"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Εθελοντισμός (Χ.Ν., 23-2-16)

 

 

 

ΕΘΕΛΟΝΤΙΣΜΟΣ

 

ΔΕΝ είναι τυχαίο ότι αυτή η εφημερίδα εδώ και χρόνια φιλοξενεί στις σελίδες της τις δραστηριότητες, τις απόψεις αλλά και συγκεκριμένα άρθρα ατόμων και ομάδων που έχουν κάνει τρόπο ζωής τους (modus vivendi) τον εθελοντισμό.

 

ΕΥΤΥΧΩΣ που σ΄αυτήν την τραγική κατάσταση που μας έχουν φέρει παλιοί και νέοι πολιτικοί αλλά και η δική μας απερικεψία (για να μην πούμε ανοησία, αφού ξαναψηφίζουμε τους ίδιους!), υπάρχει αυτό το κίνημα- του εθελοντισμού- που εκφράζεται ποικιλοτρόπως.

 

ΔΕΝ είναι μόνον τα οργανωμένα συσσίτια στις γειτονιές, στις ενορίες ή αλλού από διάφορες ομάδες πολιτών ή φορείς. Δεν είναι μόνον τα δωρεάν μαθήματα ή οι πληρωμές χρεών από διάφορους ανώνυμους. Για μας, είναι περισσότερο ουσιαστική εκείνη η αθόρυβη, άγνωστη σε πολλούς, ανώνυμη βοήθεια που παρέχεται -υλική, υποστηρικτική ή ηθική-  σε ΑμΕΑ από πολλούς αφανείς εθελοντές, έστω και για λίγες ώρες την εβδομάδα…

 

ΔΕΝ μπορούν όλοι να γίνουν εθελοντές. Είτε διότι «δεν είναι του χαρακτήρα» τους, είτε διότι πιστεύουν πως η αλληλεγγύη είναι υποχρέωση του κράτους!

 

ΟΜΩΣ, μπορούμε να βρεθούμε πιο κοντά στο πνεύμα του εθελοντισμού μόνον αν σκεφτούμε πως, όντας άνθρωποι κι εμείς, έχουμε τις ίδιες πιθανότητες να βρεθούμε σε παρόμοιες καταστάσεις αδυναμίας, κάποια στιγμή. Πόσο μάλλον που η ζωή, ιδιαίτερα τα τελευταία έξι χρόνια, έχει γίνει πολύ απρόβλεπτη, με τα τραγικά συμβάντα που συμβαίνουν γύρω μας. Και δεν εννούμε μόνον την οικονομία…

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, από ένα «ανάπηρο κράτος» κι από μια στυγνή, μονοσήμαντη πολιτική, ας μην περιμένουμε πολλά πράγματα. Όσοι δε πιστεύουν πως η αλληλεγγύη είναι «κρατική υπόθεση» και δεν τους αφορά, πλανώνται πλάνην οικτράν. Δέστε μόνον τι γίνεται με τους πρόσφυγες στην ήδη διχασμένη Ε.Ε. (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΙΚΡΟΠΟΛΙΤΙΚΑ

-   (Ημέρα Μητρικής Γλώσσας, η 21/2). Για την προστασία της γλωσσικής πολυμορφίας, αλλά και τη διάσωση των ολιγότερο ομιλουμένων γλωσσών, η Unesco καθιέρωσε την 21η Φεβρουαρίου ως Παγκόσμια Ημέρα της Μητρικής Γλώσσας. Αφορμή για την υιοθέτηση αυτής της ημερομηνίας το 1999 από τη Γενική Συνέλευση της UNESCO στάθηκε η Σφαγή της Ντάκα στις 12 Φεβρουαρίου του 1952, όταν φοιτητές του Ανατολικού Πακιστάν (σημερινού Μπανγκλαντές) ξεσηκώθηκαν για να εμποδίσουν την κατάργηση της γλώσσας τους «Μπενγκάλι» και την υιοθέτηση της επίσημης πακιστανικής «Ουρντού». Η Αστυνομία έπνιξε τη διαμαρτυρία τους στο αίμα!

