"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

To Μουσείο των εκπλήξεων (Χ.Ν., 6-4-17)

 

 

 

 

ΤΟ ΜΟΥΣΕΙΟ ΤΩΝ ΕΚΠΛΗΞΕΩΝ (φωτό)

ΥΠΑΡΧΕΙ στα Χανιά ένα Μουσείο που κρύβει άπειρες εκπλήξεις. Εκπλήξεις που μόνο γνώσεις προσφέρουν στον επισκέπτη του, γνώσεις ανασυρμένες από ένα σπουδαίο παρελθόν! Είναι ένα Μουσείο όμως, που κάθε χρόνο εμπλουτίζεται και με νέες διακρίσεις, ελληνικές και ξένες.

 

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ για ένα Μουσείο που αφορά ίσως στη μόνη παγκόσμια «αναίμακτη επανάσταση» που έγινε στην ιστορία του κόσμου, όπως τόσο εύστοχα χαρακτήρισε τη μετάβαση από την παλιά τυπογραφία στη νέα, η διευθύντρια του Μουσείου Τυπογραφίας των Χανίων, η κα Έλια Κουμή παραλαμβάνοντα την τελευταία διάκριση.

 

ΜΙΛΑΜΕ για το Μουσείο Τυπογραφίας των Ελένης και Γιάννη Γαρεδάκη, στο ΒΙΟΠΑΧ, που βραβεύτηκε και από την Ένωση Γραφιστών Ελλάδας, «για την πολιτιστική του προσφορά» (2017). Μια ουσιαστική προσφορά τόσο στη μαθητιώσα νεολαία της χώρας, όσο και σε κάθε είδους επισκέπτες. Και δεν είναι μόνο οι γνώσεις που αποκαλύπτουν τα ποικίλα παλιά τυπογραφικά μηχανήματα ή τα σπάνια αντικείμενα που συσχετίζονται με την τέχνη της τυπογραφίας. Είναι και οι ποικίλες πολιτιστικές «ζωντανές» εκδηλώσεις που γινονται συχνά-πυκνά εκεί:  διαλέξεις, παρουσιάσεις βιβλίων, θεατρικά δρώμενα, μουσικές εκδηλώσεις, ετήσια έκθεση αφίσας, μαθητικές δραστηριότητες κ.ά.

 

ΣΤΗΝ ΕΛΛΑΔΑ δύσκολα ιδρύεται ιδιωτικό Μουσείο, δυσκολότερα συντηρείται και πολύ πιο δύσκολα αναγνωρίζεται η προσφορά του. Όλα είναι θέμα «τρέλας» (μεράκι και πάθος) που δεν λείπουν από τους ιδρυτές του Μουσείου μας… Ξέρετε, η ιδιωτική πρωτοβουλία ανέκαθεν εθεωρείτο από τους υψηλά ευρισκόμενους (υπαλλήλους και κυβερνώντες) ως κάτι το «αφύσικο», το μη κανονικό!

 

ΚΑΙ, ένα τέτοιο εγχείρημα (όπως το Μουσείο Τυπογραφίας) έχει την αξία του, όταν ξεπερνάει τις ανυπέρβλητες δυσκολίες και νοοτροπίες, όταν επιβιώνει-μάλιστα σε πείσμα ανθρώπων και καιρών και φυσικά, όταν επιβραβεύεται από ξένους και Έλληνες! (Στ.Γ.Κ.,stcloris@yahoo.gr)

 

 

ΤΑ ΤΡΑΓΟΥΔΙΑ ΤΟΥ «ΔΡΟΜΟΥ» (φωτό)

ΓΙΑ τους περαστικούς που βρέθηκαν στα βορεινά σκαλάκια της Δημοτικής Αγοράς Χανίων το μεσημέρι του Σαββάτου της Πρωταπριλιάς (1-4-17), υπήρχε μια απροσδόκητη και ευχάριστη έκπληξη! Μια μεγάλη πολυσύνθετη και πολύχρωμη χορωδία, η ονομαζόμενη επιτυχημένα «Καθ’ ωδών», με μέλη από 4 μέχρι 74 ετών, προσπαθούσε αβίαστα, συντονισμένα κι ανεπιτήδευτα να σπάσει τη μνημονιακή μιζέρια μας με ένα χαμόγελο, με ένα τραγούδι στα χείλη:

 

 

“…Ξημερώνει Κυριακή/ μη μου λυπάσαι

Έιναι όμορφη η ζωή/ να το θυμάσαι…”,

έλεγαν οι στίχοι του Λ. Παπαδόπουλου, σε μουσική του Μ. Πλέσσα (από τον δημοφιλή δίσκο του «Ο Δρόμος», 1969): στίχοι που μας έκαναν να αναπολήσουμε «περασμένους» καιρούς (χούντα).

 

ΔΕΝ είναι μόνον ότι το αιφνίδιο  happening μας πήγε πίσω σε άλλα εξίσου δύσκολα χρόνια… Είναι ότι εκείνη η μουσική, αν και καιροί δικτατορίας, ενείχε την αισιοδοξία της για (κάθε) αυριανή μέρα! Τόσο στους όμορφους στίχους όσο και στη φωτεινή προσδοκία που αναδυόταν μέσα από αυτούς: όλα περνούν, μας έλεγαν και μας λένε. Και τα καλά και τα άσχημα: έρχονται και φεύγουν. Και πως η ζωή παραμένει πάντα όμορφη, «να το θυμάσαι» αυτό διαβάτη! (Στ.Γ.Κ.)

 

ΠΟΛΙΤΙΚΟ ΘΡΑΣΟΣ!

 

ΠΙΘΑΝΟΝ προαισθανόμενος και φοβούμενος τα μελλούμενα, με το κουρδικό, ο «νεοσουλτάνος» της Τουρκίας, ο Ταγιπ Ερντογάν, λίγες μέρες πριν το δημοψήφισμα στη χώρα του, παρουσίασε τον εαυτό του «ως-τον- φύλακα της ειρήνης» στην Τουρκία!

 

ΜΕ αυτή τη μάσκα του «ειρηνοποιού» προσπαθεί να πείσει και τους Κούρδους ψηφοφόρους στο Ντιγιάρμπακιρ (βασικό κέντρο των Κούρδων) στα νοτιοανατολικά της χώρας του, να ψηφίσουν «ναι» στο επικείμενο δημοψήφισμα για την αλλαγή του πολιτεύματος. Που ούτως ή άλλως θα είναι σε βάρος των Κούρδων, αφού ο πόλεμος θα συνεχίζεται.

 

ΤΙ είπε από το βήμα της τουρκικής Βουλής ο Ερντογάν; «Οι υποστηρικτές του ΡΚΚ (κουρδικό επαναστατικό κόμμα) διαρκώς διακηρύσσουν «ειρήνη, ειρήνη, ειρήνη». Όμως, τα κενά λόγια μπορούν να φέρουν ειρήνη; Μπορεί να υπάρξει ειρήνη με εκείνους που κινούνται παντού φέροντας όπλα στα χέρια τους;» Μα, «ειρήνη» δεν θέλανε οι Τούρκοι και με τους Αρμένιους ή τους Ασσύριους που εξόντωσαν (γενοκτονίες) στις αρχές του περασμένου αιώνα; Την ίδια «ειρήνη» δεν θέλανε και με την Μικρασιατική Καταστροφή με τον ξερριζωμό του ελληνισμού από τον Πόντο και τα μικρασιατικά παράλια; Αλλά φαίνεται πως οι γενοκτονίες είναι μάλλον στη φύση της πολιτικής των Τουρκων!

 

ΠΟΙΟ το επιμύθιο του κ. Ερντογάν: «Εμείς είμαστε οι φύλακες της ειρήνης, οι φρουροί (sic) των ελευθεριών»! Και αυτά φυσικά τα είπε, ενώπιον χιλιάδων ανθρώπων που ανέμιζαν τουρκικές σημαίες… Γα μας, η εικόνα αυτή μας θυμίζει εκείνη του βάλτε τον… ειρηνιστή (γκρίζο) λύκο να φυλάει τα πρόβατα! (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε