"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Φτήνεια ζωής, αδιαφορία θανάτου

 

 

 

ΦΤΗΝΕΙΑ ΖΩΗΣ, ΑΔΙΑΦΟΡΙΑ ΓΙΑ ΤΟ ΘΑΝΑΤΟ

 

ΘΑ ΕΧΕΤΕ αντιληφθεί πως από τις αρχές του αιώνα μας ο θάνατος κατακλύζει τις τηλεοπτικές οθόνες. Χωρίς προσχήματα, χωρίς αιδώ και δεοντολογίες, χωρίς αυτολογοκρισία, χωρίς φόβο και ενδοιασμούς, εκτυλίσσονται στα μάτια μας τα πάντα.

 

ΤΑ δε κανάλια συναγωνίζονται σε «επαναλήψεις» και πάλι επαναλήψεις των πιο αποτρόπαιων αιματηρών σκηνών: είτε για τους αποκεφαλισμούς αιχμαλώτων που κάνει το Ισλαμικό Κράτος πρόκειται, είτε για βομβαρδισμούς αμάχων στη Συρία, είτε για πρόσφυγες που πνίγονται στη Μεσόγειο ή για θύματα τρομοκρατικών (Γαλλία) ή πραξικοπηματικών (Τουρκία) ενεργειών.

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ ο κορεσμός από τέτοιες σκηνές διαμορφώνει έτσι τους θεατές ώστε η οποιαδήποτε προβολή βίαιου θανάτου να μας αφήνει αδιάφορους. Πάψαμε να οργιζόμαστε για οτιδήποτε συμβαίνει στον κόσμο κι ούτε πια νοιαζόμαστε για ηθική και δικαιοσύνη. Συνηθίζουμε τα πάντα. Εξοικειωνόμαστε με αυτό που θα έπρεπε να παραμένει απολύτως μη ανεκτό, με αυτό που θα έπρεπε να υπόκειται σε κάποιο στοιχειώδη φόβο και σεβασμό: το θάνατο του άλλου.

 

ΟΙ ΑΡΙΘΜΟΙ θανάτου, κι όταν ακόμη τοπικά είναι κοντινοί, όπως στη Γαλλία (84) και την Τουρκία (295), έχουν πάψει να μας συγκλονίζουν. Το βίαιο τέλος των άλλων (θύματα θρησκευτικού ή κοινωνικού μίσους και βίας, ή και στρατιωτικού πραξικοπήματος κ.λπ.) παρέχει την ευκαιρία στους θεατές (κι εδώ παίζει μεγάλο ρόλο η ασυδοσία του Διαδικτύου) να λυπούνται μεν προς στιγμήν για τα θύματα, αλλά και να ευγνωμονούν την τύχη τους που δεν βρίσκονται σε παρόμοια κατάσταση!

 

ΦΤΑΣΑΜΕ σε σημείο να μη διακρίνουμε ψεύτικους (κινηματογραφικούς/εικονικούς) θανάτους από τους πραγματικούς (youtube). Οι «ειδήσεις» εξισώνουν τα πάντα. Συγχέουμε την πληροφόρηση με την πραγματικότητα, την είδηση με τη διαστροφή των καναλιών που, στο όνομα της δήθεν ικανοποίησης της περιέργειας των θεατών τους, «προσφέρουν» τη βία ωμή και τον κυνισμό ως είδηση!

 

ΣΚΕΦΘΕΙΤΕ ακόμη πόσο τα παιδιά … εξοικειώνονται με τις έστω εικονικές σκηνές βίας στα παιχνίδια που παίζουν ασταμάτητα στο ηλεκτρονικό τους τάμπλετ ή στο κομπιούτερ. Εκεί τα παιδιά, εν είδει παιχνιδιού, έχουν να κάνουν με «ρεκόρ» θανάτων! Έτσι εθίζονται σιγά-σιγά στην ανοχή ή την αδιαφορία απέναντι στη βία και το θάνατο.

 

ΜΠΗΚΑΜΕ σε μια λεωφόρο πραγματικής βίας και παραλόγου, πιθανόν χωρίς επιστροφή. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

 

«ΕΛΕΥΘΕΡΙΟΣ ΒΕΝΙΖΕΛΟΣ» -Σελίδες μιας πολυτάραχης ζωής (φωτό, βιβλίο)

ΚΑΘΕ βιβλίο που εκδίδεται από το Εθνικό Ίδρυμα Ερευνών και Μελετών «Ελευθέριος Κ. Βενιζέλος» αποτελεί γεγονός. Διότι, ό,τι γράφεται για τον Εθνάρχη, την πολιτική του οξυδέρκεια και κυρίως την πρακτική του σε θέματα εσωτερικής και εξωτερικής πολιτικής, νομίζουμε πως είναι επίκαιρο σε μια ανερμάτιστη εποχή. Χρειαζόμαστε «οδηγούς», κι ο Βενιζέλος έχει πάρα πολλά «καθοδηγητικά» να μας πει.

 

ΤΟ βιβλίο «Ελευθέριος Βενιζέλος- Σελίδες μιας πολυτάραχης ζωής», του κ. Ν. Παπαδάκη, Γενικού Δ/ντή του ΕΙΕΒ, που εκδόθηκε πρόσφατα (2016), παρουσιάζει πολλαπλό ενδιαφέρον (φωτό). Είναι σχετικά σύντομο (200 σελ.), πυκνό στα γεγονότα, εύληπτο και καλαίσθητο.

 

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ, κατά την άποψή μας, για ένα αξιόλογο έργο, τόσο για τον τρόπο γραφής του (συνοπτική βιογραφία/μονογραφία), όσο και για το ύφος του: κατορθώνει μέσα σε 200 σελίδες -με πλούσια εικονογράφηση- να σκιαγραφήσει επαρκώς και σε ρέουσα γλώσσα μια  πολυσχιδή, ανήσυχη, τολμηρή, αποτελεσματική, καταλυτική -θα λέγαμε «θεϊκη»- προσωπικότητα, όπως υπήρξε ο Ελ. Βενιζέλος.

 

ΑΥΤΟ που αρέσει ιδιαίτερα είναι η γλαφυρότητα στην αφήγηση των ιστορικών γεγονότων καθώς και η επιχειρηματολογία: κάθε φορά που υπάρχουν ή δημιουργούνται στον αναγνώστη κάποια ερωτήματα -συνήθως πολυδιάστατα-, ο συγγραφέας, παρουσιάζοντας κι άλλες απόψεις,  απαντά με πειστικό τρόπο. Αυτό αποδεικνύει τη βαθιά και ευρεία γνώση των ιστορικών γεγονότων της πολυτάραχης διαδρομής του Εθνάρχη, την πολυπλοκότητα της βενιζελικής διπλωματίας, αλλά και τις πλούσιες πηγές από τις οποίες αρύονται τα επιχειρήματα. Δεν είναι τυχαία η παράθεση, έστω και επιλεκτικά, της μεγάλης βιβλιογραφίας -ελληνικής και ξένης-  στο τέλος του έργου. Ενός έργου που θα έπρεπε να υπάρχει σε κάθε βιβλιοθήκη. (Στ.Γ.Κ.) (non)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

Το ότι η εξουσία αποτελεί ένα, κατά Κίσινγκερ το υπέρτατο, «αφροδισιακό», επιβεβαίωσε ο κ. πρωθυπουργός στη συνέντευξή του στον κ. Παπαχελά (ΣΚΑΪ). Ομολόγησε, σε σχετική ερώτηση: «Δεν είναι η ερωτική σχέση που είχα όταν ήμασταν στην αντιπολίτευση, αλλά η σχέση υπάρχει»! Και δεσμεύτηκε ότι έχει καιρό να την ξανακερδίσει! Πώς και πότε; Αλλά, «ξαναζεσταμένη σούπα», όπως και όποτε και να τη σερβίρεις, τρώγεται;

 

Επιπλέον, ένα είναι βέβαιο: εκείνο το περίφημο «δεν αρέσουμε κύριε πρόεδρε» που είπε η Μελίνα στον Ανδρέα, όταν στα μέσα της δεκαετίας του 1980, ο κόσμος άρχισε να δυσανασχετεί με τα μέτρα του ΠΑΣΟΚ, δεν ταιριάζει, άραγε, απόλυτα στην περίπτωση;

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 


Σχολιάστε