-   [Παρόμοια εγκλήματα έχουν γίνει με την ελληνική γλώσσα στον Εύξεινο Πόντο, στις αρχές του περασμένου αιώνα στην Τουρκία, στην Αλβανία σήμερα, καθώς και σε πολλά άλλα σημεία του πλανήτη. Οι προσπάθειες που γίνονται για τη διδασκαλία των μητρικών γλωσσών (μέσω της ΟΥΝΕΣΚΟ) δεν ενθαρρύνουν μόνο τη γλωσσική ποικιλότητα και την πολυπολιτισμικότητα. Η αποδοχή της μητρικής γλώσσας των μειονοτήτων που φιλοξενούνται σε άλλες χώρες βοηθά επίσης τους αυτόχθονες να γνωρίσουν τη δική τους γλώσσα, να κατανοήσουν πληρέστερα τις γλωσσικές και πολιτισμικές παραδόσεις των άλλων, αλλά και να γίνουν αλληλέγγυοι με αυτούς.]

-   (προσφυγικό, Ε.Ε. και Τουρκία). «Δεν θα ήταν ούτε νόμιμο ούτε πολιτικά αποδεκτό να συνεργαστούμε με τρίτες χώρες προκειμένου να κλείσουμε τα σύνορα σε ένα από τα κράτη μέλη μας». Τα παραπάνω εξέφρασε σε συνέντευξή του στην Bild ο πρόεδρος της Ευρωπαϊκής Επιτροπής Ζαν Κλοντ Γιούνκερ (17-2-16)

[Βέβαια «τρίτη χώρα» -ως μη ευρωπαϊκή- είναι η Τουρκία, αλλά πριν από τις μεγαλοστομίες προέχει το συμφέρον των «μεγάλων» της Ε.Ε. Κι αυτό είναι να μην πλημμυρίσει η Ευρώπη από ανεπιθύμητους «πρόσφυγες» (αφού αποδεικνύεται πως όλοι δεν είναι πρόσφυγες πολέμου ή οικονομικοί μετανάστες, αλλά πολλοί είναι και οπαδοί του Ισλαμικού Κράτους). Συνεπώς η «συνεργασία» με την Τουρκία («διάδρομο» κάθε είδους «προσφύγων») είναι όχι μόνον «πολιτικά αποδεκτή» αλλά και επιβεβλήμένη. Αρκεί βέβαια να υπάρξει ένα συλλογικό κι οργανωμένο πρόγραμμα, ώστε να γίνεται ενδελεχής έλεγχος των εισροών στο Αιγαίο από τους Ευρωπαίους και μετριασμός των εισδοχών. Κυρίως, όμως, να επιτευχθεί πάση θυσία ειρήνευση των εμπολέμων που δημιουργούν τα κύματα των προσφύγων.] (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

Κύριε πρόεδρε,

«Αν κλείσουν τα σύνορα μεταξύ της ΠΓΔΜ και της Ελλάδας, αν αποκλειστεί η Βαλκανική Οδός, τότε τι θα κάνουν οι άνθρωποι; (Οι πρόσφυγες) θα προσπαθήσουν να φθάσουν στην Αλβανία, στην ΠΓΔΜ, στο Μαυροβούνιο, για να περάσουν μέσω της Αδριατικής στην Ιταλία και μετά μέσω του Μπρένερ στην Αυστρία».

Αυτά τόνισε ο κ. Σουλτς, μιλώντας σε εκπομπή του πρώτου καναλιού της γερμανικής δημόσιας τηλεόρασης ARD (21/2). Για να καταλήξει στο αυτονόητο: «Αυτό που χρειαζόμαστε», είπε, «είναι μία κατανομή (των προσφύγων) στην Ευρώπη».

… Είτε για ξενοφοβία πρόκειται, είτε για οργανωμένο σχέδιο να καταστεί η χώρα μας «πάρκινγκ προσφύγων», ένα είναι το θέμα: δεν υπάρχει Ευρώπη αλληλεγγύης, αλτρουισμού και ανθρωπισμού, μια και η κάθε χώρα σκέφτεται μόνο τον εαυτό της.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ


Σχολιάστε