"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Και μετά… ξυπνήσαμε!

 

 

 

 

ΚΑΙ ΜΕΤΑ…, ΞΥΠΝΗΣΑΜΕ!

ΑΝΕΚΑΘΕΝ, από τη σύγκρουση ιδεών, ονειροπολήσεων και πραγματικότητας, κερδισμένη βγαίνει η πραγματικότητα. Η λεγόμενη και «σκληρή» πραγματικότητα προσγειώνει «ανώμαλα» όλους όσοι… ονειρευόμενοι «άλλους κόσμους», την παραβλέπουν. Γι αυτό, η επιβίωση απαιτεί επιδέξιο πάντρεμα οραμάτων και πραγματικότητας.

 

Η ΤΩΡΙΝΗ ελληνική πραγματικότητα έχει περίβλημα την οικονομία: αυτή, δυστυχώς, ορίζει τα πάντα στην (παγκοσμιοποιημένη) εποχή που ζούμε. Έτσι, κάθε φορά που η οικονομική κρίση χτυπά την πόρτα μιας χώρας, ποσώς ενδιαφέρεται αυτή (η κρίση), αν, αυτός που κυβερνά, είναι αριστερός, δεξιός ή σοσιαλιστής. Προέχει η «συνταγή» που θα επιβληθεί να έχει μέσα της και την ελπίδα εξόδου από το αδιέξοδο: το οικονομικό «στίψιμο» είναι απάνθρωπο. Έτσι, μια χώρα οφείλει να διατηρήσει την ανθρώπινη υπόσταση των πολιτών της και ελεύθερο το δημοκρατικό πολίτευμά της. Με πολλή δουλειά και σύμπνοια. Γιατί, η δουλεία καραδοκεί σε άπειρες μορφές, από παντού…

 

ΣΕ μια οικονομική κρίση του μεγέθους που ζούμε, αλλού επιστρατεύθηκαν τα καλύτερα οικονομικά μυαλά που, με τη βοήθεια και των πολιτικών τους έλυσαν το πρόβλημα:  βγήκαν από τα μνημόνια και πορεύονται τώρα ελεύθερα.

 

ΝΑΙ! Η κομματική βούληση οφείλει να υποχωρεί μπροστά το κοινό συμφέρον. Δυστυχώς στις διαπραγματεύσεις με τους δανειστές  «κυβερνούν» οι αριθμοί και τα στατιστικά στοιχεία. Λιγότερο οι ιδέες κι ακόμη λιγότερο οι ιδεοληψίες. Ακούμε συνεχώς για μέτρα, φόρους, περικοπές, ανεργία, αδιέξοδα… Υφιστάμεθα τις αφαιμάξεις αγόγγυστα. Τώρα μπήκε δειλά δειλά και η λέξη «αντίμετρα». Πάλι οικονομικής υφής (μέτρα), δήθεν για ανακούφιση των ασθενέστερων κοινωνικών ομάδων. Οψόμεθα…

 

ΤΑ μέχρι τώρα οικονομικά στοιχεία που έδιναν οι κυβερνώντες μας, είτε ήταν λανθασμένα, είτε παραποιούνταν, με τα τραγικά αποτελέσματα που συνεχώς πληρώνουμε.

…Αλλά, γιατί θα έπρεπε να μπούμε στον όγδοο (!) χρόνο της κρίσης, για να αντιληφθούμε ότι οι οικονομικές καταρρεύσεις δεν λύνονται με «οικονομικές» θεωρίες και οράματα που παραπέμπουν σε άλλες χώρες, άλλους χρόνους, άλλες συνθήκες, άλλο μέλλον; Λύνονται  με μια «ρεαλιστική» καθαρή πολιτική, κοστολογημένη και βασισμένη στις αντοχές του λαού. Όλα τα άλλα είναι λαϊκισμός και εξουσιολατρεία.

 

Ο ΡΕΑΛΙΣΜΟΣ ποτέ δεν ήταν στα high της ελληνικής πολιτικής ζωής. Κατατροπωνόταν πάντα, όπως και τώρα, από τον λαϊκισμό και τον πελατισμό. Επιμένουμε… (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

 

-(τα νέα μέτρα) Ο Γ. Κατρούγκαλος, ο εμπνευστής του ασφαλιστικού που βιώνουμε, επισήμανε (από άλλο πόστο βέβαια) ότι «τα περισσότερα από αυτά τα μέτρα (που πρόκειται να ψηφιστούν και να εφαρμοστούν) είναι παράλογα! Μας αναγκάζουν να πάρουμε μέτρα. Είναι πολιτικός εκβιασμός», είπε και συμπλήρωσε πως στόχος της κυβέρνησης είναι να τελειώσει (sic) το πρόγραμμα το 2018, για να φύγει η χώρα από την επιτροπεία. [Δηλαδή, πρώτα εισηγούμαστε τα μέτρα και το νόμο και έπειτα εκ τού ασφαλούς δίνουμε επιθετικές «εξηγήσεις» στο λαό «δουλεύοντάς» τον.  Αλλά, γλυκειά που είναι η εξουσία και γλυκύτερα τα πόστα της!]

 

-(bloggers και διαδίκτυο) Στις αρχές του Μάη (2/5) γιορτάστηκε η διεθνής ημέρα των bloggers (=ιστοσελίδες με δημοσιογραφικό και όχι μόνο περιεχόμενο). Και στη χώρα μας η ηλεκτρονική δημοσιογραφία ασκείται από πάρα πολλούς, με μεγάλη επιτυχία: δυο μάλιστα από αυτούς τους bloggers, οι κ.κ. Στ. Κούλογλου και Σταύρος Θεοδωράκης εμπλέκονται σήμερα και στην ενεργό πολιτική. Πολλά γράφονται στις ιστοσελίδες τους, πολλά αποκαλύπτονται, πολλά διαδίδονται, αρκετά διαψεύδονται και άλλα αφαιρούνται. Ακόμη και μαντινάδες πικρόχολες  γράφονται για την κατά τα άλλα θαυμάσια διαδικτυακή τεχνολογία, ειδικά στο facebook (http://www.mantinades.gr):

  • «Αφου μωρο μου σ’αγαπω και ας εισαι μακρια μου

το facebook να’ναι καλα που σ’ έφερε κοντα μου». (Ιερωνυμάκη Μαρία)

  • «Ανάθεμα το facebook που σε κρατά τα βράδια

μακρυά απ’ το κρεββάτι μας κι εγω δεν παίρνω χάδια». (Αθανασάκης Λευτέρης) [Έτσι, κάθε εποχή και οι εκφραστές της, κάθε μέσο και ο τρόπος του]

- (ΑΝΕΚ-50 χρόνια) 1967-2017: Πενήντα χρόνια μιας πρωτοπορίας που έχει τις επιτυχίες και τις αποτυχίες της. Όμως, εμείς οι Χανιώτες οφείλουμε, με νύχια και με δόντια να κρατήσουμε την ΑΝΕΚ ζωντανή. Ποιος θυμάται σήμερα τους αγώνες που δόθηκαν για να συγκροτηθεί; Αλλά και πόσο το ηθικό κύρος που της έδωσε ο μοναδικός και ανεπανάληπτος  Μητροπολίτης Ειρηναίος Γαλανάκης, συνετέλεσε στην συνολική πορεία τη; Γιατί, ναι μεν καλά ξεκίνησε η όλη προσπάθεια, αλλά χρειαζόταν επειγόντως μια σημαντική, ηθική προσωπικότητα να ηγηθεί στην κεφαλή της, για να πάει «μπροστά». Κι ο Ειρηναίος ήταν τότε η μοναδική και αυτονόητη για όλους επιλογή. Ο ίδιος αργότερα ομολόγησε: «Πολλοί άνθρωποι είπαν τότε: “Θέλουμε να μπει η Εκκλησία μπροστά. Το έλεγαν και κοίταζαν εμένα. Εγώ τους είπα ότι ούτε οικονομολόγος ήμουν ούτε μηχανικός. Η δική μου συνεισφορά ήταν προπαντός ότι οι άνθρωποι είπαν: “Ο Ειρηναίος εμπνέει εμπιστοσύνη, δεν θα χαθούν τα χρήματά μας»… Και δεν χάθηκαν! (Στ.Γ.Κ.) (αδημ)


Σχολιάστε