"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Εκπαιδευτικών ημέρα (5/10)

 

 

 

 

ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΩΝ ΗΜΕΡΑ (5/10)

  • Η μαχόμενη εκπαίδευση είναι η Μέση Εκπαίδευση!

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ή ευτυχώς, μια κυβέρνηση ελέγχοντας την Παιδεία του λαού της, ελέγχει και το μέλλον του τόπου. Και, όχι μόνον ιδεολογικά.

 

ΜΟΧΛΟΣ της εκάστοτε εκπαιδευτικής πολιτικής είναι ο εκπαιδευτικός. Αυτός θα μεταδώσει το πνεύμα και την ουσία της μεταρρύθμισης. Αυτός θα διαμορφώσει τις γενιές του μέλλοντος. Μεγάλη η ευθύνη του, και όποιος αντιλαμβάνεται το μέγεθός της, έρχεται αντιμέτωπος με σωρεία συνειδησιακών ή και πρακτικών προβλημάτων που καλείται να αντιμετωπίσει ή να επιλύσει.

 

Η ΑΠΟΓΝΩΣΗ της εγκατάλειψης από την πολιτεία και η έλλειψη μιας στοιχειώδους συμπαράστασης, οδηγούν πολλές φορές τον εκπαιδευτικό στο να χάνει την αυτοπεποίθησή του, να κλονίζεται και να σκέπτεται μήπως ό,τι προσπαθεί να μεταλαμπαδεύσει στις επόμενες γενιές είναι μάταιο. Συχνά, όπως συμβαίνει στην κρίσιμη περίοδο που διανύουμε σήμερα, έρχεται σε συνεχή σύγκρουση με άτομα ή ομάδες, με διλήμματα και αδιέξοδα. Εκεί χρειάζεται σθένος και επιμονή.

 

Ο ΕΚΠΑΙΔΕΥΤΙΚΟΣ δεν είναι μόνο φορέας γνώσης. Είναι και φορέας ήθους, εμπειριών, συνέπειας. Κυρίως αγάπης τόσο προς το αντικείμενο ενασχόλησής του όσο-και περισσότερο-προς τους μαθητές του. Οι μαθητές -όπως μας έλεγαν τις προάλλες δυο παλιές μαθήτριές μας- αντιλαμβάνονται αμέσως ποιοι εκπαιδευτικοί τους αγαπούν! Ποιοι «φέρνουν την αλλαγή» στην τάξη και το σχολείο και ποιοι είναι απλά στενόκαρδοι «επαγγελματίες».

 

ΕΝΑΣ σωστός και εμπνευσμένος εκπαιδευτικός δεν περιορίζεται σε καμιά περίπτωση στα «εντελλόμενα» του Υπουργείου. Εκμεταλλεύεται ταυτόχρονα τις σύγχρονες έρευνες σε «συγγενείς» χώρους της δουλειάς του, όπως της Συμβουλευτικής και της Κοινωνιολογίας, της Ψυχοπαιδαγωγικής, των επιστημών Επικοινωνίας και Ανθρώπινης Συμπεριφοράς κ.λπ.

 

ΠΑΡΑΜΕΝΕΙ ένα ανήσυχο πνεύμα, ξεπερνώντας την αθλιότητα στην οποία η εκάστοτε κυβέρνηση θέλει να τον κρατά επί τούτου. Και οφείλει να είναι «ανήσυχο πνεύμα», ώστε από τον σημερινό ανερμάτιστο μαθητή να προετοιμάσει τον σωστό αυριανό πολίτη, τον αγαπητό δάσκαλο, τον συνεπή επιστήμονα, τον κοινωνικό φιλόσοφο, τον καλλιτέχνη ή και τον πολιτικό ηγέτη του αύριο. Με δυο λόγια τον συνειδητοποιημένο πολίτη.

 

ΕΙΝΑΙ αυτός, τελικά, που ως τα βαθιά γεράματά του θα ακούει μια καλή κουβέντα στο δρόμο από τους γονείς των παιδιών «του». Αλλά και εκείνη την τόσο σημαντική προσφώνηση που του επιδαψιλεύουν οι μαθητές που τον αγάπησαν: «Γειά σου δάσκαλε!». Υπάρχει, άραγε, καλύτερος και συγκινητικότερος χαιρετισμός των νέων γενεών σε εκείνες που απερχόμενες «δίδαξαν» αυτό που έπρεπε; (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

Η ΠΙΚΡΗ ΠΡΑΓΜΑΤΙΚΟΤΗΤΑ

ΤΟ ΣΥΝΘΗΜΑ-θα το θυμάστε- ήταν ξεκάθαρο:”Η ελπίδα έρχεται!” Πέρασαν σχεδόν δυο χρόνια και η ελπίδα δεν φαίνεται ούτε σαν ίσκιος. Επιπλέον και η υπομονή εξαντλήθηκε! Οι πολιτικοί στη χώρα μας φαίνεται πως κάθε νύχτα εκλογών αλλάζουν μάσκες και μυαλά! Από την επόμενη της νίκης τους δείχνουν πια να μην αντιλαμβάνονται τα χθεσινά προβλήματα που υπόσχονταν ότι θα λύσουν “σε μια συνεδρίαση και με ένα νόμο!” Ο πολιτικαντισμός, βλέπετε, υπερισχύει της σωστής αντιμετώπισης των πραγμάτων.

ΕΤΣΙ, για έξι χρόνια, είμαστε θεατές του ίδιου έργου. Οι πολιτικοί/ηθοποιοί παραμένουν βαθιά προσηλωµένοι στις ίδιες παλαιοπολιτικές συνήθειες και πρακτικές που µας έφεραν εδώ: στην αξιακή, οικονομική και πολιτική χρεοκοπία της χώρας.

ΟΙ ΝΟΗΜΟΝΕΣ πολίτες σήμερα είναι πέρα για πέρα απογοητευμένοι γιατί αυτούς που ψηφίζουν ως δήθεν “νέους” πολιτικούς, “μη διαπλεκόμενους” και με “ηθικά πλεονεκτήματα” έναντι των άλλων, αποδεικνύονται τελικά ότι εγκλωβίζονται στη λογική του πολιτικού κόστους, στο ρουσφέτι, στην πάση θυσία διατήρηση του θώκου. Πράγματα δηλαδή που  πιστεύαμε πως η κρίση θα ανάγκαζε το συνολικό πολιτικό μας σύστημα να υπερβεί. Όχι η υπέρβαση δεν ήλθε. Η πολιτική συμπεριφορά, ακόμη και με τη δεύτερη φορά αριστερή κυβέρνηση, επέστρεψε στις πρώτες μεταπολιτευτικές δεκαετίες, ενώ και οι πολίτες δεν αλλάζουν νοοτροπία, όταν διαπιστώνουν ότι μόνον “έτσι γίνεται η δουλειά” τους, όπως δηλαδή πριν την κρίση. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Κύριε πρόεδρε,

 

«Το Υπουργείο Προστασίας του Πολίτη (Ν. Τόσκας) αναλαμβάνει την πολιτική ευθύνη για την περιορισμένη (sic) χρήση χημικών κατά τη διάρκεια διαδήλωσης συνταξιούχων σήμερα, 3 Οκτωβρίου 2016, στη συμβολή της λεωφόρου Βασ. Σοφίας με την οδό Ηρώδου Αττικού».

 

Τα παραπάνω ανέφερε η ανακοίνωση που εκδόθηκε λίγες ώρες μετά το συμβάν. Για να καταλήξει: «Μετά το σημερινό περιστατικό, δόθηκε εντολή να απαγορευτεί κάθε χρήση δακρυγόνων σε διαδηλώσεις εργαζομένων και συνταξιούχων».

 

… Κατόπιν εορτής;

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε