"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Ισλαμοφασισμός (Χ.Ν., 17-11-150

 

 

 

ΙΣΛΑΜΟΦΑΣΙΣΜΟΣ: Η ΝΕΑ ΜΟΡΦΗ ΦΑΣΙΣΜΟΥ (φωτό, σκίτσο)

ΓΙΑ πολύ καιρό το θέμα της αιματηρής επίθεσης στο Παρίσι θα απασχολεί τις πρώτες σελίδες της επικαιρότητας καθώς και τους ηγέτες όλου του κόσμου.

 

Η ΕΥΡΩΠΗ, ο κόσμος όλος, μπαίνει σε νέα εποχή: επιστρέφουμε στο σκοτεινό Μεσαίωνα. Και τότε οι θρησκευτικοί πόλεμοι, με άλλες προφάσεις ήταν σε έξαρση. «Έχουμε πόλεμο»,  διαπίσωσε κι ο Γάλλος πρόεδρος Francois Ηollande. Αναμενόμενος ο πόλεμος, με τα όσα άγρια συνέβησαν (και συμβαίνουν) στη Β. Αφρική, την Αίγυπτο και τώρα τη Συρία.

 

Ο ΙΣΛΑΜΟΦΟΒΙΣΜΟΣ ήταν εξ αρχής ο στόχος των τζιχαντιστών που εδώ και αρκετό καιρό προκαλούν τη Δύση και τον πολιτισμό της, με αποκεφαλισμούς αιχμαλώτων, κυρίως Χριστιανών, με ομαδικές εκτελέσεις και προκλητικές καταστροφές πολιτισμικών μνημείων των πόλεων που καταλαμβάνουν (Παλμύρα).

 

ΜΙΑ τέτοια παγκόσμια απειλή μόνο με κοινή συνεννόηση και συντονισμό δράσης των δυτικών δημοκρατιών μπορεί να αντιμετωπισθεί. «Είναι επίθεση εναντίον όλων μας», λένε σε κοινή δήλωσή τους και οι αρχηγοί των 28 κυβερνήσεων της Ε.Ε. Και προσθέτουν: «Θα αντιμετωπίσουμε την απειλή ενωμένοι με όλα τα απαραίτητα μέσα και με αδίστακτη αποφασιστικότητα». Είναι όμως λύση το «οφθαλμός αντί οφθαλμού»;

 

Η ΙΣΤΟΡΙΑ είναι δυστυχώς καταγραφή αιματηρών πολέμων. Η βία αντιμέτωπη συνεχώς με τη βία. Με αντεκδικήσεις. Ίσως ένα καταπληκτικό σκίτσο (φωτό) που κάνει το γύρο του κόσμου στο διαδίκτυο, να λέει περισσότερα από πολλές προτάσεις «εν θερμώ», για τη λύση του προβλήματος: τη δημιουργία ενός κινήματος ειρήνης  στις θρησκείες.

(το σκτίτσο με τη ματωμένη γαλλική σημαία είναι του Αρκά, Νοε. 2015)

 

ΟΜΩΣ, η εποχή των «νέων» τεράτων ξεκίνησε από την αποφράδα μέρα του Σεπτέμβρη, στις 11/9/2001, με την κατάρρευση των διδύμων Πύργων στις ΗΠΑ. Πολλοί δεν διστάζουν να παρομοιάσουν την επίθεση της Παρασκευής (13/11) στη Γαλλία με εκείνη. Δεν έχουν άδικο. Μίσος πολιτικοθρησκευτικό που ξεκινά από τις… Σταυροφορίες και εντεύθεν αλλά και τις αποικιοκρατίες, εκδηλώνεται τώρα.

 

Η ΕΠΙΚΛΗΣΗ του θείου («Ο Αλλάχ είναι Μεγάλος!») νομίζουμε ότι εγγίζει το παράλογο, αφού κανένας Θεός δεν θα μπορούσε-εφόσον είναι πραγματικός Θεός-να υιοθετήσει τέτοια εγκλήματα στο όνομά του. Επειδή «η οδός της βίας και του μίσους» δεν έλυσε και δεν μπορεί να λύσει κανένα ανθρώπινο πρόβλημα. (Και) «το να χρησιμοποιείται το όνομα του Θεού για να δικαιολογηθεί αυτή η βία, αποτελεί ύβρη», όπως δήλωσε προχθές ο πάπας Φραγκίσκος, δίνοντας έτσι το μήνυμα για το πως θα πρέπει να αντιμετωπισθεί η νέα αυτή παγκόσμια πρόκληση.

 

ΑΛΙΜΟΝΟ δε στην Ε.Ε. και γενικά τον δυτικό πολιτισμό, αν παρασυρθεί και παίξει το «παιχνίδι» του Ισλαμικού Κράτους προβαίνοντας σε ανάλογα αντίποινα. Θα έχει μεν ικανοποιηθεί ο εγωισμός μερικών ηγετών, όμως θα έχει βυθισθεί ο κόσμος στη βαρβαρότητα… (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

 

 

ΜΕΡΕΣ ΑΡΙΣΤΕΡΗΣ ΜΕΛΑΓΧΟΛΙΑΣ

 

ΜΕΤΑ το αλήστου μνήμης «ανάδελφον» του πρώην ΠτΔ, κ. Σαρτζετάκη, μετά την εθνική μας μοναξιά την πολυτραγουδημένη από τον τροβαδούρο μας Δ. Μητροπάνο, το ατυχές success story του Αντ. Σαμαρά, βιώνουμε σήμερα μια βαθιά «αριστερή μελαγχολία» με την οποία μας διαπότισε η «δεύτερη φορά» αριστερή κυβέρνηση του κ. Τσίπρα.

 

Η ΚΑΤΑΘΛΙΨΗ πήρε τη θέση της εξέγερσης, κι αυτό είναι χειρότερο.

Η ΘΗΤΕΙΑ της, με τα όσα γίνονται σε βάρος του λαού (φόροι, εκπαίδευση, ΕνΦΙΑ, αφάλιση, ΦΠΑ, ανεργία κ.ά) αφήνει μια πικρή γεύση και απογοήτευση, για ό,τι ελπίζαμε, αλλά δεν βρήκαμε με την ψήφο μας.

 

ΠΡΟΚΕΙΤΑΙ, όπως διαπιστώνεται από πολλούς, για μια προχωρημένης μορφής ελληνική μελαγχολία που τρυπώνει στην ψυχή κυρίως των νέων άνεργων παιδιών, των συνταξιούχων, των ανήμπορων ατόμων, των πεινόντων μαθητών… Μια μελαγχολία που υπεισέρχεται στις ψυχές των ανθρώπων σαν την χειμωνιάτικη ομίχλη, και κατακάθεται σαν την υγρασία. Επιβαρύνεται δε αυτή η κατάσταση κάθε μέρα, με τις άκαιρες και πολιτικά παιδαριώδεις δηλώσεις ανιστόρητων ή άσχετων πολιτικών πάνω σε σοβαρότατα κοινωνικοϊστορικά και πολιτικά θέματα. Κι ακόμα δεν μπήκαμε στο χειμώνα… (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ (φωτό, σκίτσο/σημαία Αρκά)

Κύριε πρόεδρε,

Τραγική ειρωνεία: Η Παγκόσμια Ημέρα Καλοσύνης (13/11) συνέπεσε φέτος με τα τρομοκρατικά γεγονότα των τζιχαντιστών στο Παρίσι, και άλλαξαν τη ροή της  Δυτικής Ιστορίας.

Η ημέρα αυτή, αντί να επικεντρωθεί σε πράξεις αλληλοβοήθειας και χαμόγελου, θα μείνει βαθιά χαραγμένη ως Ημέρα Μισαλλοδοξίας, παράλογης εκδικητικότητας και εκτέλεσης πολλών αθώων ανθρώπων.

Κάποιες μέρες, νομίζουμε πως δεν πρέπει να «γιορτάζοντα». Μόνο πρέπει να μεταφράζονται σε σιωπηλές πράξεις.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε