"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η «πάλη των τάξεων» (σχόλια, Χ.Ν., 7-3-17)

 

 

 

 

H «ΠΑΛΗ ΤΩΝ ΤΑΞΕΩΝ»

 

  • «Σκληρός ο νόμος, αλλά νόμος» (dura lex, sed lex)

 

ΠΑΛΙΟ μοτίβο, πεποίθηση και επιδίωξη των αριστερών η «κατάργηση» των τάξεων με την ισοπέδωση των πάντων. Μόνο που η ιστορία δεν λειτουργεί σύμφωνα με θεωρίες επί χάρτου και ιδεοληπτικές εμμονές. Διότι, ακόμη κι εκεί που δήθεν καταργήθηκαν με την Επανάσταση οι τάξεις (ΕΣΣΔ), ξεπήδησε αμέσως μια άλλη «τάξη»: εκείνη της νομενκλατούρας, του κόμματος δηλαδή!

 

Η ΦΥΣΗ των ανθρώπων, κυρίως το πάθος για εξουσία και διατήρησή της, αλλά και η απληστία υπερτερούν πάσης ιδεολογίας και καλής προθέσεως.

 

ΟΙ ΠΑΛΑΙΟΤΕΡΟΙ ίσως να θυμούνται την θριαμβολογία ενός εκ των πρώτων μεταπολιτευτικών δεξιών (Ν.Δ.) υπουργών εργασίας, του Κωνσταντίνου Λάσκαρη (1918-1989), ο οποίος επαιρόταν ότι επί των ημερών του «η πάλη των τάξεων» στην Ελλάδα είχε καταργηθεί! Τόση ευημερία υπήρχε!

 

… ΤΑ παραπάνω γράφονται με αφορμή την ανακίνηση του «ταξικού» θέματος από ορισμένους νυν κυβερνώντες (Μανιός), με αφορμή το αυτοκινητιστικό δυστύχημα με τους 4 νεκρούς, που συντάραξε τη χώρα.

 

ΤΑ αυτοκινητιστικά και εν γένει ατυχήματα έχουν ανθρώπινα θύματα. Νεκρούς. Και κανείς εχέφρων πολίτης, πόσο μάλλον ένας δημόσιος άνδρας, δεν σκέφτεται πάνω από τον τάφο, σε ποια «τάξη» ανήκε ο νεκρός, αν ήταν φτωχός ή πλούσιος, διάσημος ή άσημος κ.λπ. Ένας νεκρός στη μόνη τάξη που ανήκει είναι αυτή των νεκρών και μάλλον απαιτεί σεβασμό παρά σπίλωση.

 

ΑΠΟ τους «αριστερούς» μαθαίνουμε ότι υπάρχουν «ταξικά ατυχήματα», με «ταξικούς» νεκρούς! Κι ακόμη, ότι εφεξής θα έχουμε και «ταξικά» πρόστιμα για την ίδια παράβαση!

 

ΜΑ, καλά ο κάθε νόμος που ψηφίζεται δεν είναι ισοδύναμος για όλους ανεξαιρέτως; Υπάρχει μικρός ή μεγάλος, αυστηρός ή ήπιος, κομψός ή άκομψος, εφαρμόσιμος ή μη εφαρμόσιμος νόμος; Σε περίπτωση δηλαδή νεκρών, οι δικαστές εφεξής θα ζητούν και «βεβαίωση φορολογικής ενημερότητας» του δράστη, για να βλέπου το εισόδημά του και να εφαρμόζουν «ανάλογα» το νόμο; Και θα έχουμε αθωώσεις ή βαριές καταδίκες, λόγω πια «ταξικής» δικαιοσύνης; Μα πού ζούμε;

 

ΕΙΠΑΤΕ τίποτε για σοβαρότητα σε θέματα καθημερινότητας; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΠΑΙΖΟΝΤΑΣ ΜΕ ΤΙΣ ΛΕΞΕΙΣ (ΚΑΙ ΤΟΝ ΠΟΝΟ ΜΑΣ)

ΟΛΟΙ σ’ αυτή την κυβέρνηση έχουν βεβαιότητες! Βεβαιότητα για έξοδο από την κρίση, βεβαιότητα ότι τελικά θα υποχωρήσουν οι θεσμοί, βεβαιότητα ότι όλα «βαίνουν καλώς», βεβαιότητα ότι τελειώνει η λιτότητα!

 

ΕΤΣΙ, τη δική του βεβαιότητα, ότι θα κλείσει η αξιολόγηση, εξέφρασε σε συνέντευξή του στην εφημερίδα «Ειδήσεις» του Σαββατοκύριακου (4-5/3) ο υπουργός Επικρατείας, κ. Αλέκος Φλαμπουράρης. Είπε: «Η αξιολόγηση θα κλείσει, γιατί αυτό επιβάλλει η λογική των πραγμάτων»! Και πρόσθεσε πως «έχει έρθει η ώρα να μπει η χώρα στην ποσοτική χαλάρωση και να διευθετηθεί το ζήτημα του ελληνικού χρέους»!

 

ΜΑ, κάτι τέτοιες  βεβαιότητες, εδώ και δυο χρόνια, δεν μας γυροφέρνουν στο «μέσα» ή «έξω» από την Ευρωζώνη και την Ε.Ε.;  Για ποια «λογική των πραγμάτων» ομιλεί ο κ. Φλαμπουράρης; Τη λογική της ανεργίας που αυξάνεται, τη λογική των νεόπτωχων από όλες τις κοινωνικές τάξεις ή μήπως τη λογική της ολοένα και μεγαλύτερης φοροεισπρακτικής επιδρομής;

 

ΟΣΟ για την επιδεινούμενη λιτότητα, να πως την βλέπει ο κ. υπουργός Επικρατείας: Εφόσον, κατά τη «λογική» των ιθυνόντων, το δημοσιονομικό κόστος των μέτρων θα είναι ίσο με αυτό των αντίμετρων «άρα, δεν λέμε ότι τελείωσε η λιτότητα, αλλά ότι δεν έχουμε επιπλέον λιτότητα και αυτό είναι θετικό»!

 

ΑΛΛΑ, βλέπετε, η ικανότητα ενός πολιτικάντη αποδεικνύεται κυρίως στη χρήση των λέξεων συνδυαζόμενη με την υποτίμηση της νοημοσύνης μας. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

«Οι φωνές δεν ωφέλησαν.

Ούτε οι βουερές διαδηλώσεις

με τα ρυθμικά παραγγέλματα

για ελευθερίες και λοιπά άχρηστα.

Εγκαινιάστε καλύτερα άλλες μεθόδους.

Π.χ. την νεκρική σιγή

ή το κλείσιμο στο καβούκι σας» (…).

Μικρό απόσπασμα από το ποίημα «Ο κόσμος του εφικτού», του Μενέλαου Λουντέμη, του πολυγραφότατου πεζογράφου και ποιητή των νεανικών μας χρόνων. Σαράντα χρόνια μετά το θάνατό του (1977), η Ελλάδα επαναλαμβάνεται στους στίχους του -αυτή τη φορά με «αριστερή» κυβέρνηση. Η προτροπή του όμως παραμένει: «εγκαινιάστε» κύριοι άλλες «καλύτερες μεθόδους», για να βγει η χώρα από το αδιέξοδό της, όπως εθνική συν-εννόηση και συν-αίνεση…

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε