"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ελληνικό παράδοξο (σχόλια, Χ.Ν., 20-6-17)

 

 

 

 

ΤΟ ΕΛΛΗΝΙΚΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ

 

ΣΤΗΝ Ελλάδα μιλάμε για ψήφο διαμαρτυρίας. Η οποία δυστυχώς, κατά τη διάρκεια της οικονομικής κρίσης, «απορροφήθηκε» από μικρά κίμματα, συνέβαλε στην άνοδο της άκρας δεξιάς, αλλά και ενός άλλοτε μικρού «αριστερού» κόμματος, του ΣΥΡΙΖΑ. Το χειρότερο είναι ότι η διαμαρτυρία αυτή διοχετεύεται και σε ένα μεγάλο ποσοστό αποχής των ψηφοφόρων από την εκλογική διαδικασία. Που είναι μια άλλη «παράπλευρος» απώλεια της κρίσης με συνέπειες απρόβλεπτες για το μέλλον της δημοκρατίας.

 

Η ΔΥΣΑΡΕΣΚΕΙΑ απέναντι του γνωστού μας πολιτικού συστήματος αποτυπώθηκε σε μια πρωτοφανή πολυδιάσπαση της βούλησης του ελληνικού λαού παρουσιάζοντας έναν  ασυνήθιστο πολυκομματισμό στη Βουλή (7 κόμματα!)

 

… ΤΟ ΠΑΡΑΔΟΞΟ με εμάς, τους Έλληνες εκλογείς, είναι η διαιώνιση της λεγόμενης «εκδικητικής» ψήφου: «δεν με ικανοποίησες (ή μου στέρησες από τις απολαυές;), ψηφίζω τον αντίπαλό σου!», Με αυτή τη λογική δεν καταβαραθρώθηκαν ΠΑΣΟΚ και Ν.Δ., κόμματα-μάνες στις παροχές;

 

ΜΙΑ τέτοια εκλογική νοοτροπία μεταφέρεται δυστυχώς και στις μελλοντικές γενιές ψηφοφόρων. Σήμερα, δεν ενδιαφέρεται το άτομο (ο ψηφοφόρος) για το γενικότερο καλό παρά μόνο για το ατομικό/οικογενειακό συμφέρον. Απόδειξη; Οι επανειλημμένες ατυχείς επιλογές μας που μας χώνουν πιο βαθιά στην κρίση.

 

ΤΙΣ εκάστοτε εκλογές εδώ, δεν τις κερδίζει ο αντίπαλος (η αντιπολίτευση), αλλά τις «χάνει»  η κυβέρνηση! Είναι μια εγωιστική «απάντηση»/τακτική που ακολουθεί πρώτα ο ηττημένος και το κόμμα του, έπειτα ο ψηφοφόρος του. Για να πούν στους πολίτες πως αυτόί είναι καλύτεροι από τους «άλλους»!

 

ΕΞΑΛΛΟΥ, από την επόμενη των εκλογών, κάθε αντιπολίτευση δεν ζητά, άραγε, νέες εκλογές, ακριβώς όπως το παιδί που του πήραν το παιχνίδι και το ζητάει επίμονα; Το χειρότερο είναι ότι αυτή η νοοτροπία του ή εσείς ή εμείς («ή αυτοί ή εμείς», βασικό προεκλογικό σλόγκαν του ΣΥΡΙΖΑ) έχει ριζώσει στα κόμματα εξουσίας, παρά τις καταστροφικές συνέπειές της για τη χώρα.

 

ΑΝΤΙ, λοιπόν, η (κάθε) αντιπολίτευση να στρώνεται και να εκπονεί κάποιο σοβαρό πρόγραμμα ανάπτυξης/ανόρθωσης της χώρας ή εξόδου της από την κρίση, αυτή επαναπάυεται στο ότι θα επέλθει η φθορά της κυβέρνησης με το χρόνο και με τις αστοχίες της. Αλλά και με τη  δήθεν σθεναρή αγωνιστική τακτική της αντιπολίτευσης στη Βουλή! Γι αυτό η κάθε αντιπολίτευση στην Ελλάδα θεωρείται αρνητικό ό,τι πράττει η κυβέρνηση. Ακριβώς όπως κάνει σήμερα η Ν.Δ. με την κυβέρνηση… (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

 

ΚΑΙ ΤΩΡΑ ΤΙ…;

ΕΓΙΝΕ η αξιολόγηση, πήραμε τη «δόση», υπογράψαμε και τα νέα μέτρα (3,5 % πλεόνασμα μέχρι το 2022 και 2% μέχρι το 2060!), όμως το βασικότερο, η ρύθμιση του χρέους, πάει για μετά το 2018.

 

ΠΡΟΣΠΑΘΩΝΤΑΣ, λοιπόν,να δούμε τί μας ξημέρωσε μετά το Eurogroup θα λέγαμε ότι το μόνο ουσιαστικό και βασικό κέρδος για την οικονομία  είναι ότι θα επικρατήσει, τουλάχιστον για ένα χρόνο, μια σχετική ηρεμία στην κοινωνία. Το αν τα δύσκολα της διαπραγμάτευσης αποτελούν πια παρελθόν και «ανοίγουμε νέα σελίδα», αυτό θα το δείξει ο χρόνος. Και μακάρι να είναι έτσι ώστε η κυβέρνηση να μπορέσει να αφοσιωθεί σε άλλα κρίσιμα θέματα (Ελληνοτουρκικά, Σκοπιανό, Κυπριακό κ. ά.) και κυρίως να δει τα φλέγοντα θέματα της καθημερινόοτητας του πολίτη, τη Συνταγματική αναθεώρηση, την εκπαιδευτική «μεταρρύθμισης», την Τοπική Αυτοδιοίκηση κ.λπ.

 

ΑΝΑΡΩΤΙΟΜΑΣΤΕ βέβαια, αφού το «αφήγημα» του κ. Τσίπρα περί «συνολικής συμφωνίας», περί «ένταξης στην ποσοτική χαλάρωση της ΕΚΤ», περί «ρύθμισης του ελληνικού χρέους» ή και «συνολικής πολιτικής λύσης» απέτυχε, δεν θα πρέπει η κυβέρνηση να βρει ένα άλλο … αφήγημα που να το «περάσει» στο λαό; Το ποιο θα είναι,θα το δούμε λίαν συντόμως.

 

ΑΝ καλοεξετάσει κανείς τα πράγματα, η συμφωνία που πήρε η κυβέρνηση δεν είναι καθόλου καλύτερη από εκείνη του Μαΐου. Κι αυτό που μας αφήνει να εννοήσουμε είναι ότι επιμένουμε να προσδοκάμε μάταια «το καλύτερο», ενώ δεν παύουμε να εισπράττουμε στο τέλος  «το χειρότερο». Βλέπετε, τα πάντα είναι θέμα «αριστερής» τακτικής και αθεράπευτων ιδεοληψιών… (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

«Δεν πρέπει οι προκαταλήψεις και οι παρανοήσεις σε ορισμένα θέματα να μας εμποδίσουν να αντιμετωπίσουμε τις προκλήσεις»! Αυτά τόνισε ο τούρκος πρωθυπουργός Μπιναλί Γιλντιρίμ στο διάλογο που είχε με τον έλληνα ομόλογό του, τον κ. Τσίπρα, λίγο πριν την έναρξη των συνομιλιών τους στο Μέγαρο Μαξίμου. «Είμαστε γείτονες, και στην Τουρκία λέμε: «Ο γείτονας χρειάζεται ακόμη και τη στάχτη του γείτονα… Αυτή είναι η καλή γειτονία»! είπε με νόημα.

… Τα πιστεύει άραγε αυτά που λέει δημόσια ο Τούρκος πρωθυπουργός ή είναι προς λαϊκή κατανάλωση; Διότι οι παραβιάσεις στο Αιγαίο, η άρνηση της Συνθήκης της Λωζάννης, η εμμονή για «τουρκική προστασία» στην Κύπρο κ.λπ., δεν είναι βέβαια ελληνκές «προκαταλήψεις και παρανοήσεις»! Όσο για το αν ο Τούρκος «χρειάζεται ακόμη και τη στάχτη του γείτονα…», αν θυμηθούμε τη μικρασιατική καταστροφή και τις σφαγές των Ελλήνων, θα αντιληφθούμε αμέσως ποια στάχτη εννοεί, όσο και να θέλει να …αλληγοροποιήσει ο κ. Γιλντιρίμ την παροιμία του…

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 

 


Σχολιάστε