"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τουρκία, Ελλάδα και Ε.Ε. (Χ.Ν., σχόλια, 16-3-17)

 

 

 

 

ΤΟΥΡΚΙΑ, ΕΛΛΑΔΑ ΚΑΙ Ε.Ε.

 

ΕΤΟΣ εκλογών στην Ε.Ε., πιθανόν και δημοψηφισμάτων. Γαλλία, Ολλανδία (15/3), Γερμανία, ίσως και Ιταλία, προσφεύγουν στις κάλπες. Το ίδιο κάνει κι ο πολύς Ερντογάν με την ελπίδα, μέσω ενός προαναγγελθέντος για αυτόν αποτελέσματος, το δημοψήφισμα της 16ης Απριλίου να τον αναδείξει ως τον απόλυτο και αδιαμφισβήτητο άρχοντα της Τουρκίας! Με απώτερο στόχο και φιλοδοξία να «ηγηθεί» των ισλαμογενών χωρών της περιοχής του και να κάνει εκστρατεία καθόδου στην Ε.Ε., επιδιώκοντας να φτάσει μέχρι των πυλών της Βιέννης!

 

ΕΤΣΙ, αναζητεί ψήφους παντού και μάλιστα σε χώρες της δυτικής Ευρώπης όπου το διασπαρμένο τουρκικό στοιχείο αριθμεί εκατομμύρια ψηφοφόρους. Είναι σαφής στις επιδιώξεις του ο μέγας Ερντογάν: να παγιωθεί το καθεστώς του, αφού μετά την 16η Απριλίου, θα περιβληθεί με σουλτανικές υπερεξουσίες εκμηδενίζοντας πλήρως κάθε αντιπολιτευτική φωνή στη χώρα του. Η μεγαλοϊδεατική φιλοδοξία/ παράκρουσή του, προέκυψε ανέλπιστα από το αποτυχημένο πραξικόπημα που τώρα το μετατρέπει σε πρόφαση λήψης μέτρων καταστολής της (όποιας) τουρκικής δημοκρατίας υπάρχει.

 

Η ΔΗΜΙΟΥΡΓΙΑ συνεπώς έντασης στο Αιγαίο και η διεμβόλιση της συνοχής των ευρωπαϊκών χωρών, εφεξής θα προκαλούν διπλωματικά επεισόδια και αλληλοκατηγορίες. Όπως μάλιστα σημειώνει ο αρθρογράφος και φιλόλογος της «Καθημερινής», ο Π. Μπουκάλας, «Αν υπάρχουν στην Ευρώπη πολιτικές δυνάμεις που διαθέτουν στοιχειώδη αυτοσυνειδησία, θα αντιληφθούν ότι η ευρωτουρκική κρίση, όσο συγκυριακή κι αν είναι, δίνει στην Ενωση μια πρώτης τάξεως ευκαιρία επαναπροσδιορισμού».

 

ΑΝ, εδώ που τα λέμε, η Ελλάδα και η Ε.Ε. δεν αντιληφθούν έγκαιρα το τί υποκρύπτεται πίσω από όλη αυτή την «τουρκική επίθεση» στην Ευρώπη, έστω και λεκτικά τώρα, τότε θα είμαστε όλοι άξιοι της τύχης μας. Αλλά, αν θέλει η Ε.Ε. να συνεχίσει να υπάρχει και μάλιστα πιο ενωμένη, θα πρέπει να αφήσει τη μπακαλίστικη τακτική της απέναντι στη χώρα μας, να φροντίσει να εμβαθύνει στην έννοια ένωση εκδημοκρατίζοντας τους θεσμούς της, να πάψει να είναι μόνον οικονομική ένωση και να δώσει βάρος σ’ αυτό που τη διαφοροποιεί από τον υπόλοιπο κόσμο: τον πολιτισμό της, με τις αξίες και τις αρχές της. Τα υποστηρίζει αυτά; Κι αν ναι θα μπορέσει να τα πραγματώσει; (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

 

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

-Σε πείσμα του Μάρτη του «πεντάγνωμου», όλο και ξεφεύγουν κάτι μικρές λιακάδες, πιθανόν ολιγόωρες, αλλά λιακάδες. Για ποιο λόγο λοιπόν να μη βγούν οι συνταξιούχοι «να τα πουν» εκεί στην πλατεία Αγοράς (φωτό, 1); Σε μια πλατεία όπου αδέσποτα σκυλιά λιάζονται, άστεγοι (;) ξαπλωμένοι σε παγκάκι απολαμβάνουν τη θαλπωρή του ήλιου, άλλοι παίρνουν το καλατσιό τους, μερικοί δίνουν ραντεβού ενώ ταξιδιώτες πηγαινοέρχονται; Μια πλατεία, δηλαδή, που αν μπορούσε να μας μιλήσει, θα μας εξέπληττε με την «ωραία» καθημερινότητά της.

 

-Το καλό να λέγεται! Έστω και με καθυστέρηση χρόνων, η οδός Κορνάρου, επιτέλους (φωτό, 2) «εξανθρωπίστηκε». Μια κεντρική αρτηρία της πόλης έγινε βατή για ΑμΕΑ, μαμάδες με τα καροτσάκια, γενικότερα για πεζούς που θέλουν από την Αποκορώνου να ανεβούν ή να κατεβούν μέχρι τη Τζανακάκη, χωρίς το φόβο των αυτοκινήτων. Το θέμα βέβαια είναι πόσο οι οδηγοί θα σεβαστούν τη νέα μορφή της οδού και δεν θα παρκάρουν –παράνομα πια- στα πράγματι άνετα πεζοδρόμια!

Ελπίζουμε πως και ο φωτισμός της Κορνάρου δεν θα καθυστερήσει, αλλά και δεν θα δούμε… σύντομα να ξαναπερνάνε σκαπτικά μηχανήματα είτε εταιριών κινητής τηλεφωνίας, είτε για οτιδήποτε άλλο. (Στ.Γ.Κ.

 

 

ΠΡΩΤΟΓΕΝΗ… ΥΠΕΡΠΛΕΟΝΑΣΜΑΤΑ!

ΟΙ διαπραγματεύεσεις της κυβέρνησης με τους λεγόμενους κατ’ ευφημισμόν «θεσμούς, μοιάζουν πια με εκείνον τον δύστυχο που έπεσε σε κινούμενη άμμο: εφεξής κάθε «διαπραγματευτικό» βήμα που κάνουμε για σωτηρία (υπερπλεόνασμα με αντίτιμο αντίμετρα), μας βυθίζει περισσότερο στα χρέη (φορολογία)!

 

ΠΙΟ απλά, τώρα οι «θεσμοί» απαιτούν πρωτογενή υπερπλεονάσματα (έως και 4,5% για το 2019), προκειμένου λέει να ενεργοποιηθούν τα οποιαδήποτε αντίμετρα-ελαφρύνσεις. Εκμεταλλευόμενοι μάλιστα μια παλαιότερη πρόταση του Τσακαλώτου για πρωτογενή πλεονάσματα 2,5%+1% (για φοροελαφρύνσεις), οι δανειστές ζητούν υπερπλεονάσματα 3,5%+1%, το οποίο όμως 1% θα δεν θα δοθεί στα νοικοκυριά, αλλά σε φοροελαφρύνσεις των επιχειρήσεων! Στην κυβέρνηση μάλλον λησμόνησαν ένα κάποιο non paper που είχε κυκλοφορήσει στις 20 Φεβρουαρίου (συμφωνία) και μιλούσε για «1 ευρώ ελάφρυνσης για κάθε 1 ευρώ επιβάρυνσης»! Ισορροπίες τρόμου ή εκβιασμοί εκβιασμών; Το θρίλερ των διαπραγματεύσεων μάλλον (θα) συνεχίζεται, όσο εμείς δεν ξέρουμε όχι μόνο τι θέλουμε, αλλά και τι μπορούμε να δεχθούμε ως εφικτό. (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε