"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ημέρα ποίησης στα Χανιά, 21-3-17 (σχόλια, Χ.Ν., 23-3-17)

 

 

 

 

ΕΚΔΗΛΩΣΕΙΣ ΓΙΑ ΤΗΝ ΠΟΙΗΣΗ

(Κάρολος και Αθηνά, 18/3/17, Μοναστήρι Καρόλου)


 

ΔΕΝ ξέρουμε να υπάρχει άλλη χώρα στον πλανήτη, με τόση ποιητική αφθονία, με τόσους ποιητές. Στιχουργοί παντού που γράφουν στίχους κάθε είδους. Προσέξτε την εφημερίδα μας: δεν υπάρχει φύλλο στο οποίο να μη καταχωρούνται και στίχοι. Αλλά για το πόσο αυτοί αποτελούν ποίηση είναι θέμα αρμοδιότερων εμού.

 

ΕΝ πάση περιπτώσει. Και φέτος η ποίηση είχε την τιμητική της στα Χανιά: Τίτος Πατρίκιος, Οδυσσέας Ελύτης, 4 ποιήτριες Κρήσσες, Γκιγιώμ Απολιναίρ (αρχική φωτό  και υπόλοιπες με τον Ελληνογαλλικό Σύνδεσμος την ημέρα της Francophonie) κ.λπ. Ευχάριστα και παρηγορητικά πράγματα σε μια φοβερά αντιποιητική εποχή.

 

ΛΑΤΡΕΥΟΥΜΕ κι εμείς την ποίηση, αλλά στις μέρες μας τι αντιπροσωπεύει αυτό το θείο χάρισμα; Σε μια κοινωνία σε απόλυτη παρακμή πόση θέση μπορεί να έχει; Αιώνιο το ερώτημα και αναπάντητο.

 

ΙΣΩΣ είναι η μόνη ανθρώπινη έκφραση στην οποία καμιά ισχύς αριθμών (ανάπτυξη ή ύφεση, ανεργία ή θέσεις εργασίας κ.λπ.) δεν έχει θέση. Ίσως, επειδή η ποίηση αποτελεί ένα όριο μεταξύ φαντασιακού  επιπέδου και πραγματικότητας, με «προφητική» ενόραση. Η ποίηση, νομίζουμε, περιέχει κάτι που επιβάλλει να μένει ανεξήγητο. Είναι σαν τη ζωή. Όλοι ξέρουμε τον προορισμό της, όμως η κατάληξή της είναι δύσκολο να ερευνηθεί, να προλεχθεί. (Στ.Γ.Κ., www.stcloris.gr)

 

 

 

ΙΔΙΟΤΥΠΗ ΖΩΟΦΙΛΙΑ

 

EINAI ορισμένοι συμπολίτες μας ζωόφιλοι -όπως μου καταγγέλλει ο συνομιλητής μου –οι οποίοι περιφέρουν τα ζώα τους (σκυλιά) χωρίς αλυσίδα, μη λογαριάζοντας τους συνανθρώπους τους που πιθανόν έχουν κυνοφοβία -λόγω παιδικών τραυματικών εμπειριών- ή δεν επιθυμούν την επαφή τους με ζώα λόγω αλλεργίας.

 

ΤΟ χειρότερο, συνεχίζει ο συνομιλητής, είναι ότι ανέχονται τα ζώα τους να κάνουν την…ανάγκη τους οπουδήποτε, βρομίζοντας πεζοδρόμια, πιλοτές πολυκατοικιών, κοινόχρηστους χώρους, δημοτικούς κήπους. Αρκεί ο χώρος εκτόνωσης του ζώου τους να μην είναι δικός τους! Σπάνια να δείτε κάποιον από αυτούς να κουβαλάει φαρασάκι και σακούλα για την «περισυλλογή» των περιττωμάτων του αγαπημένου τους κατοικίδιου -όπως γίνεται σε όλες τις πολιτισμένες χώρες. Επιπλέον, υπάρχουν και άλλοι «φιλόζωοι» που «ξαμολούν» τα ζώα τους στα παρτέρια δημόσιων χώρων (πάρκων ή κήπων) αλλά και στις παιδικές χαρές. Αν δε μια μαμά, τρομαγμένη με το παιδί της, πει στον κύριο να περιμαζέψει το ζώο του, η απάντηση δεν αποκλείεται να είναι και αντίστροφη: να περιμαζέψει η κυρία το παιδί της!

 

ΕΠΙΣΗΣ, δεν γίνεται να μην αντικρίσετε ή να ακούσετε τους γόους σκυλιών που εγκαταλείπονται στα μπαλκόνια και στις αυλές των σπιτιών, χωρίς κάποιο υποτυπώδες στέγαστρο: τα καλοκαίρια ιδρώνουν από τον καύσωνα ή τους χειμώνες βρέχονται. Έτσι, γαβγίζουν ακατάπαυστα ορμώντας στον τυχόντα περαστικό. Ας μη μιλήσουμε για τα αδέσποτα της πόλης που, ενώ πριν λίγες μέρες είχαν «αφεντικό», χάδια και αγάπες, ξαφνικά αφέθηκαν ελεύθερα στους δρόμους, λόγω «λήξεως» της σχέσης, αγοράς άλλου ζώου ή διακοπών… Εμείς τί να πούμε, για όλα αυτά; (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΚΑΘΗΜΕΡΙΝΑ

  • «Έξαρση παρουσιάζουν το τελευταίο διάστημα τα κρούσματα διαρρήξεων γραφείων και διαμερισμάτων στο κέντρο της πόλης των Χανίων. Οι διαρρήκτες εντοπίζουν κυρίως γραφεία που βρίσκονται σε παλιές πολυκατοικίες, όπου συνήθως οι όροφοι είναι έρημοι τη νύχτα και κάνουν ανενόχλητοι τη δουλειά τους». (21/3)

[Στην αναμπουμπούλα, όπως είναι η σύγχυση με τα πάντα στον τόπο μας, γιατί να μην έχουμε έξαρση και των διαρρήξεων; Κάποτε είχαν καθιερωθεί κάτι περιπολίες, πεζή, με αυτοκίνητο ή με ποδήλατα. Μήπως η αστυνομία πρέπει να τις επανενεργοποιήσει;]

  • «Να αγαπήσουμε πραγματικά την πατρίδα μας, θα έλεγα εγώ, ότι ίσως να είναι η απάντηση στα προβλήματά μας» (Μαρία Ευθυμίου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Παγκόσμιας Ιστορίας στο ΕΚΠ Αθηνών, σε παλαιότερη συνέντευξή της)

 

[Μια αλήθεια λησμονημένη... Για 40 χρόνια η έννοια πατρίδα και τα σύμβολά της υπέστησαν τα πάνδεινα από τους λεγόμενους «προοδευτικούς» κάθε χώρου: καταλήψεις, καψίματα κτηρίων και σημαιών, προσβολές θεσμών, αμφισβήτηση των πάντων. Νομίζουμε ότι η αυτοκαταστροφή πρέπει να τελειώνει και να ξαναγαπήσουμε αυτά που μας ενώνουν...]

  • «Όποιος με κινήσεις οικονομικού περιεχομένου, με διαπραγματεύσεις οι οποίες δεν είναι απόλυτα καθαρές, κλείνει βιομηχανίες και επιχειρήσεις, στερώντας εργασία από τους ανθρώπους, αμαρτάνει βαρύτατα», τόνισε ο Πάπας Φραγκίσκος. (16/3)

[Σωστή η διαπίστωση του «αγίου» της Ρώμης. Αλλά, αυτά για αιώνες δεν είναι που κυριαρχούν στον κόσμο; Να υπήρχε, λέει, ένα «άγιος» στρατός και μια «άγια» δικαιοσύνη που να επέβαλε σε μόνιμη βάση αυτές τις επιθυμίες, ίσως ήταν κάτι πιο αποτελεσματικό. Αλλά στην εποχή μας, καλές είναι κι οι διαπιστώσεις από ένα τόσο σημαίνον πρόσωπο...] (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε