"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τα παλιά αρχοντικά! (Χανιά, 3-1-16)

 

 

[Είναι κάτι σπίτια στην πόλη, τα Χανιά, που τα βλέπεις και ραγίζει η ψυχή σου.

Λίγο η κρίση, πες η αμέλεια των κτητόρων τους ή και των κληρονόμων τους, τα έχει φέρει στο μη παραπέρα.

Η ομορφιά τους όμως και έτσι είναι αξεπέραστη, και μπορεί μεν το "σώμα" τους να έχει τελείως νεκρωθεί, όμως η ψυχή τους παραμένει ολοζώντανη:

να τραγωδει και διεκτραγωδεί ένα παρελθόν κατά πολύ πιο διαφορετικό από το παρόν και πολύ περισσότερο από το μέλλον μας. Στ.Γ.Κ.]

 

 

«Τα σπίτια που έφτιαχναν άλλοτε, έμεναν κούφια από κάτω, και τους χώρους εκείνους τούς έλεγαν τότε «κελάρι». Εκεί μέσα φυλάγονταν διάφορα πράγματα: παλαιός ρουχισμός, υποδήματα, τιμαλφή και ωραία γυαλιά, παγερά νυφικά και λευκώματα, υπολείμματα επίπλων με δύσκολο όνομα και, συχνά, κάποια πρόσωπα

που πολύ αγαπήθηκαν.
Στην περίπτωση αυτή, τα φιλούσαν σφιχτά και τα κλείδωναν, και αμέσως μετά
χτίζαν όλες τις πόρτες, για να μην τις ανοίξουν και φύγουν.
Και καθώς δεν υπήρχε διέξοδος, και οι τοίχοι γερά μαγκωμένοι, εκρατούσαν καλά των παλιών οι αγάπες, και τις νόμιζαν όλοι γι’ αθάνατες.» (Τζένη Μαστοράκη, 1983)


 


Σχολιάστε