"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Aυτογνωσίας, το ανάγνωσμα

ΈΧΟΥΜΕ μάθει να παραπονιόμαστε για όσα μας συμβαίνουν ή συμβαίνουν γύρω μας.

Υποστηρίζουμε συνήθως πως  φταίνε όλοι οι άλλοι, εκτός από εμάς. Και αγνοούμε ότι, εμείς με την ψήφο και τη συμπεριφορά μας απέναντι στην πολιτεία και τους συμπολίτες μας, συντελούμε στο να διατηρείται ένα status… αμετάβλητο.

Ακριβώς επειδή εμείς οι ίδιοι δεν θέλουμε να αλλάξουμε.

Επιθυμούμε την αλλαγή του κόσμου, την αλλαγή των άλλων-αλλά όχι τη δική μας. Σχήμα οξύμωρο,  αφού, αν δεν αλλάξουμε εμείς, πώς θα αλλάξει ο κόσμος γύρω μας;

Δεν μπορούμε να αποδεχθούμε τον κόσμο και τους άλλους, χωρίς να αποδεχθούμε πρώτα και καλύτερα τον… εαυτό μας. Το «αγαπήσεις τον πλησίον σου, ως σευατόν», έχει νόημα όταν αγαπήσουμε πρώτα τον εαυτό μας. Όταν δηλαδή τα βρούμε με τον εαυτό μας και συμβιβαστούμε με αυτό που είμαστε. Αυτή είναι η μεγάλη αλήθεια…

Και είναι και η μεγαλύτερη δυσκολία, μια και πιστεύουμε πως ο εαυτός μας είναι καλύτερος απ΄όλους τους άλλους. Συνεπώς δεν χρειάζεται… αποδοχή, ας πούμε των ελαττωμάτων μας, τα οποία φυσικά και δεν βλέπουμε!

…Αλλά όλα αυτά και πολλά άλλα μας τα λέει  σε ένα ωραίο του παραμύθι, με τίτλο «Οι τρεις πόρτες της σοφίας» (=Les Trois Portes de la Sagesse») ο Σαρλ Βρυλάρ (Brulhart), Ελβετός, Οικογενειακός Σύμβουλος,  που έγραψε το 2004.

Αξίζει να το διαβάσετε  στο σύνδεσμο δεξιά, στη λέξη  Brulhart- στη σελίδα ου συγγραφέα με τίτλο  Contes et Sagesse.

Είναι και σε ελληνική μετάφραση (δική μου), με την άδεια φυσικά του συγγραφέα(traducion grecque).

Μπορείτε να το δείτε και σε άλλες γλώσσες στο site του, που σημειώνεται-όπως προανέφερα-  στους Συνδέσμους μου.

Καλό Σαββατοκύριακο και να είστε πάντα καλά.

Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε