"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Σχόλια (Χ.Ν., 14-2-17)

 

 

 

 

 

 

 

 

ΤΟ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΟ (ΚΑΙ ΕΛΛΗΝΙΚΟ) ΠΑΡΑΔΟΞΟ!

 

ΟΠΩΣ δείχνουν τα επίσημα στοιχεία, οι περισσότεροι από τους μισούς Έλληνες πληρώνουν κανονικά τους φόρους τους, ενώ οι υπόλοιποι αδυνατούν να τους πληρώσουν, ή επαφίενται στις εκάστοτε… επόμενες ρυθμίσεις.

ΑΛΛΟΙ πάλι προτιμούν να μη πληρώνουν καθόλου φόρους ή επιβληθέντα πρόστιμα, “επανεπενδύοντας” αυτά τα χρήματα στην επιχείρησή τους! Σε αντίθετη περίπτωση δηλώνουν ότι «βάζουν λουκέτο» ή ξενιτεύονται…

ΤΟ ΤΡΑΓΙΚΟ παράδοξο- ή μάλλον το στρεβλό αδιέξοδο- με την ελληνική οικονομία είναι ότι τα μεν έσοδα του κράτους με την υπερφορολόγηση έχουν «απογειωθεί», η δε κυβέρνηση πολιτικά εξακολουθεί να βρίσκεται συνεχώς μπροστά στα ίδια αναποτελεσματικά διλήμματα του 2015: επιστροφή στη δραχμή και Grexit!

ΣΗΜΕΡΑ η ελληνική κοινωνία, οικονομικά και κοινωνικά, ζει τις μεγαλύτερες ανισότητές της. Είναι μοιρασμένη στα δυο: σε αυτούς που πληρώνουν αγόγγυστα στερούμενοι και τις τελευταίες αποταμιεύσεις τους και στους άλλους που έχουν δημιουργήσει υπέρογκα ληξιπρόθεσμα χρέη τα οποία αυξάνονται με ρυθμό άνω του 1 δισ. ευρώ και δεν πληρώνονται με τίποτε!

ΕΤΣΙ, η φορολογική βάση αντί να διευρυνθεί, όπως θα έπρεπε, συρρικνώθηκε απαράδεκτα. Με αποτέλεσμα οι λίγοι να πληρώνουν «κρυφά» και για τους πολλούς!

ΒΡΙΣΚΟΜΑΣΤΕ, λοιπόν, μπροστά στο παράλογο φαινόμενο να έχουμε «αριστερή» κυβέρνηση, αλλά μια οικονομία τριτοκοσμικής χώρας. Να φταίει άραγε το ότι στερούμαστε μιας αξιόπιστης πολιτικής, με συγκεκριμένο πρόγραμμα εξόδου, στόχους και διακομματικές εθνικές λύσεις;

ΑΝ υπήρχε μια “λογική” συνέπεια λόγων και έργων στην τωρινή-και όχι μόνο- κυβέρνηση, δηλαδή αν είχε προ πολλού σεβαστεί τις υπογραφές που έβαλε δεχόμενη το 3ο μνημόνιο, και δεν είχαμε, αντίθετα, αυτές τις παλινδρομήσεις-λεονταρισμούς που οδηγούν πάντα σε χειρότερες (επώδυνες για το λαό) λύσεις, ίσως η κατάσταση να ήταν διαφορετική.

ΤΟ θέμα είναι ότι η εν γένει πολιτική της παρούσας κυβέρνησης, την  οδηγεί σε δημοσκοπικές καταβαραθρώσεις που εκφράζουν, όχι μόνο τη γενική απογοήτευση του κόσμου, αλλά και την αγανάκτησή του για τις παλινωδίες της.

Η ΦΟΥΚΑΡΙΑΡΑ “ελπίδα” που θα ερχόταν με την «πρώτη φορά» αριστερά, μάλλον έχει πολύ δρόμο ακόμη να διανύσει ώσπου να φανεί στον ελληνικό ορίζοντα. Πιθανόν να μην έχει καν προβλεφθεί από τους ιθύνοντες ούτε το… πρόσδόκιμο ζωής της ώσπου να φτάσει, αν και όποτε εμφανιστεί αυτή. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ, ΚΑΙ ΟΧΙ ΜΟΝΟ

 

-ΜΕΤΑ τις τελευταίες καταστροφικές νεροπλημμύρες, η πόλη –τα Χανιά- ξαναμπαίνει στους ρυθμού της. Κι όπως πάντα, «κατόπιν εορτής», προσπαθούμε να βρούμε ποιος έχει την ευθύνη της παράλειψης ή της αμέλειας κάθε απρόβλεπτου (;) γεγονότος κ.λπ. Αλλά, η ζωή συνεχίζεται, όπως στη φωτογραφία μας (φωτό, 1) με τον άνθρωπο με τα περιστέρια! Που, επί τούτου-εκεί στην πλατεία 1866- τους αγοράζει τροφή. Χαίρεται να τα ταΐζει νοιώθοντας το φτεροκόπημά τους δίπλα του κι ακούγοντας το ικανοποιημένο «γουργουρητό» τους. Είναι κι αυτό ευτυχία…

 

-ΠΕΡΝΩΝΤΑΣ από τον ιστορικό τόπο των Λάκκων, κατά την μονοήμερη εκδρομή με την «Πολυδράση» στον Ομαλό, σταθήκαμε για λίγο μπροστά στον ανδριάντα του Χατζημιχάλη Γιάνναρη (φωτό, 2). Ωραία η πρωτοβουλία των Λακκιωτών να υπάρχει και η ελληνική σημαία αναπεπταμένη δίπλα από τον ήρωα. Όμως, μήπως κάπου κάπου θα έπρεπε αυτή να αλλάζει εξαιτίας της καταστροφής που υφίσταται από τους καιρούς;

 

 

-ΤΟ παλιό λιμάνι των Χανίων «ταξιδεύει»! Με το χρόνο και με την ιστορία του. Και χαρά σ΄αυτούς που γεύονται τα κάλλη του όλες τις εποχές. Βέβαια η πολυαναμενόμενη αναστήλωση των ενετικών Νεωρίων αργεί, αλλά ας αρκεσθούμε στην ανακατασκευή του παλιού Τελωνείου-που όλο τελειώνει και δεν τελειώνει! Χρονοβόρες και ευρωβόρες οι ανακατασκευές.

Υπομονή θέλουν. Όπως υπομονετικά ραμφίζουν (φωτό, 3) τον ουρανό τα ιστία των μικρών ταξιδιωτικών τουριστικών ιδιωτικών yaghts που περιμένουν ούριο άνεμο για να ξαναβγούν στα πελάγη… (Στ.Γ.Κ.) (15-2-17)

 

 

 

 

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Πολλές «αναταράξεις» στο πολιτικό και κλιματικό σύστημα της χώρας αυτό τον μήνα. Φλεβάρης, βλέπετε!

 

Οπότε, σωστά λέγεται το «Ο Φλεβάρης κι αν φλεβίσει, καλοκαίρι θα μυρίσει». Αλλά και η συμπληρωματικη προσθήκη του είναι επίκαιρη:

 

«Κι αν κακιώσει κι αν Φιλι-ώσει, εκλογές θα μας αμπώξει»

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 


Σχολιάστε