

 

 

 

ΤΟ ΔΕΡΜΑ ΚΑΙ Η ΚΑΡΔΙΑ

 

ΣΗΜΑΝΤΙΚΟ το άρθρο του Αντόνιο Ναβαλόν της ισπανικής εφημερίδας «Ελ Παΐς» που είδε το φως της δημοσιότητας χθες και στα «Χανιώτικα νέα» (21/6). Αναφερόμενος στις αλλαγές που, ούτως ή άλλως, κυοφορούνται στην Ευρώπη, μετά τις απροσδόκητες εκλογές στη Βρετανία (με αφορμή το πολυθρυλούμενο Brexit) και συνέπεια την αποδυνάμωση της πρωθυπουργού Τερέζας Μέι, αλλά και την ανατροπή του πολιτικού σκηνικού στη Γαλλία με την εκλογή Μακρόν, ο αρθρογράφος συμπεραίνει πως μια «αλλαγή δέρματος» (πολιτικής) στην Ε.Ε. είναι μάλλον αναπόφευκτη.

 

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ κρίση και περισσότερο ο τρόπος διαχείρησης του ελληνικού προβλήματος (ως «ειδικής» περίπτωσης) ανέδειξε κατά πρώτον τη βαθιά αδυναμία άμεσης αντίδρασης της Ε.Ε. σε ένα της πρόβλημα! Επιπλέον, η αυξανόμενη τρομοκρατία  σε χώρες της Ε.Ε., με θύματα αμέριμνους πολίτες αλλά και τον τρόπο ζωής των Ευρωπαίων, το προσφυγικό που δεν επιλύεται λόγω αντιδράσεως ορισμένων ευρωπαϊκών χωρών, το Συριακό, με τις εκατόμβες θυμάτων και εκατόμμύρια πρόσφυγες, αλλά και το Κυπριακό που όλο λύνεται αλλά δεν λύνεται, είναι προβλήματα στα οποία εμπλέκεται και η Ε.Ε.. Όλα αυτά μας πείθουν πως το θέμα δεν είναι να αλλάξει «δέρμα» η Ευρώπη, αλλά καρδιά και οπτική των προβλημάτων.

ΣΥΝΕΠΩΣ, όσο το Κυπριακό δεν λύνεται, όσο στη Συρία και γενικά στη Μ. Ανατολή έχουμε πολέμους επικυριαρχίας των μεγάλων δυνάμεων (ΗΠΑ-Ρωσία), όσο οι «Ευρωπαίοι πολίτες» αντιμετωπίζονται ως οικονομικοί αριθμοί και στατιστικές και όχι ως πολίτες μιας μεγάλης οικογένειας, όσο θα υπάρχουν οι αντιθέσεις Βορρά-Νότου, όσο θα αυξάνεται ο αριθμός των απόκληρων και των ανέργων, όσο θα υπάρχει άνιση κατανομή του πλούτου στις διάφορες περιφέρειές της, η Ευρώπη ούτε καρδιά θα αλλάξει, ούτε, φυσικά, και δέρμα. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ

-ΕΙΝΑΙ να απορεί κανείς! Βλέπουμε να γίνονται εγκαίνια σε εθνικές οδούς ή τμήματά τους στην υπόλοιπη Ελλάδα κι εδώ στην Κρήτη, δεκαετίες τώρα, δεν κινείται τίποτε. Μόνο προγραμματίζονται έργα, αλλά για το θεαθήναι… Ένα αποπαίδι, λοιπόν, η Κρήτη κι ας συμβάλλει με τον πλούτο των προϊόντων και κυρίως τον τουρισμό της τα μέγιστα στον εθνικό κορβανά. Θα αξιωθούμε, για παράδειγημα να δούμε ποτέ (φωτό, 1), αν όχι μεγαλεπίβολα έργα όπως η Εγνατία οδός, τουλάχιστον έναν ΒΟΑΚ της προκοπής, που να παρέχει ασφάλεια στους οδηγούς;

 

-Ξεκινά και φέτος η υποβολή των μηχανογραφικών δελτίων, από τα ΓΕ.Λ και ΕΠΑ.Λ για την κατάκτηση μιας θέσης στα ΑΕΙ και ΤΕΙ της χώρας. Αν και ο θεσμός των μηχανογραφικών κρατάει πολλά χρόνια, αν και έχει πολλές ατέλειες, αφού υπάρχουν πολλοί παράμετροι προς πλήρωση, για να καταφέρει ένας υποψήφιος να εισαχθεί στην σχολή πρώτης προτίμησής του,  σε γενικές γραμμές το σύστημα λειτουργεί ικανοποιητικά. Βέβαια, σήμερα με την κρίση που μαστίζει σχεδόν όλα τα επαγγέλματα, καλό θα ήταν στο μηχανογραφικό να σημειωνόταν και η προοπτική (το λεγόμενο ισοζύγιο) κάθε επαγγέλματος, σε ειδική στήλη (ανεργία/απασχόληση/στασιμότητα). Το μεγάλο ερώτημα για την ελληνική κοινωνία είναι πότε τα παιδιά της θα σπουδάζουν αυτό ακριβώς που θέλουν και όχι αυτό στο όποίο τα στέλνει κάθε χρόνο η «λογική» των μορίων και του κομπιούτερ!

ΚΟΙΝΩΝΙΑ ΣΕ ΣΥΝΕΧΗ ΠΤΩΧΕΥΣΗ

ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ, εδώ και 8 χρόνια, όχι πια πόση φτώχεια, αλλά πόση ταπείνωση και απαξίωση μπορεί να αντέξει η χώρα μας κι ο λαός της. Αυτός ο λαός που στα δύσκολα πάντα έδειχνε περήφανος, γενναίος και αγωνιστικός.

ΣΗΜΕΡΑ, και με «αριστερή» κυβέρνηση, η κατάρρευσή μας συνεχίζεται. Απλά, όχι μόνον επειδή δεν εφαρμόζουμε αυτά που πρέπει, αλλά επειδή άλλα αποφασίζουν οι κυβερνώντες με τους «θεσμούς» στις Βρυξέλες και άλλα εφαρμόζουν πολλοί υπουργοί στο εσωτερικό τηςς χώρας. Έτσι, ενώ η κυβέρνηση υπογράφει και ψηφίζει στη Βουλή την «ιδιοκτησία» του νέου μνημονίου, πολλοί υπουργοί της δεν την αποδέχονται ή την σαμποτάρουν.

ΟΜΩΣ, η ζωή γύρω μας αφυκτιά μέχρι θανάτου και είναι αμφίβολο αν αυτό το αντιλαμβάνονται οι κυβερνώντες. Οι μεγάλες περικοπές στις συντάξεις, η δρομολόγηση χιλιάδων απολύσεων στο Δημόσιο και κυρίως οι διαρροές για υπερφορολόγηση των ακινήτων, προκαλούν αίσθηση ανέκφραστης αγανάκτησης στη συντριπτική πλειοψηφία του πληθυσμού. Η  κρίση που έφερε την ανεργία, τη φτώχεια και την αρώστεια σε κάθε σπίτι, οδηγεί σε πρωτόγνωρες ρηγματώσεις του κοινωνικού ιστού. Πλήττει ανεπανόρθωτα μισθωτούς, συνταξιούχους, μικροεπιχειρηματίες, νεολαία και μεσαία τάξη (υπάρχει ακόμη αυτή;) Ακόμη και όσοι αντέχουν, κατά κάποιο τρόπο με τα γλίσχρα μέσα που διαθέτουν, αισθάνονται ασήκωτο το βάρος των υπολοίπων. Και το χειρότερο δεν βλέπουμε κανένα φως, καμιά ελάφρυνση, καμιά δίκαιη κατανομή βαρών. (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε