"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Σχόλια (Χ.Ν., 17-9-15)

 

 

 

ΟΡΙΑΚΑ

 

ΟΡΙΑΚΟ, λέει, προβάδισμα της Νέας Δημοκρατίας έναντι του ΣΥΡΙΖΑ καταγράφουν δύο νέες δημοσκοπήσεις, που είδαν το φως της δημοσιότητας την Τρίτη (15/9). Και στις δύο έρευνες, η σύμπραξη ΠΑΣΟΚ-ΔΗΜΑΡ εμφανίζεται να διεκδικεί την τρίτη θέση στην εκλογική μάχη της Κυριακής (20/9).

 

Η ΡΕΥΣΤΟΤΗΤΑ στην ελληνική πολιτική δεν είναι σημερινό φαινόμενο. Εδώ και περίπου 6 χρόνια, κυβερνήσεις ανεβοκατεβαίνουν, μνημόνια υπογράφονται και ξαναϋπογράφονται (χωρίς να «σχίζονται»), άλλοτε έχουμε κι άλλοτε όχι Grexit, διαρθρωτικές αλλαγές δεν γίνονται, βουλευτές μετακινούνται από κόμμα σε κόμμα άνετα και ανερυθρίαστα, ιδεολογίες καταπνίγονται μέσα σε προσωπικές φιλοδοξίες αρχομανών, ιδεοληψίες προσγειώνονται ανωμάλως ή «παραγράφονται», κομματίδια συγχωνεύονται, άλλα δημιουργούνται, και πάει λέγοντας…

 

ΤΩΡΑ, αφού φτάσαμε στα όριά μας, ενώ και… τέταρτο μνημόνιο δεν προβλέπεται (ακολουθεί η καταστροφή), έχουμε εκλογικό «ντέρμπι» ανάμεσα σε Ν.Δ. και ΣΥΡΙΖΑ. Όχι για το ποιος θα μας κυβερνήσει με καλύτερο πρόγραμμα, αλλά για το ποιος θα εφαρμόσει επιτυχέστερα το 3ο μνημόνιο!

 

Η ΕΝΝΟΙΑ, λοιπόν, «οριακά» είναι για κάθε χρήση. Με την  πιθανότητα, μάλιστα, να μας ταλαιπωρεί αυτή η λέξη, για πολλά-πολλά ακόμη χρόνια. Ώσπου να σταθεροποιηθεί η οικονομία (αν σταθεροποιηθεί ποτέ!), και αφού φυσικά προηγηθεί μια πολυπόθητη πολιτική σταθερότητα.

 

ΜΕΧΡΙ τότε τα πάντα θα «παίζονται»: κυβερνητικοί (αυτο)σχεδιασμοί, συγκροτήσεις ετερόκλητων κυβερνήσεων, ανίερες συμμαχίες κομμάτων και ιδεολογιών, ανοίγματα σε παρδαλούς ψηφοφόρους, ανακατατάξεις και αναταράξεις στα κομματικά επιτελεία.

 

ΠΙΘΑΝΟΝ να δούμε και μια μη «οριακή» εσωστρέφεια, που μετεκλογικά θα χτυπήσει αυτό που στη χώρα μας ονομάζουμε «αριστερά»! Και ίσως γεννηθεί από τις νέες ζυμώσεις και αποσκιρτήσεις στο χώρο, ξεπερνώντας τα όρια των ιδεοληψιών των πάσης φύσεως συνιστωσών, μια γνήσια ευρωπαϊκή αριστερά στη χώρα μας. Οψόμεθα. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

ΕΙΚΟΝΕΣ ΤΗΣ ΠΟΛΗΣ

-ΑΡΧΙΖΕΙ και γλυκαίνει ο καιρός. Σεπτέμβρης γαρ. Ο μήνας της καταλλαγής των παθών, των εκλογικών αναμετρήσεων, των αντιπαραθέσεων, των προετοιμασιών για τον χειμώνα, της γνώσης. Τα Χανιά είναι μια αιώνια «ταξιδεύτρα» πόλη. Στο χρόνο και στο όνειρο. Γι αυτό και η παλιά πόλη βρίθει από πλήθος κόσμου όλες τις εποχές. Ειδικά το σούρουπο (φωτό, 1) την ώρα που όλα γλυκά συγχέονται κι ο κόσμος ξεχνάει τα καθημερινά προβλήματά του, μια βόλτα στο παλιό λιμάνι είναι ένα «ταξίδι» στην ομορφιά και στις αμέτρητες εντυπώσεις.

-ΓΡΑΜΜΕΝΟ σε κάποιο τοίχο το σύνθημα σαρκάζει τον τρόπο με τον οποίο σκεφτόμαστε. Ειδικά προεκλογικά… Εμείς η λεγόμενη «κοινή γνώμη», η οποία υποτίθεται ότι ρυθμίζει με την ψήφο της την πολιτική κατάσταση της χώρας, οφείλουμε να αναλογιστούμε πόσο αυτό που σκεπτόμαστε πάνω από την κάλπη, ως σωτήριο, είναι πραγματικά δική μας σκέψη ή μήπως άλλων. Η πραγματικότητα με τις απογοητεύσεις και οι μέχρι τώρα εκλογές αποδεικνύουν αυτό που ο τοίχος φωνάζει: «η κοινή γνώμη δεν έχει γνώμη»! (φωτό, 2)

(Στ.Γ.Κ.)

 

Η ΑΛΛΗΛΕΓΓΥΗ ΤΟΥ ΕΛΛΗΝΑ

 

ΕΙΝΑΙ δεδομένη και διαδεδομένη στα περισσότερα στρώματα της κοινωνίας μας, η αλληλεγγύη. Οι περισσότεροι είμαστε απόγονοι προσφύγων ή μεταναστών.

 

ΜΑΛΙΣΤΑ, όσο πιο φτωχός και ταπεινός είναι ο Έλληνας πολίτης, τόσο περισσότερο συναισθάνεται τον πόνο του ξένου, του πρόσφυγα.

 

ΕΤΣΙ, έγινε άθελά του ο πρωταγωνιστής των ημερών στο θέμα της αλληλεγγύης, ένα αρτοποιός από την Κω. Μία δήλωση του προέδρου της Κομισιόν Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ ότι η «Ευρώπη είναι ο φούρναρης της Κω που δίνει το ψωμί στους πρόσφυγες» ήταν αρκετή για να μάθουμε όλη την ιστορία του 76χρονου Διονύση Αρβανιτάκη και της οικογένειάς του.

 

ΚΑΘΕ μέρα ο υπερήλικας αρτοπώλης-που έζησε την προσφυγιά και την ξενιτιά (Αυστραλία) στο πετσί του-,  με την οικογένειά του μοίραζε δωρεάν, ιδιαίτερα στα προσφυγόπουλα, ψωμί που ετοίμαζε για τους Σύρους πρόσφυγες του νησιού του. Δεν μπορούσε, ο ίδιος, να βλέπει θλιμμένα παιδικά πρόσωπα ή παιδικά χέρια να ζητιανεύουν ένα κομμάτι ψωμί λέγοντας «μαμ! μαμ!»…

 

ΕΚΕΙ που απουσιάζει η κρατική και ευρωπαϊκή αλληλεγγύη, η ιδιωτική πρωτοβουλία διδάσκει τι θα πει πραγματικός ανθρωπισμός σε μια ζοφερή περίοδο για τον κόσμο μας. (Στ.Γ.Κ.)

 

 


Σχολιάστε