"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Των ημερών (Σχόλια, X.N., 24-12-15)

 

 

 

 

ΤΩΝ ΗΜΕΡΩΝ

ΚΑΘΕ χρόνο τέτοιες μέρες τον λόγο έχουν Θεολόγοι και οι Αστρονόμοι!

ΘΕΜΑ; Αν πράγματι υπήρξε το άστρο της Θείας Γέννησης ή είναι κι αυτό μια αναγκαία υπέρβαση, ώστε να ενισχυθεί η πίστη των ανθρώπων;

ΠΟΛΛΟΙ επιστήμονες προσπάθησαν να δώσουν μια αστρονομική εξήγηση: να ταυτίσουν δηλαδή, το «άστρο» της Βηθλεέμ με κάποιο δεδομένο αστρονομικό αντικείμενο ή φαινόμενο εκείνης της εποχής.

ΑΛΛΑ, σώματα που έπεσαν από τον ουρανό έγιναν πολλές φορές αντικείμενο λατρείας.

ΕΝ ΠΑΣΗ περιπτώσει, στο κατά Ματθαίον Ευαγγέλιον (B΄, 1-12) σχετικά με τη Θεία Γέννηση διαβάζουμε το εξής:  «Tου δε Iησού γεννηθέντος εν Bηθλεέμ της Iουδαίας εν ημέραις Hρώδου του βασιλέως, ιδού μάγοι εξ ανατολών παρεγένοντο εις Iεροσόλυμα λέγοντες: πού εστιν ο τεχθείς βασιλεύς των Iουδαίων; είδομεν γαρ αυτού τον αστέρα εν τη ανατολή και ήλθομεν προσκυνήσαι αυτώ…»΄. Η δε λέξη «αστήρ» αναφέρεται πολλές φορές παρακάτω.

ΟΙ ΠΕΡΙΣΣΟΤΕΡΟΙ από τους Ορθόδοξους -και όχι μόνο- Θεολόγους, επικεντρωνόμενοι στην ουσία της ευαγγελικής αφήγησης σχετικά με τον αστέρα, διατυπώνουν την άποψη ότι ο ευαγγελιστής Mατθαίος θέλησε να παρουσιάσει ένα γεγονός απόλυτα θαυματουργό και υπερφυσικό, που δεν είναι δυνατόν να συνταυτιστεί με ένα φυσικό φαινόμενο.

ΕΠΙ ΠΛΕΟΝ κοινή είναι η διαπίστωση ότι κανείς δεν μπορεί εύκολα να ξεπεράσει την υπερβατικότητα του φερόμενου ως «άστρου» της Γέννησης εντάσσοντάς το στους καθορισμένους αστρονομικούς νόμους που διέπουν την εμφάνιση ενός ουρανίου φαινομένου ή σώματος, έστω και εξαιρετικά σπάνιου.

ΠΟΛΛΟΙ θα ισχυριστούν ότι «ο αστήρ» ανήκει στη σφαίρα του «αποκαλυπτικού χώρου» της θείας Oικονομίας και πιθανόν να μην έχουν άδικο. Βλέπετε, η γοητεία της θρησκευτικής πίστης βασίζεται στην «αποκάλυψη» καθώς και στον υπερβατό της χαρακτήρα. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

2015: ΧΡΟΝΙΑ ΨΕΥΔΑΙΣΘΗΣΕΩΝ ΚΑΙ ΑΝΩΜΑΛΗΣ ΠΡΟΣΓΕΙΩΣΗΣ

Η ΧΡΟΝΙΑ που σε λίγες μέρες τελειώνει θα αποτελέσει μια τρομερή χρονιά, για τη σύγχρονη ελληνική Ιστορία, αφού κατά τη διάρκειά της διακυβεύτητηκαν τα πάντα, ενώ και οι ιδεοληψίες της αριστεράς ήλθαν σε σφοδρή σύγκρουση με την πραγματικότητα.

 

ΕΥΤΥΧΩΣ κυριάρχησε η λογική της «ρεαλιστικής πολιτικής». Γιατί οι ψευδαισθήσεις της επηρμένης «πρώτη φορά» αριστερής ηγεσίας μας, ενισχυμένες από μια πλασματική πλειοψηφία κι ένα αψυχολόγητο δημοψήφισμα, αποδείχθηκαν όλες φρούδες. Ας πούμε:

 

- η ψευδαίσθηση πως το Grexit ήταν μια μπλόφα, ότι ήταν εφεύρημα της μνημονιακής προπαγάνδας! Αντίθετα, όταν ο κ. Τσίπρας αναγκάστηκε να το αντιμετωπίσει αποτυπωμένο σ’ ένα καλομελετημένο επίσημο έγγραφο του Eurogroup, αντιλήφθηκε ότι κανείς πλην της ελληνικής κυβέρνησης δεν μπλόφαρε!

 

- η ψευδαίσθηση ότι υπήρχαν εναλλακτικές καλά μελετημένες λύσεις! Αλλά, η μόνη εναλλακτική λύση ήταν η (λαφαζάνειος) άτακτη, καταστροφική χρεοκοπία, ή η «εναλλακτική Σόιμπλε» (έξω από το ευρώ με μια υποτυπώδη και άπαξ χρηματοδότηση): μια συντεταγμένη, δηλαδή, χρεοκοπία με μια υποβοηθούμενη έξοδο από το ευρώ. Κάτι τέτοιο σύντομα θα καθιστούσε την Ελλάδα διπλά υποτελή στους δανειστές της, αφού και τα δάνειά τους (άρα και τα ακόμη σκληρότερα μνημόνιά τους) θα ήταν αναγκαία για να επιζήσουμε. Πιο απλά θα ήμασταν μια χώρα με βαρύτερες υποχρεώσεις και χωρίς κανένα δικαίωμα.

 

- η ψευδαίσθηση πως η χρεοκοπία της χώρας δεν είχε επέλθει ακόμη, πως υπάρχουν κάπου κρυμμένοι πόροι, υδρογονάνθρακες ή υδατάνθρακες, που οι «προδότες» κρύβουν από το λαό για να διευκολύνουν την υποταγή του στους ξένους! Ποιος λησμονεί το δονκιχωτικό «ντου» που θα έκαναν οι «δραχμιστές» στα αποθεματικά της ΤτΕ;

 

- η ψευδαίσθηση ότι ο λαός θα λυτρωνόταν αρχικά με κάποιο βαρουφάκειο παράλληλο νόμισμα και τελικά τη δραχμή. Μέχρι να βεβαιωθεί ο κ. πρωθυπουργός, και να μας βεβαιώσει ο ίδιος μετά, πως η εισαγωγή της δραχμής θα σήμαινε μια απόλυτη φτώχεια των κοινωνικά αδύναμων (τους οποίους η Αριστερά δήθεν εκπροσωπεί) ενώ και ταυτόχρονα θα είχαμε έναν πολλαπλασιασμό του πλούτου εκείνων που φρόντισαν να βγάλουν τα λεφτά τους στο εξωτερικό…

 

ΑΛΛΑ, με ψυδαισθήσεις δεν γίνεται πολιτική, διότι ποτέ κανείς δεν μπόρεσε να κυβερνήσει με αυτές και σε καμιά χώρα. (Στ.Γ.Κ.)

ΤΑ ΜΙΚΡΑ ΔΩΡΑ ΧΑΡΑΣ

 

ΑΥΤΕΣ τις μέρες, εκτός από τις προσφορές αγάπης και αλληλεγγύης που κάνουν πολλοί συνάνθρωποί μας σε φορείς, ιδρύματα, γηροκομεία, συσσίτια ενοριών, κοινωνικά «στέκια» κ.λπ., υπάρχουν και μερικές, τελείως αυθόρμητες, προσωπικές κινήσεις αγάπης σε φιλικά, συγγενικά ή γειτονικά πρόσωπα.

 

Η ΑΓΑΠΗ και η εκτίμηση δεν συμβαδίζουν με το βάρος ή την αξία του μικρού δώρου. Μια απλή κίνηση που γίνεται με τρυφερότητα, ένα κλαδί χριστουγεννιάτικου δέντρου (φωτό), μια σακούλα πορτοκάλια, λίγο λάδι, λίγα κάστανα ή καρύδια, ένα βάζο μέλι ή γλυκό, μια τσάντα χόρτα, λίγα μελομακάρουνα κ.λπ., αφημένα στην πόρτα του σπιτιού του άλλου, εκτός από την εκτίμηση του δωροδότη στον άλλο, δείχνει μια βαθιά αίσθηση προσφοράς. Υπάρχεις εσύ επειδή υπάρχει κι ο άλλος.

 

ΣΕ εποχές, μάλιστα, τόσο σκληρές στον περίγυρό μας, ας κρατούμε πάντα αναμμένο το φως του ανθρωπισμού μας, προσφέροντας έστω και ελάχιστη χαρά, σε πρόσωπα αγαπημένα ή άγνωστά μας… Χρόνια πολλά και καλά! (Στ.Γ.Κ.)


Σχολιάστε