"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η προσευχή ενός δασκάλου

«Η Προσευχή του Δασκάλου» (Υπάρχουν κι αυτές-οι προσευχές-, όταν υπάρχουν πραγματικοί δάσκαλοι):

«Κύριε,

Δώσε μου απλότητα και βάθος.

Κάμε να μην είμαι περίπλοκος ούτε κοινότοπος στο καθημερινό μου μάθημα.

Κάμε να υψώσω τα μάτια μου από το πληγωμένο μου στήθος, μπαίνοντας κάθε μέρα στην τάξη μου. Ας μη φέρω μαζί μου στην έδρα τις μικρές μου υλικές μέριμνες και τις δικές μου λύπες.

Κάμε το χέρι μου ελαφρότερο στην τιμωρία και απαλότερο στο χάδι.

Ας επιπλήττω απρόθυμα, για να είμαι βέβαιος ότι τιμωρώ από αγάπη.

Το πλινθόκτιστο σχολείο μου ας είναι καμωμένο από πνεύμα.

Οι φλόγες του ενθουσιασμού μου ας καλύπτουν τη φτωχή του είσοδο και τη γυμνή αίθουσά του.

Η καρδιά μου ας είναι για το σχολείο μου μια πιο ισχυρή στέγη και η καλή θέλησή μου ένας χρυσός καθαρότερος από τον χρυσό των πλουσίων σχολείων».


(Γαβριέλα Μιστράλ (1889 – 1957). Χιλιανή ποιήτρια και δασκάλα. Η πρώτη λατινοαμερικάνα γυναίκα που πήρε Βραβείο Νόμπελ- 1946).


Σχολιάστε