"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η ζωή αλλιώς…

ΑΠΟ ΕΝΑ ΦΙΛΟ ΣΕ ΟΛΟΥΣ ΤΟΥΣ ΦΙΛΟΥΣ ΓΙΑ ΛΙΓΗ ΠΕΡΙΣΚΕΨΗ…

Κ Α Π Ο Τ Ε. . . ΣΗΜΕΡΑ...
ο χρόνος είχε τέσσερις εποχές έχει δύο
δουλεύαµε οκτώ ώρες έχουµε χάσει το µέτρηµα
είχαµε χρόνο να πάµε για καφέ µε τους φίλους μας τα λέµε µέσω MSN και Skype
είχαµε τις πόρτες των σπιτιών ανοικτές, όπως και τις καρδιές µας κλειδαµπαρωνόµαστε, ßάζουµε συναγερµούς και έχουµε και 5-6 λυκόσκυλα για να µην αφήσουµε κανέναν να µας πλησιάσει. Είτε είναι καλός, είτε κακός.
πίναµε νερό της ßρύσης και ήµασταν µια χαρά πίνουµε εµφιαλωµένο και…αρρωσταίνουµε
παίζαµε µε τους φίλους µας ποδόσφαιρο στις αλάνες παίζουµε ποδόσφαιρο στο Playstation
είχαµε 2 τηλεοπτικά κανάλια και πάντα ßρίσκαµε κάτι ενδιαφέρον να δούµε έχουµε 100 κανάλια και δεν µας αρέσει κανένα πρόγραµµα
κυκλοφορούσαµε µε ταπεινά αυτοκίνητα 1000 κυßικών και ήµασταν χαρούµενοι κυκλοφορούµε µε τζιπ 2000 κυßικών και στεναχωριόµαστε που δεν έχουµε τζιπ… 3000 κυßικών
είχαµε χρόνο για τον εαυτό µας δεν έχουµε χρόνο για κανένα….
η σκληρή δουλειά ήταν ιδανικό είναι µαλακία
λέγαµε καληµέρα σε ένα περαστικό και τον ρωτούσαµε για την τάδε οδό µας τa λέει ο navigator
ζούσαµε σε σπίτι 65 τετραγωνικών και…ήµασταν ευτυχισµένοι ζούµε σε σπίτια 120 τετραγωνικών και δεν χωράµε µέσα…
είχαμε χρόνο να κοιτάξουμε τον ουρανό, να δούμε το χρώμα του, να ακούσουμε το κελάϊδισμα των πουλιών, να νιώσουμε την ευωδιά του βρεγμένου χώματος τα ßλέπουµε στην τηλεόραση
ζητάγαµε συγγνώµη από κοντά το λέµε και µε SMS
αγοράζαµε ένα παντελόνι και το είχαµε για δύο χρόνια τώρα το έχουμε δύο μήνες και μετά παίρνουμε άλλο
τα περιοδικά έπαιρναν συνέντευξη από ανθρώπους σα το  Σεφέρη παίρνουν από  την Βανδή..
ξυπνάγαµε πρωί πρωί την Κυριακή για να πάµε στην εκκλησία δεν πάµε γιατί οι παπάδες γίνανε µεσίτες και επιχειρηµατίες, ενώ εμείς δεν μπορούμε να πάρουμε τα πόδια μας απο το ξενύχτι
µαζευόµασταν όλη η οικογένεια γύρω από το κυριακάτικο τραπέζι και αισθανόµασταν ενωµένοι και ευτυχισµένοι. έχει ο καθένας το δικό του  δωµάτιο και ßρισκόµαστε µαζί στο τραπέζι κατα τύχη..
οι τραγουδίστριες τραγουδούσαν µε τη φωνή τραγουδούν µε το κορµί…
ντοκουµέντο ήταν µια επιστηµονική  ανακάλυψη ντοκουµέντο είναι ένα ερασιτεχνικό ßίντεο που δείχνει δύο οπαδούς οµάδων να ανοίγουν ο ένας το κεφάλι του άλλου
είχαµε το θάρρος και τη λεßεντιά να λέµε «Έκανα λάθος». Λέµε «Αυτός φταίει»…
Τα παιδιά έßλέπαν στην τηλεόραση κινούµενα σχέδια µε τον Μίκυ Μάους, τον Σεραφίνο, τον Τιραµόλα ßλέπουν τους Power Rangers και τους Monsters µε όπλα και χειροßοµßίδες να σκοτώνουν και να ξεκοιλιάζουν…τους κακούς.
νοιαζόµασταν για το γείτονα τσατιζόµαστε αν αγοράσει καλύτερη τηλεόραση από εµάς.
Ζούσαµε µε ένα µισθό ζούµε µε τους µισθούς που ΘΑ πάρουµε
Κάποτε περνάγαµε υπέροχα στο ταßερνάκι της γειτονιάς, µε κρασάκι, τραγούδι και κουτσοµπολιό µιζεριάζουµε σε ακριßά εστιατόρια..
τα δανεικά τα έδινε ο αδελφός, ο φίλος… µας δανείζουν οι τράπεζες
δουλεύαµε για να ζήσουµε ζούµε για να δουλεύουµε
δεν είχαµε φράγκο στην τσέπη, µα ήµασταν τόσο, µα τόσο αισιόδοξοι, ακόµη κι ευτυχισµένοι! έχουµε τα πάντα και τρωγόµαστε µε τα ρούχα µας…
Αυτό το «Κάποτε», το έλεγαν Ζωή….

… Αυτή ειναι η σκληρή διαφορά του άλλοτε με το τώρα. Το να πάς απ΄το χειρότερο στο καλύτερο είναι η έννοια της «προόδου». Το να πας όμως απ΄το καλύτερο στο χειρότερο-όπως τώρα-αυτό είναι ανυπόφορο, γι αυτούς που έμαθαν να ζουν με… δανεικές ζωές.

Στ.Γ.Κ.


Σχολιάστε