"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ευρωπαϊκή ‘Ενωση, εμείς κι ο Πάπας (σχόλια, 28-3-17)

 

 

 

 

ΕΥΡΩΠΑΪΚΗ ΕΝΩΣΗ, ΕΜΕΙΣ ΚΙ Ο ΠΑΠΑΣ: 1957-2017

 

ΠΡΙΝ από 60 χρόνια και με τις μνήμες του B’ Παγκοσμίου Πολέμου ακόμη νωπές, υπογράφτηκε στη Ρώμη η «Διακήρυξη» που φέρει το όνομά της. Αποτελούσε μια μεγάλη τομή στην ιστορία των λαών της Ευρώπης και ταυτόχρονα την απαρχή  της σημερινής Ε.Ε.

 

ΟΜΩΣ, άλλα ήταν τα όνειρα των ιδρυτών της (Γάλλων, Γερμανών-τότε Δυτική Γερμανία, Ιταλών, χωρών της BeNeLux) κι αλλού βρισκόμαστε σήμερα: αντί μιας ουσιαστικής πολιτικοοικονομικής ένωσης, οδεύουμε στην Ευρώπη των πολλών ταχυτήτων-προάγγελο πιθανόν της διάλυσής της.

 

ΣΗΜΕΡΑ, αντί για μια ουσιαστική εμβάθυνσης στις αξίες του δυτικού πολιτισμού που βάλλεται πανταχόθεν (η δημοκρατία εν κινδύνω, η αλληλεγγύη εν κινδύνω,  οι ελευθερίες του ατόμου και των ομάδων εν κινδύνω κ.λπ.), έχουμε υπερβολική διεύρυνση των μελών της Ε.Ε., ανομοιογενή οικονομία μεταξύ των χωρών της Ευρωζώνης, ένα ρατσιστικό χωρισμό των κρατών σε Βορρά και Νότο, μια οικονομική κρίση που πλήττει κυρίως τη χώρα μας και ένα παγκόσμιο πρόβλημα (το προσφυγικό) που φορτώθηκε παραδόξως κι αυτό η χώρα μας.

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, δεν υπάρχει ισχυρή και ενιαία πολιτική αντιμετώπιση όλων αυτών των προκλήσεων. Επιπλέον, όπως σημειώνεται στη διακήρυξή των 27, έχουμε «περιφερειακές συρράξεις, τρομοκρατία, αυξανόμενες μεταναστευτικές πιέσεις, προστατευτισμό, κοινωνικές και οικονομικές ανισότητες». Προβλήματα δηλαδή επί προβλημάτων…

 

Ο ΚΑΡΑΜΑΝΛΗΣ, ο πρεσβύτερος, όταν μας έβαζε στην Ε.Ο.Κ. (1980) είχε πεί πως μας ρίχνει στη θάλασσα κι αν ξέρουμε κολύμπι καλώς, διαφορετικά… Δυστυχώς αποδείχθηκε πως σταθήκαμε υπερβολικά επιπόλαιοι διότι πιστέψαμε πως η Ε.Ε. θα αποτελούσε μια αστήρευτη πηγή καταναλωτικών δανείων (και αγύριστων!). Ο λογαριασμός ήλθε τώρα και μάλιστα τσουχτερός!

 

ΑΞΙΟΣΗΜΕΙΩΤΟ επίσης είναι ότι, ο Πάπας Φραγκίσκος, υποδεχόμενος στη Ρώμη τους 27 ηγέτες (24-3-17) τόνισε το θέμα της αλληλεγγύης (solidarité) που δεν υπάρχει μεταξύ των μελών της Ε.Ε. Ο «προστατευτισμός» που κυριαρχεί σε ορισμένες χώρες δεν αποτελεί αξία της Ε.Ε. Όπως είπε, η αλληλεγγύη είναι η πιο αποτελεσματική πρακτική θεραπεία των μορφών του λαϊκισμού: «Τα ιδρυτικά ιδεώδη της Ευρωπαϊκής Ένωσης δεν θα πρέπει να περιοριστούν στην οικονομία και τις οικονομικές απαιτήσεις. Η αλληλεγγύη δεν είναι μόνο μια καλή ανάλυση. Χαρακτηρίζεται από συγκεκριμένα μέτρα», είπε. Και κατέληξε στο ότι η E.E. οφείλει να αναδείξει ως μοναδικό όπλο κατα του λαϊκισμού την αλληλεγγύη.

 

ΣΩΣΤΕΣ επισημάνσεις από έναν πολύ σπουδαίο ιερωμένο που γνώρισε από κοντά (στη λατινική Αμερική) τί σημαίνει αλληλεγγύη και πόσο καταστροφικός είναι ο λαϊκισμός των πολιτικών. Θα εισακουσθεί; Με τα δεδομένα της σήμερον, μάλλον αμφιβάλλουμε.(Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 


ΕΛ. ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ ΚΑΙ ΕΥΡΩΠΗ

 

ΣΤΗΝ πράγματι ιστορική από κάθε άποψη ομιλία του προς τους νέους της Φιλελεύθερης Νεολαίας (17 Φεβρουαρίου 1929), ο τότε πρωθυπουργός της Ελλάδος Ελευθέριος Βενιζέλος, διορατικός όπως πάντα και κουβαλώντας τις εμπειρίες των Βαλκανικών Πολέμων αλλά και του Α’ Παγκοσμίου, μεταξύ άλλων τόνισε και τα εξής για το μέλλον της Ευρώπης: «… Η ανθρωπότης έφθασεν εις ένα σημείον όπου είναι υποχρεωμένη να καταργήση τους πολέμους, εάν δεν θέλη μέσα εις τους πολέμους να συντριβή και να ναυαγήση εντελώς ο νεώτερος πολιτισμός. Δια τούτο αποδέχομαι ειλικρινώς τα αποτελέσματα των συνθηκών, δια των οποίων ετερματίσθη ο πόλεμος…»

 


ΕΚΕΙΝΟ που πρέπει να σημειωθεί είναι ότι ο Βενιζέλος όντας τότε στον πυρήνα των κρατών που ίδρυσαν τη Κοινωνία των Εθνών (προάγγελο του ΟΗΕ), αντιλήφθηκε πολύ νωρίς πως ο πόλεμος δεν λύνει κανένα πρόβλημα. Και πως οι χώρες, για να υπάρχει ευημερία στους λαούς τους, είναι «υποχρεωμένες να καταργήσουν τους πολέμους». Δυστυχώς, αν και έχουμε έναν ΟΗΕ, μια Ε.Ε. και ένα ΝΑΤΟ, οι πόλεμοι στον αιώνα μας έχουν μεταλλαχθεί: είναι «αόρατοι» (οικονομικοί), αγριότεροι, με περισσότερα θύματα και μεγαλύτερη δυστυχία (φτώχεια, προσφυγικό, οικονομικές κρίσεις/κυρώσεις). Οι δε συνθήκες αμφισβητούνται από χώρες (Τουρκία) που θέλουν να ξαναορίσουν τα σύνορά τους -με πόλεμο φυσικά.

 

ΕΥΧΗ μας να πρυτανεύσει η λογική και να κυριαρχήσει στον κόσμο η ειρήνη. Επιτέλους, ας γίνει αυτή η πρώτη επιδίωξη των κυβερνώντων του πλανήτη. Αρκετά με την απληστία των πλουσίων χωρών…(Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

«Δεν υπάρχει αμφιβολία ότι αυτή η Ευρώπη, δεν είναι η Ευρώπη που ονειρευόμαστε, δεν είναι η Ευρώπη που θέλουμε. Δεν υπάρχει όμως επίσης αμφιβολία ότι δεν υπάρχει άλλος δρόμος απ’ το να παλέψουμε εντός για να την αλλάξουμε», υπογράμμισε ο Αλέξης Τσίπρας μετά την ολοκλήρωση της επετειακής Συνόδου της Ρώμης, για τα 60 χρόνια της Ε.Ε.

 

… Κανείς δεν διαφωνεί με τις επισημάνσεις του κυρίου πρωθυπουργού μας. Το θέμα είναι ότι, ο μονόδρομος που επικαλείται  οδηγεί άραγε σε μια κρυφή και επίμονη διάβρωση των ευρωπαϊκών θεσμών, ή είναι ένας εμφανής αγώνας από τα έδρανα των Βρυξελών- και με πολλούς άλλους μαζί;

 

Η Ιστορία, ως ο αμείλικτος κριτής των πάντων, θα δείξει.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε