"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Νέα πραγματικότητα ή κατι χειρότερο;

 

 

 

 

 

 

ΝΕΑ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ Ή ΜΗΠΩΣ ΚΑΤΙ ΧΕΙΡΟΤΕΡΟ;

ΕΠΡΕΠΕ να περάσουν 7 χρόνια παλινδρομήσεων πολιτικών αποφάσεων, έπρεπε να έχουμε πλήρη αποδιοργάνωση της ελληνικής κοινωνίας, να περάσαμε από από τέσσερις κύκλους «δήθεν» διαπραγματεύσεων, έπρεπε να μας κυβερνήσουν (ή να συγκυβερνήσουν) όλα τα κόμματα και κομματίδια, για να αντιληφθούμε επιτέλους, ότι ο μόνος δρόμος σωτηρίας, η μόνη διαφυγή που μας απόμεινε -μετά τις κουτοπόνηρες πολιτικές «ψηφίζω μεν, αλλά δεν εφαρμόζω μέτρα»- ήταν να αποδεχθούμε ότι έχουμε χρεοκοπήσει βαθιά.

 

ΚΑΙ, ή να κάνουμε όλες εκείνες τις αναγκαίες μεταρρυθμίσεις για να φτιάξουμε κράτος, ή να παραμείνουμε μια βαλκανική χώρα, με όλα τα προβλήματά μας!

 

ΑΛΛΑ, γιατί καθυστερήσαμε πάνω από 7 χρόνια, για να αντιληφθούμε το απλούστατο, ότι δηλαδή αυτοί που μας δανείζουν είναι κι αυτοί που θέλουν να πάρουν πίσω τα χρήματά τους; Εμείς τι χρειαζόμαστε επειγόντως; Ένα κράτος δικαίου που στοιχειωδώς να είναι αύταρκες στις ανάγκες του.

 

ΕΛΠΙΖΟΥΜΕ πως οι πολύωρες και εξουθενωτικές διαπραγματεύσεις με τους «θεσμούς» τέλειωσαν, και πως εφεξής, έστω και με τα πολλά «ερείπια» γύρω μας (βαριά μελλοντικά μέτρα), να καταφέρουμε τουλάχιστον να κάνουμε ένα νέο ξεκίνημα. Χωρίς ονειροπολήσεις και ιδεοληψίες.

 

ΤΟ δραματικό καλοκαίρι του 2015 έσβησαν οι αυταπάτες και οι ψευδαισθήσεις της «αριστεράς» στον απόηχο του δημοψηφίσματος και των capital controls. Τα πράγματα αποδείχθηκαν πολύ διαφορετικά ως πραγματικότητα. Ούτε παίζει κανείς εύκολα στα «ζάρια» την τύχη μιας ολόκληρης χώρας, αν δεν έχει μελετήσει καλά όλες τις εναλλακτικές.

 

ΣΥΝΤΟΜΑ θα κληθούν πάλι να πληρώσουν τον λογαριασμό πολλοί που δεν φταίνε (συνταξιούχοι-νέα γενιά). Σίγουρα είναι και πολλοί εκείνοι που η κρίση δεν τους άγγιξε και παραμένουν στο απυρόβλητο. Πιστεύουμε όμως ότι, η χώρα μπαίνοντας σε συνθήκες σταθερότητας και εμπιστοσύνης, θα μπορέσει να ανατάξει την οικονομία της, ώστε να μπει στον κύκλο της ανάπτυξης και να βγεί από το μακροχρόνιο τέλμα.

 

ΕΦΤΑ χρόνια κρίσης είναι πάρα πολλά. Είναι καιρός να γυρίσουν σελίδα, κυβερνώντες και αντιπολιτευόμενοι. Ας αξιοποιηθούν τα πιο γερά μυαλά της χώρας από όλες τις παρατάξεις κι ας δούμε επιτέλους να κυριαρχεί το συλλογικό συμφέρον και όχι το κομματικό. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

 

 

 

ΑΜΕΙΛΙΚΤΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΣΥΜΦΩΝΑ με πρόσφατη έρευνα περίπου 1.488.714 Eλληνες ζουν σε ακραία φτώχεια, η δε σύνθεση αυτού του τμήματος της κοινωνίας είναι κυρίως νέοι, άνεργοι και άτομα χωρίς «φωνή» που να τους εκπροσωπεί συνδικαλιστικά. Είναι τραγικό, όταν σκεφτεί κανείς πως η κρίση εκτίναξε το ποσοστό ακραίας φτώχειας (από το 2,2% το 2009 στο 17,1% το 2013). Αλλά και το ότι αυτή πλήττει νέους ανθρώπους, με σφρίγος και όρεξη για ζωή και εργασία.

 

ΤΟ θέμα είναι ότι αυτή τη μερίδα της κοινωνίας κανείς πολιτικός, κανένα κόμμα, δεν τολμάει να προσεγγίσει ουσιαστικά. Ακόμη κι όταν η κυβέρνηση των ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ, μοίραζε το χριστουγεννιάτικο «δώρο» της σε 1,6 εκατομμύρια συνταξιούχους, δεν τους συμπεριέλαβε. Νέοι και άνεργοι δεν πήραν ούτε ένα ευρώ, παρά το γεγονός ότι το 2016 άνεργοι ήταν 1.131.000 πολίτες, και από αυτούς μόλις ένας στους δέκα (127.000) έπαιρνε τακτικό επίδομα ανεργίας, ενώ χάρη στον «κόφτη» της γραφειοκρατίας οι αυτοαπασχολούμενοι άνεργοι που πήραν επίδομα ήταν μόλις 4.135 άτομα! Ας ελπίσουμε πως στα λεγόμενα «αντίμετρα», αν και όποτε εφαρμοστούν αυτά, να έχουμε μια κάποια μεγαλύτερη ευαισθησία απέναντι των νέων.

 

ΞΕΡΕΤΕ, συνήθως είναι το κράτος που διώχνει τους νέους από την πατρίδα. Όχι η ίδια η πατρίδα. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Περιχαρής ο επί των Οικονομικών υπουργός μας, ο κ. Ευκλέιδης Τσκαλώτος, μετά από τον τελευταίο πολύωρο γύρο διαπραγματεύσεων με τους επικεφαλής των θεσμών, δήλωσε πως «ολοκληρώθηκε η διαπραγμάτευση, υπάρχει άσπρος καπνός»!

 

… Και εμείς, παραφράζοντας το παπικό «Habemus Papam», μάλλον πρέπει να βοήσωμεν «Habemus novum Memοrandum» (=Έχουμε νέο μνημόνιο!)

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε