"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Η ήττα και το μεταναστευτικό (Σχόλια, Χ.Ν., 20-8-15)

 

 

 

Η ΗΤΤΑ ΣΕ ΔΙΠΛΩΜΑΤΙΚΟ ΕΠΙΠΕΔΟ

ΑΝΕΚΑΘΕΝ, όπως λέγεται, κάθε νίκη έχει έναν πατέρα, ενώ η ήττα κανένα!

 

Η ΠΡΟΤΑΣΗ «ηττηθήκαμε, σύντροφοι» σιγοψιθυρίζεται ήδη από κομματικά στελέχη του κυβερνώντος κόμματος. Και μάλλον γίνεται σλόγκαν για ένα τμήμα της κυβέρνησης. Είναι δε σίγουρο πως θα ακουστεί στην προεκλογική περίοδο από τους «δραχμιστές». Όποτε κι αν αυτές γίνουν…

 

ΓΙ ΑΥΤΗ την ήττα την ευθύνη δεν έχει μόνο ο κ. Τσίπρας, αλλά όλη η λεγόμενη «αριστερά» που κυβερνάει εδώ και 7 μήνες: οφείλεται, κατά την άποψή μας, στο ασυντόνιστο των ενεργειών της, στον ερασιτεχνισμό σχετικά με τη διπλωματία, σε ποικίλες δηλώσεις άκαιρες και άστοχες των μελών της, και κυρίως στην απειρία περί τα ευρωπαϊκά θέματα.

 

ΕΤΣΙ, οι «αριστερές» ουτοπικές ιδεοληψίες εκμηδενίστηκαν σε εκείνες τις αγωνιώδεις και  επίπονες ώρες των (άκαρπων και προσχηματικών) διαπραγματεύσεων. Η Ε.Ε. αποδείχθηκε σκληρή και άτεγκτη απέναντι στην ελληνική κυβέρνηση, διότι ποτέ δεν θα ανεχόταν να «ευδοκιμήσει» μια «κυβερνώσα αριστερά» στην Ευρωζώνη.

 

ΟΤΑΝ δε ο κ. Τσίπρας συνειδητοποίησε το ανέφικτο των  επιδιώξεών του, για ανατροπή της στυγνής πολιτικής της λιτότητας (σε μια βαθιά καπιταλιστική Ε.Ε.), αντιλαμβανόμενος το μέγεθος της καταστροφής που θα προκαλούσε μια αδιέξοδη ρήξη με τους «θεσμούς», προσχώρησε αναγκαστικά στη RealPolitik.

 

Η ΕΞΟΥΣΙΑ, βλέπετε, χαμογελάει σε πολλούς, αλλά τη διατηρούν μόνον όσοι ξέρουν να ελίσσονται στην κατάλληλη στιγμή.

 

ΕΞΑΛΛΟΥ η ωριμότητα του κυβερνάν δεν διδάσκεται. Αποκτάται με το χρόνο, τα λάθη και την εμπειρία. Έπειτα, η Ιστορία διδάσκει πως σε μια τόσο σοβαρή διαπράγματευση δεν πηγαίνει κανείς ούτε με ενθουσιώδη «νταούλια», «κρητικές λύρες» και «πεντοζάλι», ούτε- πολύ περισσότερο- χωρίς να έχει σοβαρά, πειστικά και εναλλακτικά σχέδια. Ειδικά στην περίπτωσή μας, χωρίς να έχουμε και κάποιους συμμάχους στις Βρυξέλες. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 

 

ΠΡΟΣΦΥΓΙΚΟ

  • «Γιατί, όταν  οργίζεται η θάλασσά «μας», η Μεσόγειος, τότε απειλεί να καταπιεί εκατοντάδες άμοιρους απόκληρους, σαν άπατη καταβόθρα».

 

ΞΑΝΑΘΥΜΟΜΑΣΤΕ το πάντα επίκαιρο σύνθημα, γραμμένο σε τοίχο των Χανίων: «Οι παππούδες μας πρόσφυγες, οι γονείς μας μετανάστες, εμείς ρατσιστές;»

 

ΝΑΙ! Αλλά τί γινεται, όταν τα κύματα μεταναστών που κυρίως προωθούνται από την Τουρκία, μας υπερβαίνουν; Κι όταν, εδώ και 25 χρόνια που ξεκίνησε αυτή η ανθρωπιστική κρίση στις γειτονιές μας, καμιά ελληνική κυβέρνηση δεν τόλμησε να βάλει τις βάσεις για σοβαρή αντιμετώπιση του προβλήματος;

 

ΕΤΣΙ, δεν μας εκπλήσσει η προϋπόθεση που θέτει η Ύπατη Αρμοστεία του ΟΗΕ, για να… στείλει, λέει, στην Ελλάδα ανθρώπους και υποδομές προκειμένου να συμβάλουν στην προσπάθεια διαχείρισης του οξύτατου προσφυγικού προβλήματος που αντιμετωπίζουμε ως χώρα.

 

ΠΟΙΑ είναι αυτή η προϋπόθεση; Είναι η άμεση τοποθέτηση από την ελληνική κεντρική διοίκηση ενός προσώπου ικανού  στην αντιμετώπιση του τεράστιου κύματος μετανάστευσης στην Ελλάδα.

 

Η ΗΜΕΤΕΡΑ αρμόδια κα Τασία αποδεικνύεται κατά πολύ κατώτερη των περίστασεων. Όσες αγαθές προθέσεις κι αν έχει. Δεν θα έπρεπε κανονικά να βρίσκεται συνεχώς στις εστίες –τα νησιά- που έχουν το πρόβλημα συντονίζοντας τις ενέργειες των αρμοδίων;

 

ΝΑΙ! Το πρόβλημα δεν είναι μόνο ελληνικό. Είναι και ευρωπαϊκό. Κι όπως τόνισε τις προάλλες ο κ. Ουίλιαμ Σπλίντερ, ένας εκπρόσωπος της HCR, «ο λόγος για τον οποίο πρόκειται για κρίση δεν έχει σχέση με τον αριθμό των προσφύγων αλλά με την ανικανότητα της Ευρώπης να ανταποκριθεί σ’ αυτήν με συντονισμένο τρόπο. Οι ευρωπαϊκές χώρες θα πρέπει να εργάζονται από κοινού και όχι να δείχνουν με το δάχτυλο η μία την άλλη»

 

ΔΥΣΤΥΧΩΣ, η Ε.Ε., κλείνεται ολοένα και περισσότερο στο καβούκι της αφήνοντας τις χώρες του Νότου να τα βγάλουν πέρα μόνες τους. Είναι τελείως «παράλογο» να φορτώνει η Ευρώπη στην Ελλάδα ένα πανευρωπαϊκό πρόβλημα/βάρος. Με κάτι τέτοιες υπεκφυγές που αποπέμπουν την άμεση και από κοινού δράση, η Ε.Ε. χάνει και τη λίγη αξιοπιστία που της έμεινε. (Στ.Γ.Κ.)

 

 

 


Σχολιάστε