"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Σχόλια (Χ.Ν., 23-2-17)

 

 

 

 

ΑΛΛΑΓΗ ΣΕΛΙΔΑΣ (;)

  • «Η αποτελεσματικότητα και η φιλοδοξία της πολιτικής συνδέονται με την ισχύ και την ελπίδα της οικονομίας», είχε γράψει στα «Απομνημονεύματα Ελπίδας» ο Σαρλ Ντε Γκόλ.

 

Βέβαια, η ελληνική οικονομία, εδώ και επτά χρόνια πάει απ΄το κακό στο χειρότερο. Mάλιστα τόσο άσχημα που και στη Βενεζουέλα μας πήραν χαμπάρι!

 

Μετά το πέρας του Eurogroup (20/2) και την πύρρεια συμφωνία με τους δανειστές, η κυβέρνηση θα κληθεί να νομοθετήσει ένα πακέτο μέτρων (ή «μεταρρυθμίσεων», όπως τα μεταμφιέζει η ίδια)  σε ασφαλιστικό και φορολογικό. Αν αυτά αποδώσουν τα αναμενόμενα, πιθανόν να δημιουργηθούν προϋποθέσεις για κάποια ανάπτυξη που και αυτή θα γίνει με τους όρους που θα συμφωνηθούν με τους θεσμούς.

 

Το να ισχυρίζεται η κυβέρνηση- κι ο ίδιος ο κ. Τσίπρας- ότι δεν θα έχουμε νέα φορολογία «ούτε ένός ευρώ «, μοιάζει λίγο με ανέκδοτο: έχουμε συνεχή κατάρρευση κόκκινων γραμμών, έχουμε πια συνηθίσει τις μετέωρες κινήσεις τακτικισμού («σκληρές διαπραγματεύσεις» με υπερβολικές καθυστερήσεις και στο τέλος άτακτη υποχώρηση και «ναι σε όλα»).

 

Ακόμα κι αν δεχθούμε ότι τα μέτρα που θα νομοθετηθούν-κι εδώ που τα λέμε, προβλέπεται άραγε από το Σύνταγμα τέτοια νομοθέτηση;- είναι δυνητικά, αυτό δεν σημαίνει ότι κάποιοι δεν θα κληθούν να πληρώσουν επιπλέον! Διότι οι στόχοι που και πάλι έθεσε η κυβέρνηση είναι ανέφικτοι… Πάντως, παρόμοια απαίτηση -νομοθέτηση, δηλαδή, εκ των προτέρων φορολογικών μέτρων!- δεν έχει το προηγούμενό της στην ευρωπαϊκή οικονομική ιστορία. Το λεγόμενο ευρωπαϊκό ιδεώδες μάλλον αποτελεί ψιλά γράμματα για τους Ευρωπαίους του 21ου αιώνα.

 

Τελικά, το μόνο μάθημα που μένει από την όλη εξέλιξη των μνημονίων είναι ότι όλες οι πολιτικές δυνάμεις του λεγόμενου συνταγματικού τόξου (ήτοι, πλην ΚΚΕ και Χ.Α.)  έχουν πολύ πικρές εμπειρίες από τη διαχείριση της πολύχρονης κρίσης.  Υποθέτουμε δε ότι έχουν αντιληφθεί πως με εγωισμούς και ιδεοληψίες, χωρίς συντονισμένη και ομόθυμη προσπάθεια, δεν πρόκειται να πάμε μακριά ούτε καν να επιβιώσουμε ως κράτος.

 

Έστω κι αν παραμένουν πάντα «ζωντανές» οι παθογένειες του παλαιοκομματικού μας συστήματος (απουσία κομματικών συναινέσεων/συμπράξεων, άκρατος λαϊκισμός, ακραίος δικομματισμός,  πολιτικοί χαμηλού προφιλ με ανυπαρξία διοικητικών ή διπλωματικών προσόντων, αντιδεοντολογική συμπεριφορά στη Βουλή κ.λπ.), θέλουμε να ελπίζουμε πως σιγά-σιγά αλλάζουμε σελίδα! Και πως μπορεί πολλοί ακόμη να ζουν με ιδεοληψίες και αυταπάτες, όμως η σκληρή πραγματικότητα γρήγορα τους προσγειώνει. Δεν έχουν, και δεν έχουμε, άλλες επιλογές. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ ΜΟΝΟΤΟΝΑ

 

-Παλιά -πόσο γρήγορα περνούν τα χρόνια!- βγαίναμε για κανένα καφέ ή κρασάκι. Τότε βασίλευε η αμερημνησία. Τώρα βγαίνουμε από το σπίτι να πούμε μόνο τον πόνο μας, τις αρώστιές μας, τα οικονομικά και ψυχοσωματικά βάσανά μας. Αλλά και ν΄ακούσουμε τον πόνο του άλλου. Σήμερα η μόνη διέξοδό μας είναι αυτή: να βγαίνουμε από το σπίτι, για να μη μας τρώει η μιζέρια της κρίσης. Από την «εθνική» κατάθλιψη του Σαμαρά περάσαμε στην «αριστερή» κατάθλιψη: με βαθύτερη φτώχεια, απογοήτευση και «μη ελπίδα». Δυσοίωνα σημεία των καιρών. Μόνη παρηγοριά, η Άνοιξη που όπου να΄ναι φτάνει. (φωτο, 2)

 

- Στη θαρραλέα παραδοχή ότι ήταν στρατηγικό λάθος του ΣΥΡΙΖΑ να ρίξει την κυβέρνηση Σαμαρά, χωρίς να αφήσει να ολοκληρώσει «την αξιολόγηση» προέβη τη Δευτέρα στον ΣΚΑΪ (20/2) ο Ευρωβουλευτής του ΣΥΡΙΖΑ, κ. Στέλιος Κούλογλου. Είπε επίσης: «Εχουν γίνει στο παρελθόν λάθη από αξιωματικές αντιπολιτεύσεις να προκαλούν πολιτικές εξελίξεις για να γίνουν κυβέρνηση και τους γυρνάει μπούμερανγκ». Για να καταλήξει πως «ο κάθε καινούργιος έρχεται μετά -ως κυβέρνηση- και σπάει τα μούτρα του»! Γι αυτό, η χώρα δεν αντέχει άλλους πειραματισμούς φιλοδοξιών. Επειγόντως χρειαζόμαστε μια συνένωση των υγιέστερων, των πιο ανήσυχων μυαλών της κοινωνίας (αν μας έμειναν και καθόλου!), ώστε να δοθεί η μεγάλη ώθηση προς τα έξω από την κρίση.

 

- Διαδηλώσεις κατά της «διαφθοράς» στην πολιτική ζωή πραγματοποιήθηκαν πριν λίγες μέρες στο Παρίσι και σε άλλες πόλεις της Γαλλίας, για πρώτη φορά μετά τις κατηγορίες αργομισθίας σε βάρος του υποψηφίου της Δεξιάς για τις προεδρικές εκλογές Φρανσουά Φιγιόν και της υποψηφίας της ακροδεξιάς Μαρίν Λεπέν. Οι διαδηλωτές, τουλάχιστον 700 στο Παρίσι σύμφωνα με την αστυνομία, ανταποκρίθηκαν στην έκκληση που απευθύνθηκε στους ιστότοπους κοινωνικής δικτύωσης προκειμένου να καταγγείλουν το γεγονός «ότι κυβερνώνται από ένα κοινοβουλευτικό σώμα που βρίσκει την ευκαιρία να κάνει τα αντίθετα όσων υπεραμύνεται». Τα παραπάνω δεν είναι πρωταπριλιάτικο ψέμα. Συμβαίνουν εις Παρισίους. Εν έτει 2017. Εδώ; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Πολλά «μετά» γεννάει κάθε εποχή: μετα-μοντέρνο, μετα-αλήθεια, μετα-λιτότητα…

 

Για μετα-μνημόνιο εποχή, πότε θα ακούσουμε;

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε