"Ο λόγος ο εφήμερος βαστά μόνο μια μέρα
το άρωμά του όμως κρατεί και νύχτα και ημέρα"
Στ.Γ.Κ., Νοε. 2010

Τι πρέπει να γίνει; (Χ.Ν., 23-7-15)

 

 

 

ΤΙ ΠΡΕΠΕΙ ΝΑ ΓΙΝΕΙ

 

Η Ε.Ε., αντί να νοιάζεται μόνο στο πώς θα επιβάλλει μνημόνια και χρέη στα μικρότερα και αδύναμα οικονομικώς κράτη της ευρωζώνης, οφείλει- ειδικότερα μετά την αποτυχία της στην αντιμετώπιση της ελληνικής κρίσης- να εξασφαλίσει όλες τις αναγκαίες προϋποθέσεις για τη δημιουργία υποδειγματικών κρατών.

 

ΣΥΜΦΩΝΑ με την εφημερίδα Liberation (20-7-15), είναι ανάγκη η Ελλάδα να βοηθηθεί στη μετεξέλιξή της, ώστε να γίνει από κράτος «μπάχαλο» που είναι σε ευνομούμενο, σύγχρονο, ευρωπαϊκό- πρότυπο στη Βαλκανική. Ένα κράτος, δηλαδή, που να είναι ικανό στο να πατάσσει τη διαφθορά, να καταργήσει τις πελατειακές σχέσεις κομμάτων-πολιτών, να διασφαλίσει την ισονομία και ισοπολιτεία σε όλους, να επιβάλλει ένα δίκαιο φορολογικό σύστημα, να εγκαθιδρύσει μία έντιμη δημόσια διοίκηση, να μην εκτρέφει το νεποτισμό στην πολιτική, αλλά και να μη στηρίζει την οικονομία του μόνο σε δανεικά.

 

ΓΙΑ την επίτευξη των παραπάνω (σύμφωνα με τη γαλλική εφημερίδα), «μια αναδιάρθρωση του ελληνικού χρέους είναι απαραίτητη, αλλά δεν αρκεί». Επιπλέον «πρέπει να υπάρξει και στρατηγική για μαζικές επενδύσεις στις ανανεώσιμες πηγές ενέργειας, καθώς η Ελλάδα διαθέτει ήλιο, αέρα και θάλασσα και να τονωθούν οι υδατοκαλλιέργειες, η βιοτεχνολογία, οι κατασκευές, ο τουρισμός, οι θαλάσσιες μεταφορές, η υγεία».

 

Ο ΣΥΡΙΖΑ, ως κυβέρνηση πια, έχει στα υπέρ του το τεκμήριο της μη διαφθοράς -για την ώρα- όπως και το «ηθικό πλεονέκτημα» της μη συμμετοχής του σε παλαιοπολιτικού τύπου συγκυβερνήσεις και διαπλοκές. Αυτό που του λείπει είναι η κοινή «ιδεολογική» πολιτική με ενιαία «φωνή» και δράση, αλλά και με κοινούς στόχους. Δυστυχώς οι συνιστώσες του δεν θέλουν ή δεν μπορούν «ιδεολογικά» να υπακούσουν σε μια κοινή συνισταμένη.

 

ΟΜΩΣ, οι παραπάνω παρατηρήσει της Liberation είναι σημαντικές, για την επίτευξη ενός «αριστερού» οράματος. Δυστυχώς, με τα όσα βλέπουμε κάθε μέρα στους κόλπους του ΣΥΡΙΖΑ (κυρίως τους διαγκωνισμούς με την Αριστερή Πλατφόρμα), μάλλον απογοητευόμαστε ως πολίτες. Αναρωτιόμαστε δε, αν αυτοί που μας κυβερνούν θέλουν πραγματικά να «αλλάξουν» την πορεία της χώρας προς το καλύτερο ή επιμένουν να παραμένουν κρυφοί οπαδοί της «δημιουργικής καταστροφής». Ή, και δέσμιοι της ιδεοληψίας του κόμματος, με ό,τι φυσικά συνεπάγεται μια τέτοια καατάσταση των πραγμάτων. (Στ.Γ.Κ., stcloris@yahoo.gr)

ΤΑ ΠΑΝΤΑ ΣΑΝ ΠΑΝΤΑ…

Ι.-ΣΥΝΗΘΙΣΜΕΝΑ τα ευρήματα, για άλλη μια χρονιά, της ετήσιας (2014) έκθεσης του Γενικού Επιθεωρητή Δημόσιας Διοίκησης Λέανδρου Ρακιντζή ((21-7-15): καταγράφεται και πάλι ένα μεγάλο ποσοστό κακοδιοίκησης και ατασθαλιών στους τομείς οικονομικής διαχείρισης, της πολεοδομίας, την υγεία και το περιβάλλον. Σύμφωνα με τον κ. Ρακιντζή, εντοπίστηκαν περισσότερα από 2.600.000 ευρώ να μην έχουν δηλωθεί (έλεγχος του «πόθεν έσχες» δημοσίων υπαλλήλων) κ.λπ. Επίσης, από τα στοιχεία της έκθεσης φαίνεται ότι τα μισά από τα ποσά των εμβασμάτων που έφυγαν στο εξωτερικό δεν ήταν δηλωμένα νομίμως!

 

ΕΝΑ άλλο φαινόμενο που διαιωνίζεται, με ή χωρίς κρίση, είναι η ατιμωρησία: κατά το 2014 κοινοποιήθηκαν στο γραφείο του Γενικού Επιθεωρητή 2.203 πειθαρχικές αποφάσεις που εξέδωσαν τα αρµόδια όργανα του στενού δηµόσιου τοµέα και 765 αποφάσεις φορέων του ευρύτερου δηµόσιου τοµέα. Ο κ. Ρακιντζής υπέβαλε 149 ενστάσεις κατά οριστικών αποφάσεων και άσκησε 3 προσφυγές κατά τελεσίδικης πειθαρχικής απόφασης.

 

ΙΙ.-ΟΜΩΣ, όπως τονίζει ο κ. Ρακιντζής, «είναι ζωτικό ζήτηµα να ανακαλύψουµε και στη χώρα µας όλοι -πολίτες, υπάλληλοι, διοικητικά όργανα και συνδικαλιστικοί φορείς- τις δύο αυτονόητες και θεµελιώδεις έννοιες πάνω στις οποίες στηρίζεται κάθε οργανωµένη κοινωνία και κάθε σοβαρό κράτος:

» α) την έννοια της ατοµικής ευθύνης, αυτής που δεν θα µας επιτρέπει να κρυβόµαστε πίσω από τους άλλους, που δεν συγχέεται µε τις ευθύνες των άλλων, αυτής που εξατοµικεύει σε καθένα µας τη φράση του Καζαντζάκη «εσύ θα σώσεις τον κόσµο κι αν δεν σωθεί, εσύ θα φταις», και

» β) την έννοια του δηµοσίου συµφέροντος, στο οποίο εµπεριέχεται η καλή λειτουργία της ∆ηµόσιας ∆ιοίκησης, που αίρεται πάνω από κάθε ατοµικό, τοπικό, κοµµατικό ή άλλο συµφέρον».

 

ΙΔΟΥ, λοιπόν, «πεδίον δόξης λαμπρόν» για την κυβέρνηση, αν θέλει να φτιάξει κράτος σωστό. Διαφορετικά «τα πάντα, σαν πάντα, ξανά και ξανά…» (Στ.Γ.Κ.)

 

ΜΕ ΑΛΛΑ ΛΟΓΙΑ

 

Κύριε πρόεδρε,

 

Σε «απορρόφηση της αύξησης του ΦΠΑ προσανατολίζονται οι Χανιώτες επιχειρηματίες του κλάδου της εστίασης…», σύμφωνα με ρεπορτάζ των «Χ.Ν.» (22-7-15).

 

Και μπράβο στους επιχειρηματίες μας διότι η ζωή ημών των απλών πολιτών- και με «αριστερή» κυβέρνηση- έγινε πια αντιστρόφως ανάλογη: όσο λιγότερα κερδίζεις, όση η ανεργία αυξάνεται, τόσο πιο ακριβά πληρώνεις την επιβίωσή σου!

 

Ναι! «Η –συριζιώτικη- ελπίδα έρχεται», αλλά αργεί πολύ να φτάσει. Και όταν κι όποτε φτάσει, ίσως να μη βρει κανένα μας.

 

ΕΡΜΟΛΑΟΣ

 

 


Σχολιάστε