"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Χθες-σήμερα-αύριο

ΠΑΡΕΛΘΟΝ-ΜΕΛΛΟΝ-ΠΑΡΟΝ

1.-»Δεν μπορούμε ν΄αλλάξουμε το παρελθόν

Μα μπορούμε να πάρουμε απ΄αυτό μαθήματα

Και να βγούμε κερδισμένοι…


2.-»Δεν μπορούμε να προφητέψουμε το μέλλον

Μα μπορούμε να κάνουμε σπουδαία όνειρα

Και να να πιστέψουμε στην πραγμάτωσή τους

3.-»Αντίθετα, μπορούμε να εκμεταλλευτούμε

την παρούσα στιγμή και να απολαύσουμε

το εδώ και τώρα!

————————————————————–
Είθε να ειρηνεύσεις με το παρελθόν,

Να στοχαστείς ένα ελπιδοφόρο μέλλον

Και να βιώσεις έντονα την τωρινή στιγμή.»

(Αγνώστου συγγραφέως)


…Αν μπορούσαμε λίγο να συγκεντρωθούμε στις παραπάνω σκέψεις, θα διαπιστώναμε πόσο πολύ μας απασχολεί το παρελθόν, πόσο πολύ φοβόμαστε το μέλλον, αλλά και πόσο άστοχα μας φεύγει-ανεπιστρεπτί το παρόν.

Η μόνη πραγματικότητα είναι το παρόν, κι αυτό τόσο φευγαλέο…

… Ένα  υπαρξιακό πρόβλημα που τόσο υπέροχα εξύμνησε ο Οράτιος στο  Carpe diem του.

… Να είστε καλά

Στ.Γ.Κ.


2 Σχόλια

  1. Παναγιώτης

    «Όπου κλείνει ένα σχολείο ανοίγει μια φυλακή» Ν. Βρεττάκος
    Οι εγκέφαλοι του YΠΔΒΜΘ σε συνεργασία με τους φωστήρες του ΥΠΟικ αποφάσισαν ότι πρωφανώς είναι πιο οικονομικές οι φυλακές από τα σχολεία.

    Τόσο καιρό ζούσαμε όλοι στη χώρα μας σε ένα ατελείωτο παρόν λες και το μέλλον δε θα ερχόταν ποτέ. Το μέλλον όμως τελικά ήρθε, αμείλικτο ακριβώς όπως του πρέπει. Και τώρα πλέον, το μέλλον μοιάζει ως μια επιστροφή στο μακρινό και δύσκολο παρελθόν.

    Σπουδαία όνειρα μπορούμε να κάνουμε αλλά -αλίμονο- ας μην ελπίζουμε σε πραγμάτωσή τους, όσο δεν έχουμε τον έλεγχο, αλλά τον εναποθέτουμε σε άλλους. Προσωπικά φοβάμαι όλα αυτά που θα γίνουν για μένα χωρίς εμένα. Πάντα τα φοβόσουν, θα πείτε. Ναι, έχετε δίκιο, αλλά τώρα πλέον ξέρω ότι είναι κακά.

    Παναγιώτης

  2. ‘Έχεις απόλυτο δίκαιο να φοβάσαι για το μέλλον. Είναι θέμα ιδιοσυγκρασίας. Όλοι το φοβόμαστε. Αλλά ο φόβος για το χειρότερο, δεν σημαίνει ότι το χειρότερο έρχεται πάντα. Σκέψου μόνο πόσες φορές έχουν «χρεοκοπήσει» μέχρι τώρα την Ελλάδα οι κερδοσκόποι των Οίκων αξιολόγησης…
    Απλά, εμείς είμαστε θύματα του κάθε φόβου μας στον οποίο εγκλωβιζόμαστε, χωρίς πολλές φορές να δίνουμε περιθώρια στη ζωή μας για κάτι καλύτερο. Που έτσι όμως, μάς ξεφεύγε.ι Πάντα φοβόμαστε για τα χειρότερα, που-ευτυχώς-δεν επαληθεύονται.
    Λίγα ψήγματα αισιοδοξίας για ρεζέρβα, ας έχουμε. Όπως και την ψυχραιμία μας, ώστε να μπορούμε να ζούμε τουλάχιστον το παρόν. Αυτό και μόνο αξίζει, με όσα χάλια κι αν έχει. Όταν μας παραλύει το μέλλον, όταν θεωρούμε το παρελθόν σκοτεινό, τότε το παρόν μας αχρηστεύει ψυχοσωματικά.
    Και οι μόνοι ζημιωμένοι είμαστε εμείς και μόνο εμείς.
    Το να δίνουμε τόση σημασία στις εξωτερικές προκλήσεις, δεν μας διευκολύνει στο να χαρούμε τις μικρές κοντινές χαρές που έχει πάντα η ζωή και προσφέρει σε όλους, αισιόδοξους και απαισιόδοξους. Αρκεί να έχουμε μάτια και να θέλουμε να τις δούμε.

    Όσο για το «όπου κλείνει ένα σχολείο, ανοίγει μια φυλακή» (το είπε ο Βικτόρ Ουγκό), είναι σωστό, αλλά όχι «politacally correct» στην εποχή μας.
    Στην εποχή τού Ουγκό, δεν υπήρχε δημόσιο σχολείο, αλλά υπήρχαν πολλές δημόσιες φυλακές. Ο κόσμος έμενε αγράμματος, κι ο καημός του συγγραφέα ήταν αυτός: να μορφωθούν όλοι, ώστε να ξεφύγουν από την τυραννία της φτώχειας που έφερνε και την εκμετάλλευση. Σήμερα μια συγχώνευση σχολείων δεν σημαίνει και κλείσιμο, αφού μαθητές και εκπ/κοί μεταφέρονται σε άλλα σχολεία.

Σχολιάστε