"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Μεγαλοβδομαδιάτικα ΙΙ (σχόλια, Χ.Ν., 13-3-17)

 

 

 

 

ΜΕΓΑΛΟΒΔΟΜΑΔΙΑΤΙΚΑ ΙΙ

Ι.-Η ΓΙΟΡΤΗ του Πάσχα, τοποθετημένη πάντα μετά την εαρινή ισημερία, κόβει στα δύο το χρόνο προαναγγέλλοντας την αναγέννηση («ανάσταση») της φύσης. Αντίθετα, τα Χριστούγεννα που γιορτάζονται μετά τη χειμερινή ισημερία αναγγέλλουν τη «γέννηση» της νέας χρονιάς και του ανθρώπου. Σοφά βαλμένες οι δυο σημαντικότερες γιορτές της Χριστιανοσύνης έρχονται να μοιράσουν στα δυο την καθημερινότητά μας.

 

ΜΙΛΑΜΕ για «ελληνικό Πάσχα», τόσο για την ιδιομορφία του όσο και για το δοξαστικό στη ζωή που παρουσιάζει η όλη τελετουργία των ημερών, όπως αυτή γίνεται σε όλη την Ελλάδα με τα ιδιόμορφα ήθη και έθιμα της κάθε περιοχής.

 


 

ΑΣΧΕΤΑ με τις δυσκολίες που έχουμε, εδώ και εφτά χρόνια, εμείς οι Έλληνες ως λαός ακόμη και σε χειρότερες «ιστορικές» στιγμές του βίου μας, μπορούσαμε να τα ξεπερνάμε όλα δίνοντας θέση στην πίστη, την παράδοση και τη χαρά της ζωής. Σε καιρούς δίσεκτους, όταν βρισκόμασταν υπόδουλοι ποικίλων αφεντάδων -ξένων και ντόπιων- το τελετουργικό της Εβδομάδας των Παθών και της Ανάστασης λειτουργούσε συμβολικά: προσδίδαμε τη διάσταση ενός αγώνα για απελευθέρωση.

 

ΙΙ.-ΣΗΜΕΡΑ, η κατάσταση με τα μνημόνια, τη λιτότητα, την «αποκαθήλωση»  αλλοτινών δικαιωμάτων και τη διάλυση μιας ολόκληρης κοινωνίας μάς ξαναφέρνει στο νου μερικές σοφές διαπιστώσεις που έκανε πριν πέντε χρόνια (2012), μια από τις φωτεινότερες μορφές της Ορθοδοξίας: ο Αρχιεπίσκοπος Αλβανίας Αναστάσιος. Σε συνέντευξή του και σχεδόν σε μπρεχτικό ύφος σημείωνε: “…Ο σεβασμός πρoς τo ανθρώπινο πρόσωπο αντικαταστάθηκε από τη δεσποτεία απροσώπων θεσμών και δυνάμεων (ΔΝΤ-ΕΚΤ-Ε.Ε.). Ο τονισμός της ελευθερίας του ανθρώπου υπεχώρησε δίνοντας την έμφαση στην απόλυτη ελευθερία της αγοράς (δανειστές). Έτσι, από κοινωνία ελευθέρων προσώπων φθάσαμε στο σημείο ολόκληροι λαοί (όπως η Ελλάδα) να γίνονται υποψήφιοι δούλοι απροσώπων ομάδων, ανωνύμων εμπόρων του χρήματος που ρυθμίζουν βασικά τις οικονομίες των λαών (οίκοι αξιολόγησης), οι οποίοι είναι γνωστοί ως «αγορές». Αυτές αυτονομούν το χρήμα σαν αφηρημένη «λογιστική» αξία και το εμπορεύονται…»

 

 

ΕΤΣΙ, η παγκοσμιοποίηση που όλοι τη βλέπαμε, πριν δυο δεκαετίες περίπου ως πανάκεια των δεινών του ανθρωπίνου γένους (λέγαμε για παγκόσμια διαδικτυακή δημοκρατία και ένα υπέρ των ανθρώπων οικονομικό σύστημα), σήμερα μας δείχνει το χειρότερο πρόσωπό της: ανηλεείς «θρησκευτικοί» πόλεμοι, απάνθρωπη εκμετάλλευση κρατών και των οικονομιών τους, έλεγχος των πάντων από το πουθενά, ασυγκράτητο κύμα προσφύγων, άγρια εγκλήματα, συγκέντρωση του πλούτου ολοένα και σε λιγότερα χέρια, φτωχοποίηση περισσοτέρων κοινωνικών στρωμάτων… Είναι ήδη η όγδοη ανεκπλήρωτη «ανάσταση» που θα ζήσουμε στην πατρίδα μας βιώνοντας, δυστυχώς, μια παρατεταμένη σκληρή ζωή γεμάτη «πάθη».

 

ΙΙΙ.-Η ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΗ Ανάστασή μας, εσωτερική (ψυχική) και εξωτερική (κοινωνικοπολιτική), θα αργήσει να φανεί στον ορίζοντα. Όσο οι πολιτικοί μας επιφυλάσσουν για τους εαυτούς τους -ο καθένας χωριστά και για δικούς του λόγους- το ρόλο του «μεσσία», οι σταυρωτήδες μας θα χαίρονται να μας επιβάλλουν και νέα σκληρότερα μνημόνια! (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

-(δημοσκοπήσεις και πραγματικότητα) Με τις δημοσκοπικές έρευνες που παρουσιάζουν, εδώ και μήνες, τους ΣΥΡΙΖΑ-ΑΝΕΛ πάντοτε να υπολείπονται εκλογικά  (τελευταία του ΠΑΜΑΚ, 10/4), επιβεβαιώνεται και πάλι ο «ελληνικός» πολιτικός κανόνας που θέλει σε φθίνουσα πορεία τις κυβερνήσεις στο πέρασμα του χρόνου! Μια καθοδική, δηλαδή πορεία που (τώρα) με τα μνημόνια οδηγεί γρηγορότερα το εκάστοτε κυβερνών κόμμα-ή συνασπισμούς κομμάτων-σε πλήρη αποσύνθεση. Ειδικότερα με τον ΣΥΡΙΖΑ συμβαίνει το εξής παράδοξο: να υφίσταται αυτό που υπέστη το ΠΑΣΟΚ του ΓΑΠ: μια μεθοδική και ουσιαστική κατάρρευση του όλου οικοδομήματος που «στήθηκε» ως «Συνασπισμός της Ριζοσπαστικής Αριστεράς». Και με το φόβο να μείνει μόνο το όνομα και ό,τι θα απομείνει πλέον από τις συνιστώσες του.

 

-(τα σύμβολα και η παράδοση) Βρέθηκαν βουλευτές του ΣΥΡΙΖΑ που απαξίωσαν ακόμη και σύμβολα της Χριστιανοσύνης -ειδικότερα της Ορθοδοξίας- προκειμένου να εκφράσουν τις ιδεοληψίες τους! Συγκεκριμμένα ο μεν Χρ. Καραγιαννίδης δήλωσε ότι το Άγιο Φως «δεν είναι αρχηγός κράτους και άρα δεν μπορεί να έρχεται με έξοδα του κράτους» (ενώ ο «δικός» τους Ν. Παπάς μπορεί να πηγαίνει άνετα στη Βενεζουέλα!). Από την άλλη, ο Μάκης Μπαλαούρας χαρακτήρισε το Αγιο Φως ως «παγανιστικό κατάλοιπο» (οπότε και το «Δεύτε λάβετε φως» που θα ακουστεί την ημέρα της Ανάστασης, θα είναι… παγανιστικό)! Η αλήθεια είναι ότι, όπως έλεγε ο Μιτεράν, «πολιτική είναι η διαχείρηση των συμβόλων». Ίσως γι αυτό πολλοί «ανορθόδοξοι» (πολιτικά και θρησκευτικά) Συριζαίοι  προσπαθούν να πλήξουν τόσο τα εθνικά όσο και τα θρησκευτικά σύμβολα με απώτερο πιθανόν στόχο τον ασφαλέστερο έλεγχο του «γίγνεσθαι» στη χώρα μας… Όμως, όταν μια χώρα απωλέσει τα βασικά αιώνια σύμβολά της, είναι πολύ εύκολο να καταστεί υποχείρια κάθε αλλοπρόσαλλης πολιτικής ιδεολογίας, αλλά και πρακτικής.

 

… Κατά τα άλλα, Καλή Ανάσταση σε όλους! (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε