"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Πρωτομαγιά 2017 (Χ.Ν., 2-5-17)

 

 

 

 

ΠΡΩΤΟΜΑΓΙΑ-2017 (φωτό, στεφάνι Αγοράς)

  • «Σύμφωνα με πρόσφατα στοιχεία της ΕΛΣΤΑΤ (23/3/2017), η ανεργία στη χώρα «σκαρφάλωσε» στο 23,6% το δ’ τρίμηνο του 2016, έναντι 22,6%   το γ΄ τρίμηνο του ίδιου έτους. Σημειώνεται ότι στο δ’ τρίμηνο του 2015, ο δείκτης ανεργίας είχε διαμορφωθεί στο 24,4%. Στους δε νέους η ανεργία παραμένει στο υψηλό 45%!  Έπίσης, το σύνολο των απασχολούμενων περιορίστηκε στα 3,648 εκατ. άτομα, ενώ ο αριθμός των ανέργων αυξήθηκε σε 1,123 εκατ. Άτομα».

ΜΕ τέτοια τρομακτικά νούμερα, αλλά και με το συνεχιζόμενο κλείσιμο επιχειρήσεων, βιοτεχνιών και μαγαζιών (και στα Χανιά), χωρίς εναλλακτικές λύσεις αποκατάστασης των νέων ανέργων, ή μια κάποια αισιόδοξη πολιτική προοπτική…, ποια εργατική Πρωτομαγιά να γιορτάσεις;

 

ΠΙΟ παλιά που η εργασία ήταν κατοχυρωμένη, η ανεργία βρισκόταν σε μονοψήφιο αριθμό, οι εργατικοί νόμοι και οι συλλογικές συμβάσεις εργασίας ήταν σεβαστές, οι δε απεργίες είχαν δυναμισμό και αντίκρισμα, τότε και οι εργατικές Πρωτομαγιές είχαν αξία ως ημέρες μνήμης και προβολής αιτημάτων βελτίωσης των συνθηκών εργασίας/ζωής.

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, σταθήκαμε άτυχοι ως λαός και πολίτες. Μεταπολιτευτικά οι συνδικαλιστικοί αγώνες απέβλεπαν σε περισσότερες «κατακτήσεις δικαιωμάτων», σε καλύτερες αποδοχές («Απεργείστε, να σας δώσουμε», προέτρεπαν οι λαϊκίζοντες πολιτικοί!), σε περισσότερες «ελευθερίες» (που πολλές κατέληξαν σε ασυδοσία) και ποτέ σε ένα κράτος δικαίου. Ώσπου ήλθε η κρίση (2010) και τα σάρωσε όλα! Μας βρήκε απροετοίμαστους, «αθωράκιστους», εκμαυλισμένους αξιακά, ανώριμους ως πολίτες, μας συνέθλιψε.

 

ΣΗΜΕΡΑ (2017), πάλι βρισκόμαστε στο μεταίχμιο να χρειαστούμε να αγωνιστούμε σκληρά, όχι πια για τα κεκτημένα (πάνε αυτά!), αλλά για συγκράτηση αυτών που ολοένα χάνουμε. Είτε εργαζόμενοι, είτε συνταξιούχοι είμαστε. Σήμερα επιβιώνουμε κάτω από τη σκληρή μέγγενη της τρόικας («των θεσμών») και η δουλεία είναι χειρότερη από κάθε άλλη.

 

Η ΚΡΙΣΗ πλήττει ανεπανόρθωτα όλους, ιδιαίτερα τους ανήμπορους σήμερα συνταξιούχους∙ έστω κι αν δούλεψαν σκληρά μια ζωή, πλήρωσαν κανονικά τις εισφορές που τους ζητήθηκαν, αγωνίστηκαν στα χρόνια τους. Τώρα βλέπουν, όπως και οι μισθωτοί, να κάνουν φτερά οι αποδοχές τους, χωρίς να μπορούν να διαμαρτυρηθούν. Όσο για το «εργατικό κίνημα», έχει διαλυθεί με ελάχιστες «δυναμικές» εστίες–καθαρά στηριζόμενες σε μονολιθικά κόμματα. Οπότε… (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

ΗΜΕΡΑ ΔΙΑΔΙΚΤΥΟΥ (2/5)

 

ΔΕΝ θα μπορούσε να λείψει από το ημερολόγιο των διεθνών γιορτών! Από την πρώτη στιγμή της διάδοσής του, το Διαδίκτυο (Internet) ενόχλησε τις κάθε είδους εξουσίες που προσπάθησαν, επί ματαίω, να το ελέγξουν. Δύσκολο, διότι τεχνολογικά ο έλεγχός του είναι αδύνατος.

 

ΚΑΜΙΑ κυβέρνηση δεν μπόρεσε να λογοκρίνει το περιεχόμενο του Internet – ούτε καν οι ΗΠΑ. Το μόνο που μπορεί να ελεγχθεί είναι η πρόσβαση σ΄αυτό. Αλλά το «γκρέμισμα» του διαδικτύου το κάνουν καθεστώτα όπως η Βόρεια Κορέα, η Κίνα και το Ιράν…

ΚΑΙ ενώ το διαδίκτυο θεωρήθηκε -και είναι- ένα ευλογημένο «εργαλείο» για επικοινωνία ή πληροφόρηση, τελευταία με τις εκλογές σε μεγάλες χώρες (ΗΠΑ, Γαλλία), κατηγορήθηκε ότι «χαλιναγωγήθηκε» από ανεξέλεγκτους φορείς, προς επηρεασμό των ψηφοφόρων!

ΕΤΣΙ, το Facebook, πριν τις γαλλικές εκλογές και μετά το σκάνδαλο με τις αμερικανικές, διέκοψε τη λειτουργία 30.000 λογαριασμών, σε μια προσπάθεια να καταστείλει το σύστημα παραπληροφόρησης. Η εταιρεία δήλωσε πως «η μεγαλύτερη της προτεραιότητα είναι αρχικά να αφαιρέσει ύποπτους λογαριασμούς, οι οποίοι ανεβάζουν μεγάλο αριθμό αναρτήσεων και έχουν μεγάλο κοινό». Πιο απλά, ο ανύποπτος «επισκέπτης» ή «μόνιμος ένοικος» του διαδικτύου αδυνατεί να αντιληφθεί πότε μια είδηση είναι αυθεντική και πότε κατασκευασμένη (fake). Με όλες τις συνέπειες για τη ζωή του!

ΣΤΗΝ εποχή μας μαθαίνουμε πως «ο πρώτος και απλούστερος τρόπος με τον οποίο χρησιμοποιείται το Facebook από διάφορους ενεξέλεγκτους φορείς και οργανώσεις «για τα δικά τους συμφέροντα», είναι η εξάπλωση του περιεχομένου που τους αφορά (βιβλία, φάρμακα-ναρκωτικά-σεξ, ακραίες θρησκευτικές ή πολιτικές ιδεολογίες, επιρροή μαζών κ.ά). Ένας δεύτερος τρόπος, σύμφωνα πάντα με τις σχετικές ειδήσεις, είναι η συλλογή πληροφοριών για ανθρώπους για τους οποίους θέλουν να μάθουν περισσότερα, και ο τρίτος είναι η δημιουργία ψεύτικων λογαριασμών με στόχο την ενίσχυση μιας συγκεκριμένης πολιτικής θέσης και την αμφισβήτηση της εγκυρότητας και ακεραιότητας αντίπαλων θέσεων.

ΚΑΘΕ νέα τεχνολογία, λοιπόν, έχει δυο όψεις: την καλή, δημιουργική και «αθώα», και την κακή, «πονηρή» και επιζήμια που αγνοούμε συνήθως. (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε