"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Σχολια (Χ.Ν., 7-2-17)

 

 

 

 

ΠΕΡΙΕΡΓΗ ΟΙΚΟΝΟΜΙΚΗ ΚΑΤΑΣΤΑΣΗ

 

ΜΕΓΑΛΟΙ ηγέτες δεν υπάρχουν. Έχουμε μπει σε μια περίοδο –χρονιά του «πετεινού» για τους Κινέζους!- στην οποία, δυστυχώς, αυτό που μετράει στην πολιτική είναι το φαίνεσθαι, όχι το είναι -η ουσία. Αυτό που ενδιαφέρει τους κυβερνώντες είναι η ίδια η εξουσία, ο εαυτός τους στο θώκο και τίποτε άλλο!

 

Η ΕΛΛΕΙΨΗ ηγετών φαίνεται όλο και πιο έντονα στη χώρα μας. Όπως μάλιστα έλεγαν και οι Αρχαίοι, «οι μεγάλοι ηγέτες πρέπει να έχουν το κουράγιο  να υλοποιήσουν μη δημοφιλή μέτρα, για το καλό της δικαιοσύνης και της σταθερότητας», κάτι που κανείς μέχρι τώρα δεν τολμάει να κάνει. Ούτε διάχυτη δικαιοσύνη υπάρχει στην κοινωνία, ούτε πολύ περισσότερο κυβερνητική και πολιτική σταθερότητα γύρω μας.

 

…ΟΤΑΝ, λοιπόν, ομολογεί ο κ. Τσακαλώτος ότι, εδώ και 2 χρόνια, από τα συμφωνηθέντα για το τρίτο μνημόνιο (το «αριστερό») έχει υλοποιηθεί μόνο το 30%, για ποιο λόγο οι δανειστές να έλθουν σε συμφωνία μαζί μας και να μη μας εκβιάζουν ωμά;

 

Η ΟΙΚΟΝΟΜΙΑ, ό,τι πια σημαίνει αυτή η λέξη στη χώρα μας, βρίσκεται σε μια περίεργη κατάσταση: μεγάλες και σοβαρές επενδύσεις δεν γίνονται και ούτε καν προβλέπεται να έλθουν λόγω της πολιτικής ρευστότητας. Οι δε  μικροεπενδύσεις που γίνονται στοχεύουν σε βραχυπρόθεσμα projects, όπως η εστίαση, τα καφέ/μπαρ, οι μκρές συνεταιριστικές μονάδες κ.ά. Όσο για ανάπτυξη, ε, ανάπτυξη ακούμε και ανάπτυξη πουθενά δεν βλέπουμε!

 

ΑΠΟ την άλλη έχουμε (σύμφωνα και με τον ΣΕΒ) μια υπερφορολόγηση των μικροεπιχειρήσεων, που σε συνδυασμό με τη μείωση των καταθέσεων (αναλήψεις λόγω πληρωμής φόρων!), αλλά και του διαθέσιμου εισοδήματος (συνεχείς περικοπές αποδοχών), μάλλον οδηγούμαστε σε ένα φαύλο κύκλο εκβιασμών και λεονταρισμών.

 

ΚΑΙ στο κάτω-κάτω, τί νόημα μπορεί να έχει ας πούμε η εμφάνιση μεγάλων «πλεονασμάτων», όταν αυτά προέρχονται σχεδόν αποκλειστικά από το στέγνωμα των πολιτών –αφαίμαξη μισθωτών και συνταξιούχων- και το κλείσιμο χιλιάδων μικροεπιχειρήσεων; Έχει διέξοδο μια τέτοια οικονομική πολιτική, είτε την επιβάλλουν οι δανειστές είτε την αποδεχόμαστε εμείς; (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

ΜΙΑ ΑΛΛΙΩΤΙΚΗ ΔΑΣΚΑΛΑ

ΟΠΩΣ και να τη χαρακτηρίσετε ή να τη «δεχθείτε», η προσφορά της στην κοινωνία είναι ανεκτίμητη: με την πρωτότυπη διδασκαλία της και τη χαλκέντερη εργασία της σ΄αυτό που αγαπά, την Παγκόσμια Ιστορία, σηματοδοτεί μια νέα μορφή παιδείας, έξω από σχολικές και πανεπιστημιακές αίθουσες.

ΞΕΚΙΝΗΣΕ, εδώ και οκτώ χρόνια, να παραδίδει αφιλοκερδώς μαθήματα Ιστορίας σε ενηλίκους όλης σχεδόν της χώρας. Η περιφερόμενη και δωρεάν γνώση! Μιλάμε για την κα Μαρία Ευθυμίου, αναπληρώτρια καθηγήτρια της Ιστορίας στο ΕΚΠΑ, η οποία το περασμένο Παρασκευο-Σαββατο-Κύριακο παρέδωσε τη δεύτερη σειρά μαθημάτων – με τρείς συνεχόμενες ώρες τη μέρα, παρακαλώ! Πού; Μα, στην κατάμεστη μεγάλη αίθουσα του φιλόξενου Πνευματικού Κέντρου Χανίων.

ΓΙΑ ποιο λόγο αυτή η «έξοδό της» από τα καθιερωμένα, και μάλιστα με τέτοιο ζήλο; «Πολύ πριν από την κρίση», είχε πει η ίδια στη δημοσιογράφο Σεμίνα Σαραντοπούλου («Κ», 16/6/14),  «ήμουν βέβαιη πως η Ελλάδα πάει προς συντριβή. Αναρωτήθηκα πώς θα μπορούσα να βοηθήσω τον τόπο μου και μου ήρθε αυτή η ιδέα. Παρότι είμαστε φιλομαθής λαός, δεν ξέρουμε Ιστορία γιατί τη διδασκόμαστε αποσπασματικά, χωρίς συνοχή. Πιστεύω ότι η γνώση είναι ένα εργαλείο που σε κινητοποιεί να σκεφτείς, να δράσεις και να βελτιώσεις τη στάση σου απέναντι στην κοινωνία. Επειτα σε εξελίσσει σε προσωπικό επίπεδο – εγώ διαβάζω επί 20 χρόνια και ακόμα νιώθω αμαθέστατη!»

ΞΕΚΙΝΗΣΕ τα μαθήματα με σκοπό να τα σταματήσει στα 6 χρόνια. Σήμερα μετράει μια δεκαετία (!) και δεν δείχνει διόλου κουρασμένη! «Έχω πέσει σε μια γλυκιά παγίδα», ομολογεί η ίδια. «Παραλύω μπρος στην επιθυμία του κόσμου που διψά για μάθηση. Δεν είμαι αισιόδοξη για την πορεία της χώρας – αυτό με πονάει και θέλω να διαψευσθώ. Οφείλω, λοιπόν, να συμβάλω σε αυτή την προσπάθεια. Θα είναι η ωραιότερη μέρα της ζωής μου όταν η Ελλάδα γίνει όπως της αξίζει: αξιοπρεπής, εργατική, έντιμη, γενναία και όμορφη. Ζητάω πολλά;»

ΑΥΤΗ είναι η «άλλη Ελλάδα» που λέει κι ο κ. Γραμματικάκης. Είναι αυτή που θέλει να αλλάξει το προβληματικό παρελθόν της ξαναβάζοντας μπροστά την Παιδεία του λαού και ξαναπιάνοντας την καινοτομία παντού. Για αυτούς τους Έλληνες, δεν έχουμε παρά να εκφράσουμε τον απέραντο θαυμασμό μας… (Στ.Γ.Κ.)

 


Σχολιάστε